islam in thailand

ประกาศ

2008-12-02T22:57:00.143+07:00

อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะมะตุ้ลลอฮฺ วะบะเราะกาตุฮฺ

เว็บไซต์อิสลามอินไทยแลนด์และเว็บอื่นๆ ในเครือข่าย อยู่ระหว่างการย้ายเซอเวอร์ เพื่อแก้ปัญหาเว็บล่ม ซึ่งในการนี้จะใช้เวลาประมาณ 2 วัน โดยจะแล้วเสร็จในวันพุธที่ 21 ธ.ค.54 อินชาอัลลอฮฺ ขอมะอัฟในข้อขัดข้องที่เกิดขึ้น

ทีมงานอิสลามอินไทยแลนด์
12.30 น. / 19 ธ.ค.54

ไฟล์เสียงล่าสุด

2008-09-01T10:14:00.191+07:00

ตัฟซีรซูเราะตุนนิซาอฺ ครั้งที่ 49 (อายะฮฺ 92) - และมิใช่วิสัยของผู้ศรัทธาที่จะฆ่าผู้ศรัทธาคนหนึ่งคนใด นอกจากด้วยความผิดพลาด - 13 ธ.ค.54

คุฏบะฮฺละหมาดคุซูฟ - 10 ธ.ค.54

ญามิอุลอุลูมวัลหิกัม ครั้งที่ 107 (หะดีษที่ 24/1) - 9 ธ.ค.54
ตัฟซีรซูเราะตุนนิซาอฺ ครั้งที่ 48 (อายะฮฺ 91) - 6 ธ.ค.54
บทบาทของมัสญิดในอิสลาม - 4 ธ.ค.54

มุสลิมเป็นผู้ดูหมิ่นศาสนากระนั้นหรือ - 5 มิ.ย.54

ใครคือผู้ก่อการร้าย ? - 4 มิ.ย.54

ดูไฟล์เสียงทั้งหมด / ดาวน์โหลด

รายการวิทยุอิสลามอินไทยแลนด์

19 ธ.ค.54 - ข่าว TND, อัศศิร้อฏ อัลมุสตะกีม (ตอบปัญหา)

16 ธ.ค.54 - อัศศิร้อฏ อัลมุสตะกีม (ตอบปัญหา)

12 ธ.ค.54 - ข่าว TND, อัศศิร้อฏ อัลมุสตะกีม (ตอบปัญหา)

ไฟล์เสียงรายการวิทยุอิสลามอินไทยแลนด์

บทความ

2008-08-30T20:12:00.058+07:00

รายการบรรยาย เชคริฎอ อะหมัด สมะดี

2008-08-29T20:41:00.014+07:00

&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;bgsound src="Radio_Rasheed.mp3&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/bgsound&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;

การเผยแผ่อิสลามในช่วงแรกหลังจากได้รับวะฮียฺ

2008-08-28T15:58:00.001+07:00

การเผยแผ่อิสลามในช่วงแรกหลังจากได้รับวะฮียฺ การเผยแผ่อิสลามในช่วงแรกหลังจากได้รับวะฮียฺ islaminthailand การเผยแผ่อิสลามในช่วงแรกหลังจากได้รับวะฮียฺ, การเผยแผ่อย่างลับๆ

Publish at Scribd or explore others: eBooks ประวัตินบี อิสลาม

ชีวิตในวัยเด็กของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม

2008-08-28T15:28:00.000+07:00

ชีวิตในวัยเด็กของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม

Publish at Scribd or explore others: Religion & Spiritual eBooks ประวัตินบี อิสลาม

การกำเนิดของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม

2008-08-28T12:46:00.001+07:00

การกำเนิดของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม การกำเนิดของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม islaminthailand อามุลฟีล(ปีแห่งช้าง), การกำเนิดของท่านนบี

Publish at Scribd or explore others: eBooks ประวัตินบี อิสลาม

การรับวะฮียฺของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม

2008-08-28T11:37:00.002+07:00

การรับวะฮีย์ของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม และบทเรียนจากเหตุการณ์นี้

Publish at Scribd or explore others: eBooks ประวัตินบี อิสลาม

อธิบายหะดีษ จากญามิอุลอุลูมฯ หะดีษที่ 5 ภาคที่ 1

2008-08-28T11:14:00.003+07:00

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيْم
ชมรมอัซซุนนะฮฺ

อธิบายอัลหะดีษ จากญามิอุลอุลูมวัลหิกัม
หะดีษที่ 5 ภาคที่ 1

บ้านทองทา บางกอกน้อย
วันพฤหัสบดีที่ 9 ตุลาคม 51

عَنْ أُمِّ الْمُؤْمِنِيْنَ أُمِّ عَبْدِاللهِ عَائِشَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهَا قَالَتْ : قَالَ رَسُوْلُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : مَنْ أَحْدَثَ فِي أَمْرِنَا هَذَا مَا لَيْسَ مِنْهُ فَهُوَ رَدٌّ . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَمُسْلِمٌ , وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ : مَنْ عَمِلَ عَمَلاً لَيْسَ عَلَيْهِ أَمْرُنَا فَهُوَ رَدٌّ .

จากมารดาแห่งศรัทธาชน อุมมุอับดุลลอฮฺ (ท่านหญิงอาอิชะฮฺ) ร่อฎิยัลลอฮุอันฮา กล่าวว่า : ท่านร่อซูลุลลอฮฺ กล่าวว่า
“ผู้ใดประดิษฐ์สิ่งใดสิ่งหนึ่งในกิจการ (ศาสนา) ของเรานี้ ซึ่งเราไม่ได้สั่ง ดังนั้น สิ่งนั้นถูกผลัก” หะดีษนี้บันทึกโดยบุคอรีย์และมุสลิม
ในบันทึกของมุสลิม มีสำนวนดังนี้ “ผู้ใดกระทำกิจการใดกิจการหนึ่ง ซึ่งไม่มีระบุในคำสั่งของเรา ดังนั้นกิจการนั้นถูกผลัก”

ميزان الأعمال في الباطن

•وهذا الحديث أصلٌ عظيم من أُصول الإسلام ، وهو كالميزان للأعمال في ظاهرها كما أنّ حديث : (( الأعمال بالنيَّات )) ميزان للأعمال في باطِنها ، فكما أنَّ كل عمل لا يُراد به وجه الله تعالى ، فليس لعامله فيه ثواب ، فكذلك كلُّ عمل لا يكون عليه أمر الله ورسوله ، فهو مردودٌ على عامله، وكلُّ مَنْ أحدثَ في الدِّين ما لم يأذن به الله ورسوله ، فليس مِنَ الدين في شيء .
•وسيأتي حديثُ العِرباض بن ساريةَ ، عن النَّبيِّ - صلى الله عليه وسلم - أنَّه قال : (( مَنْ يعش منكم بعدي ، فسيرى اختلافاً كثيراً ، فعليكم بسُنَّتِي وسنَّةِ الخُلفاءِ الرَّاشدين المهديِّين من بعدي ، عَضُّوا عليها بالنواجِذ ، وإيَّاكُم ومُحدثاتِ الأمورِ، فإنَّ كُلَّ محدثةٍ بدعةٌ ، وكلَّ بدعةٍ ضلالةٌ )) .
•وكان - صلى الله عليه وسلم - يقول في خطبته : (( أصدقُ الحديثِ كتابُ اللهِ ، وخيرُ الهدي هدي محمد ، وشرّ الأمور محدثاتها )) وسنؤخر الكلام على المحدثات إلى ذكر حديث العرباض المشار إليه، ونتكلم هاهنا على الأعمال التي ليس عليها أمر الشارع وردها.

أحكام الشريعة حاكمة على أعمال المكلفين

•فهذا الحديث يدلُّ بمنطوقه على أنَّ كلَّ عملٍ ليس عليه أمر الشارع ، فهو مردود ، ويدلُّ بمفهومه على أنَّ كلَّ عمل عليه أمره ، فهو غير مردود ، والمراد بأمره هاهنا : دينُه وشرعُه ، كالمراد بقوله في الرواية الأخرى : (( مَن أحدث في أمرنا هذا ما ليس منه فهو ردٌّ)).
•وقوله : (( ليس عليه أمرنا )) إشارةٌ إلى أنَّ أعمال العاملين كلهم ينبغي أنْ تكون تحتَ أحكام الشريعة، وتكون أحكام الشريعة حاكمةً عليها بأمرها ونهيها ، فمن كان عملُه جارياً تحت أحكام الشرع ، موافقاً لها ، فهو مقبولٌ ، ومن كان خارجاً عن ذلك ، فهو مردودٌ .
•والأعمال قسمان : عبادات ، ومعاملات .

يجب التقيد بالشرع في القربات

•فأما العبادات ، فما كان منها خارجاً عن حكم الله ورسوله بالكلية ، فهو مردود على عامله ، وعامله يدخل تحت قوله : { أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنْ بِهِ الله } ، فمن تقرَّب إلى الله بعمل ، لم يجعله الله ورسولُه قربة إلى الله ، فعمله باطلٌ مردودٌ عليه ، وهو شبيهٌ بحالِ الذين كانت صلاتُهم عندَ البيت مُكاء وتصدية ، وهذا كمن تقرَّب إلى الله تعالى بسماع الملاهي ، أو بالرَّقص ، أو بكشف الرَّأس في غير الإحرام ، وما أشبه ذلك من المحدثات التي لم يشرع الله ورسولُه التقرُّب بها بالكلية .
•وليس ما كان قربة في عبادة يكونُ قربةً في غيرها مطلقاً ، فقد رأى النَّبيُّ - صلى الله عليه وسلم - رجلاً قائماً في الشمس ، فسأل عنه ، فقيل : إنَّه نذر أنْ يقوم ولا يقعدَ ولا يستظلَّ وأنْ يصومَ ، فأمره النَّبيُّ - صلى الله عليه وسلم - أنْ يَقعُدَ ويستظلَّ ، وأنْ يُتمَّ صومه فلم يجعل قيامه وبروزه للشمس قربةً يُوفى بنذرهما . وقد روي أنَّ ذلك كان في يوم جمعة عندَ سماع خطبة النَّبيِّ - صلى الله عليه وسلم - وهو على المنبر، فنذر أنْ يقومَ ولا يقعدَ ولا يستظلَّ ما دامَ النَّبيُّ - صلى الله عليه وسلم - يخطُبُ ، إعظاماً لسماع خطبة النَّبيِّ - صلى الله عليه وسلم - ، ولم يجعل النَّبيُّ - صلى الله عليه وسلم - ذلك قربةً تُوفى بنذره ، مع أنَّ القيام عبادةٌ في مواضعَ أُخَر ، كالصلاةِ والأذان والدعاء بعرفة ، والبروز للشمس قربةٌ للمحرِم ، فدلَّ على أنَّه ليس كلُّ ما كان قربة في موطنٍ يكون قربةً في كُلِّ المواطن ، وإنَّما يتبع في ذلك ما وردت به الشريعةُ في مواضعها
•وكذلك من تقرَّب بعبادة نُهِيَ عنها بخصوصها ، كمن صامَ يومَ العيد ، أو صلَّى في وقت النهي .

بعض المخالفات ليست مردودة مطلقا

وأمَّا من عمل عملاً أصلُه مشروعٌ وقربةٌ ، ثم أدخلَ فيه ما ليس بمشروع ، أو أخلَّ فيه بمشروع ، فهذا مخالفٌ أيضاً للشريعة بقدر إخلاله بما أخلَّ به ، أو إدخاله ما أدخلَ فيه ، وهل يكونُ عملُه من أصله مردوداً عليه أم لا ؟ فهذا لا يُطلق القولُ فيه بردٍّ ولا قَبولٍ ، بل يُنظر فيه : فإنَّ كان ما أخلَّ به من أجزاء العمل أو شروطه موجباً لبطلانه في الشريعة ، كمن أخلَّ بالطهارة للصلاة مع القُدرة عليها ، أو كمن أخلَّ بالرُّكوع ، أو بالسجود ، أو بالطُّمأنينة فيهما ، فهذا عملُه مردودٌ عليه ، وعليه إعادتُه إنْ كان فرضاً ، وإنْ كان ما أخلَّ به لا يُوجِبُ بُطلانَ العمل ، كمن أخلَّ بالجماعة للصلاة المكتوبة عند من يُوجِبُها ولا يجعلُها شرطاً ، فهذا لا يُقالُ : إنَّ عمله مردودٌ من أصله ، بل هو ناقصٌ .

اختلاط العبادة بمنهي

•وإنْ كان قد زاد في العمل المشروع ما ليس بمشروع ، فزيادته مردودةٌ عليه ، بمعنى أنَّها لا تكونُ قربةً ولا يُثابُ عليها ، ولكن تارة يبطُلُ بها العمل من أصله ، فيكون مردوداً ، كمن زاد في صلاته ركعةً عمداً مثلاً ، وتارةً لا يُبطله ، ولا يردُّه من أصله ، كمن توضأ أربعاً أربعاً ، أو صام الليل مع النهار ، وواصل في صيامه ، وقد يبدَّلُ بعض ما يُؤمر به في العبادة بما هو منهيٌّ عنه ، كمن ستر عورتَه في الصَّلاة بثوب مُحرَّم ، أو تؤضَّأ للصلاة بماءٍ مغصُوبٍ ، أو صلَّى في بُقعةٍ غَصْبٍ ، فهذا قد اختلفَ العُلماءُ فيه : هل عملُه مردودٌ من أصله ، أو أنَّه غير مردود ، وتبرأ به الذِّمَّةُ من عُهدة الواجب ؟ وأكثرُ الفُقهاء على أنَّه ليس بمردود من أصله ، وقد حكى عبدُ الرحمان بنُ مهدي ، عن قومٍ من أصحاب الكلامِ يقال لهم : الشِّمريَّة أصحاب أبي شمر أنَّهم يقولون : إنَّ من صلَّى في ثوبٍ كان في ثمنه درهمٌ حرامٌ أنَّ عليه إعادة صلاته ،، وقد استنكر هذا القول وجعله بدعةً ، فدلَّ على أنَّه لم يُعلم عن أحدٍ من السَّلف القولُ بإعادة الصَّلاة في مثل هذا ويشبه هذا الحجُّ بمالٍ حرامٍ ، وقد ورد في حديثٍ أنَّه مردودٌ على صاحبه ، ولكنَّه حديث لا يثبت ، وقد اختلف العلماء هل يسقط به الفرض أم لا ؟
•وقريب من ذلك الذَّبحُ بآلة محرَّمة ، أو ذبحُ مَنْ لا يجوزُ له الذبحُ، كالسارق ، فأكثرُ العلماء قالوا : إنَّه تُباح الذبيحة بذلك ، ومنهم من قال : هي محرَّمةٌ ، وكذا الخلاف في ذبح المُحْرِم لِلصَّيدِ ، لكن القول بالتَّحريم فيه أشهرُ وأظهرُ ؛ لأنَّه منهيٌّ عنه بعينه .

إذا اختص النهي بشيء في عبادة

•ولهذا فرَّق مَنْ فرَّق مِنَ العُلماء بين أنْ يكون النَّهيُ لمعنى يختصّ بالعبادة فيبطلها ، وبين أنْ لا يكون مختصاً بها فلا يبطلها ، فالصلاة بالنجاسة ، أو بغير طهارة ، أو بغير ستارة ، أو إلى غير القبلة يُبطلها ، لاختصاص النهي بالصلاة بخلاف الصلاة في الغصب ، ويشهدُ لهذا أنَّ الصيام لا يبطله إلاَّ ارتكابُ ما نهي عنه فيه بخصوصه ، وهو جنسُ الأكل والشرب والجماع ، بخلاف ما نهي عنه الصائم ، لا بخصوص الصيام ، كالكذب والغيبة عند الجمهور .
•وكذلك الحجُّ لا يبطله إلا ما نهي عنه في الإحرام ، وهو الجماعُ ، ولا يبطله ما لا يختصُّ بالإحرام من المحرَّمات ، كالقتل والسرقة وشرب الخمر .
•وكذلك الاعتكافُ : إنَّما يبطل بما نهي عنه فيه بخصوصه ، وهو الجماعُ ، وإنَّما يبطل بالسُّكر عندنا وعند الأكثرين ، لنهي السَّكران عن قربان المسجد ودخوله على أحدِ التأويلين في قوله تعالى : { لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى } أنَّ المرادَ مواضع الصلاة ، فصار كالحائض ، ولا يبطلُ الاعتكافُ بغيره من ارتكابه الكبائر عندنا وعندَ كثيرٍ من العلماء ، وقد خالف في ذلك طائفةٌ من السَّلف ، منهم : عطاء والزُّهري والثوري ومالك ، وحُكي عن غيرهم أيضاً .

วันที่ลงบทความ : 10 ต.ค. 51

ดาวน์โหลด : hadith05a.doc

หมวดหมู่

2008-08-25T18:57:00.001+07:00

รอมฎอนกะรีม

2008-08-17T21:15:00.039+07:00

ดูสารบัญ

หนังสือการถือศีลอดตามบัญญัติอิสลาม (scribd)

ตัฟซีรอายะฮฺ 185 บะเกาะเราะฮฺ “เดือนรอมฎอนนั้น เป็นเดือนที่อัลกุรอานได้ถูกประทานลงมาในฐานะเป็นข้อแนะนำสำหรับมนุษย์ และเป็นหลักฐานอันชัดเจนเกี่ยวกับข้อแนะนำนั้น และเกี่ยวกับสิ่งที่จำแนกระหว่างความจริงกับความเท็จ”
ซะกาตุลฟิฏริ
หลังจากรอมฎอนแล้วจะปฏิบัติตัวอย่างไร

ตัฟซีรอายะฮฺ 185 ซูเราะตุลบะเกาะเราะฮฺ

2008-08-16T21:08:00.001+07:00

﴿ شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِيْ أُنْزِلَ فِيْهِ القُرْآنُ هُدَىً لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الهُدَى وَالفُرْقَان ﴾ البقرة 185

“เดือนรอมฎอนนั้นเป็นเดือนที่อัลกุรอานได้ถูกประทานลงมาในฐานะเป็นข้อแนะนำสำหรับมนุษย์ และเป็นหลักฐานอันชัดเจนเกี่ยวกับข้อแนะนำนั้น และเกี่ยวกับสิ่งที่จำแนกระหว่างความจริงกับความเท็จ” (อัลบะเกาะเราะฮฺ 185)

เวลาเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺ และพระองค์ทรงมีเหตุผลในการกำหนดกิจกรรมในเวลานั้นต่อบรรดาบ่าวของพระองค์ เช่น การกำหนดเวลาของการละหมาดหรือเวลาของการถือศีลอด ทั้งนี้ก็ยังมีเหตุผลในการกำหนดความประเสริฐของเวลาบางเวลา ดังที่อัลลอฮฺทรงตรัสไว้ว่า

﴿وَرَبُّكَ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ وَيَخْتَارُ﴾ القصص 68

“และพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงนิรมิตสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์ทรงคัดเลือก(ตามพระประสงค์ของพระองค์)” (อัลกอศ็อศ 68)

ในอายะฮฺที่ 185 ของซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮฺนี้ มีการกล่าวถึงเหตุผลที่เดือนรอมฎอนมีความประเสริฐยิ่ง อันเป็นบทบัญญัติที่อยู่ในทำนองเดียวกับบทบัญญัติที่กล่าวถึงภาระหน้าที่ของผู้ศรัทธาในการถือศีลอดและรายละเอียดของวิธีปฏิบัติการถือศีลอด จึงเป็นเหตุผลที่จะทำให้ผู้ปฏิบัติการถือศีลอดนั้นย่อมมีความตระหนักในการปฏิบัติของตน และมีความภูมิใจในความประเสริฐของเวลาที่อัลลอฮฺทรงช่วยเหลือให้มีโอกาสใช้ตามพระประสงค์ของอัลลอฮฺ

เดือนรอมฎอนเป็นเดือนที่อัลกุรอานได้ถูกประทานลงมา ซึ่งอัลกุรอานถูกนำมาโดยท่านญิบรีล อะลัยฮิสสลาม ยังฟากฟ้าชั้นแรกทั้งหมด และได้นำบรรดาอายาตต่างๆของอัลกุรอานตามกิจต่างๆ อัลกุรอานถูกประทานมายังชั้นฟ้าแรกในเดือนรอมฎอนและได้เริ่มถูกนำมายังโลกนี้ถึงท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ในเดือนรอมฎอนเช่นเดียวกัน ซึ่งในอัลกุรอานมีการระบุช่วงเวลาด้วย ดังที่อัลลอฮฺทรงตรัสไว้ว่า

﴿ إِنَّا أَنْزَلْنَهُ فِيْ لَيْلَةِ القَدْرِ ﴾ القدر 1
“เราได้ประทานมัน(อัลกุรอาน)ในคืนอัลก็อดร” (อัลก็อดรฺ 1)

ซึ่งตามบทบัญญัติต่างๆที่เกี่ยวกับคืนอัลก็อดรนั้นจะทราบดีว่ามันอยู่ในเดือนรอมฎอน

การที่อัลกุรอานถูกประทานลงมาในเดือนรอมฎอน เป็นการชี้ถึงความประเสริฐของเดือนรอมฎอน จึงทำให้เดือนรอมฎอนนั้นเป็นเดือนที่มีความศักดิ์สิทธิ์และความจำเริญ ดังนั้นเราควรศึกษาว่าความศักดิ์สิทธิ์ที่เกิดในเดือนรอมฎอนได้มาอย่างไร และมีบทเรียนแก่พวกเราตรงไหน

ผู้ศรัทธาตระหนักดีว่าพระองค์อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ทรงมั่งคั่ง มิต้องการมนุษย์ แต่มนุษย์ต่างหากที่ต้องการพระองค์ และผู้ศรัทธาย่อมรู้ว่ามนุษย์นั้นมีการละเมิดและท้าทายพระผู้เป็นเจ้าอย่างไร และย่อมรู้ด้วยว่าพระองค์ทรงเมตตาบรรดามนุษย์อย่างไร นี่คือภาพที่ต้องกล่าวถึงเมื่อจะพูดถึงอัลกุรอานที่ถูกประทานลงมา ซึ่งเป็นแบบอย่างแห่งพระเมตตาของอัลลอฮฺที่เราต้องระลึกอยู่เสมอ เพราะการที่เรามีอัลกุรอานอยู่มาเป็นเวลานับพันปี ทำให้มีความเคยชินและละเลยความสำคัญของอัลกุรอาน แต่ถ้าหากมนุษยชาติได้ตระหนักว่าคัมภีร์อัลกุรอานนั้นมิได้ถูกประทานลงมาเพื่อเป็นประโยชน์กับพระผู้เป็นเจ้า แต่หากเป็นประโยชน์กับมนุษยชาติทั้งมวล ทั้งๆที่พระองค์อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ได้ถูกปฏิเสธและถูกต่อต้านจากผู้ปฏิเสธศรัทธาและผู้ตั้งภาคี แต่ก็ยังทรงเมตตามนุษยชาติทั้งหลายและให้มีการติดต่อระหว่างฟากฟ้ากับโลกนี้ เพื่อให้มนุษยชาติรำลึกถึงที่มาของพวกเขา และตระหนักในแหล่งสัจธรรม

และเนื่องจากว่าอัลกุรอานถูกประทานลงมาเพื่อเป็นประโยชน์ต่อมนุษยชาติทั้งหลาย เราก็ต้องศึกษาว่าประโยชน์ของอัลกุรอานนั้นอยู่ตรงไหน ในสังคมปัจจุบันมีความคลาดเคลื่อนในความเข้าใจต่ออัลกุรอานว่าเป็นคัมภีร์ชนิดที่มีอิทธิพลด้านความศิริมงคล จึงถูกนำมาใช้ในทำนองนี้อย่างที่เห็นกัน อัลกุรอานจะถูกใช้เป็นพิธีในกิจกรรมต่างๆ หรือเป็นส่วนที่มีความศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น แต่อัลกุรอานไม่ได้มีเพียงเท่านี้ เพราะส่วนสำคัญของอัลกุรอานคืออำนาจในพระบัญชาของพระองค์ต่อการปกครองแผ่นดินและนำชีวิตของมนุษยชาติไปสู่สัจธรรม และนั่นคือเนื้อหาอันชัดแจ้งที่ถูกระบุในอายะฮฺ 185 ของซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮฺ ซึ่งนับได้ว่าเป็นวัตถุประสงค์ในการประทานอัลกุรอานลงมา อัลลอฮฺทรงตรัสว่า

أُنْزِلَ فِيْهِ القُرْآنُ هُدَىً لِلنَّاسِ
“ถูกประทานลงมาเพื่อเป็นทางนำสำหรับมนุษยชาติ”

การที่อัลกุรอานเป็นฮิดายะฮฺ(ทางนำ) หมายถึง มีอำนาจในการบริหารกิจกรรมในชีวิตของมนุษย์ให้เป็นไปตามพระประสงค์ของอัลลอฮฺผู้ทรงสัจธรรม และนั่นคือรูปแบบชีวิตของท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม และสาวกของท่าน ซึ่งอัลกุรอานจะครองเนื้อที่ทุกส่วนในชีวิตของพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นส่วนที่เกี่ยวกับครอบครัว เกี่ยวกับบุคลิกภาพ อุปนิสัย การทำธุรกิจ การปกครอง หรืออื่นๆ จะเห็นว่าพวกเขาเหล่านั้นถือว่าอัลกุรอานเป็นแนวทางสู่ความถูกต้อง และเป็นทางออกสำหรับการแก้ไขปัญหาทุกปัญหา และเป็นทางเลือกเดียวสำหรับผู้ศรัทธาที่ต้องการทางรอดในโลกนี้และในโลกหน้า

พี่น้องลองศึกษาชีวประวัติของท่านนบีและศ่อฮาบะฮฺของท่าน ถ้าหากพวกเขาได้มีปัญหาหรือมีกิจกรรมใดๆ เขาจะยึดอะไรเป็นเกณฑ์ และอะไรที่จะมีอิทธิพลสูงที่สุดในการปกครอง คำตอบที่ไม่มีความขัดแย้งใดๆระหว่างนักปราชญ์คือ อัลกุรอาน เพราะอัลกุรอานเป็นธรรมนูญแห่งชีวิต หมายถึงเป็นกฎหมายเป็นข้อบังคับที่ต้องปฏิบัติอย่างเคร่งครัด จึงเทียบได้ว่าเป็นรัฐธรรมนูญหรือกฎหมายแม่ที่จะครองระบอบของสังคมในทุกส่วนที่เกี่ยวกับชีวิตของมนุษย์ แต่เนื่องจากบรรดามุสลิมีนปัจจุบันห่างไกลจากระบอบการปกครองของอิสลาม จึงไม่มีใครเรียกอัลกุรอานว่าเป็น “รัฐธรรมนูญ” เพราะรัฐอิสลามได้สูญหายไปจากโลกนี้เมื่อระบอบคิลาฟะฮฺถูกยกเลิกด้วยอำนาจจักรวรรดินิยมที่เคยประกาศว่า อิทธิพลของมุสลิมในโลกนี้ขึ้นอยู่กับอัลกุรอาน เมื่ออัลกุรอานสูญหายจากชีวิตของมุสลิม นั่นคือจุดสูญหายของอำนาจของมุสลิมเช่นกัน ก็ปรากฏเช่นนั้นจริงๆ เพราะรัฐอิสลามหมายถึงศูนย์การปกครองโลกมุสลิมที่จะใช้อัลกุรอานเป็นรัฐธรรมนูญ เมื่อถูกยกเลิกและไม่มีใครอยากฟื้นฟูระบอบนี้ กฎหมายอัลอิสลามก็จะไม่มีอำนาจสูงส่งในโลกนี้ เพราะไม่มีใครที่จะเป็นผู้ปกป้องเช่นในสมัยที่มีระบบคิลาฟะฮฺ ทั้งนี้ก็มิใช่หมายรวมว่าต้องมีรัฐจึงจะใช้อัลกุรอานเป็นกฎหมายบังคับ แต่หมายถึงอัลกุรอานต้องมีอำนาจในชีวิตของมุสลิมทุกคนด้วยตัวเอง หมายถึง ทุกคนต้องรับผิดชอบนำอัลกุรอานมาเป็นกฎหมายบังคับในชีวิตของตน โดยไม่ต้องคอยให้มีรัฐบาลจัดระเบียบการปฏิบัติกฎหมายอิสลาม เพราะอัลกุรอานเป็นทางนำในเนื้อหาของโองการและพระบัญญัติ โดยที่ทุกคนสามารถศึกษา ทำความเข้าใจ และนำไปปฏิบัติได้

จากนี้ต้องมีคำถามเกิดในใจของผู้ศรัทธาทุกๆคน ว่าอัลกุรอานเป็นทางนำในชีวิตของเราหรือไม่ คำถามนี้ต้องได้คำตอบจากผู้ที่ใช้อัลกุรอานเป็นลายศิลปะประดับสุเหร่าหรือบ้านเท่านั้น พอเข้ามัสยิดหรือบ้านของตัวเองก็จะพบอัลกุรอานเป็นผนังทุกด้านอย่างสง่างาม และต้องถามผู้ที่ใช้อัลกุรอานในพิธีสมรสหรืออ่านอัลกุรอานขณะมีคนตายเท่านั้น ซึ่งจะพบว่าการอ่านอัลกุรอานในขณะนั้นมีความไพเราะอย่างน่าชื่นชม แต่หามีประโยชน์เช่นที่กล่าวข้างต้นไม่ ซึ่งเป็นสิ่งประหลาดอย่างยิ่งที่เราได้เห็นคนละหมาดอ่านบทบัญญัติที่ห้ามกินริบา แต่พอออกนอกมัสยิดเสมือนตั้งใจทำลายสิ่งที่เพิ่งอ่านในการละหมาด นั่นเป็นภาพที่เห็นประจำในสังคมมุสลิมปัจจุบัน อัลกุรอานกลายเป็นสำนวนอ่านอย่างเดียว แต่เนื้อหาของสำนวนแทบไม่มีความสำคัญในชีวิตของมุสลิม ดังนั้นสังคมมุสลิมมีหน้าที่ทบทวนบทบาทอัลกุรอานและอำนาจของบทบัญญัติของอัลลอฮฺ โดยเฉพาะในเดือนรอมฎอนซึ่งเป็นเทศกาลที่ถูกผูกพันไว้กับการประทานอัลกุรอานลงมา อันเป็นจุดเด่นของเดือนรอมฎอนที่ทุกคนทราบดี สังคมมุสลิมรณรงค์การอ่านอัลกุรอานอย่างเคร่งครัด โดยเฉพาะช่วงละหมาดตะรอเวียะหฺ ซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวันในเดือนรอมฎอน แต่เราต้องการให้การทบทวนอัลกุรอานนี้มีประสิทธิภาพด้วยการทบทวนตำแหน่งและคุณค่าของอัลกุรอานในความเชื่อของเรา

เมื่อตรวจสอบสภาพสังคมมุสลิมจะพบว่าสิ่งที่นำหน้าและยึดอันดับแรกในบรรดาจุดประสงค์ของผู้คน คือเรื่องรายได้ ถัดมาก็คือการแสวงหาความสุขรวมถึงความบันเทิงและความสนุกสนาน ผลสรุปนี้ได้มาจากการตรวจสอบจำนวนสถาบันที่มีกิจกรรมในสังคม ซึ่งบริษัทร้านค้าและห้างหุ้นส่วนจะเป็นสถาบันที่มีจำนวนมากที่สุด ถัดมาก็คือบรรดาสถานที่อำนวยความบันเทิงและสนุกสนานแก่ประชาชน นั่นเป็นแง่คิดที่จะทำให้เราต้องพิจารณาสภาพความเป็นมุสลิมของเรา ด้วยการพิจารณาเนื้อที่ของอัลกุรอานในชีวิตของเรา การอ่าน ท่องจำ หรือฟังอัลกุรอานนั้น ไม่ใช่เครื่องวัดที่จะบ่งชี้ถึงความศรัทธาที่แท้จริงต่ออัลกุรอาน หากอัลกุรอานไม่มีบทบาทในการเปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา

ในอายะฮฺ 185 อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ได้ตรัสถึงหลักฐานอันชัดเจนซึ่งมีอยู่ในอัลกุรอาน สำหรับทุกประเด็นในชีวิตของมนุษยชาติ ทุกคำถามย่อมมีคำตอบ และทุกปัญหาย่อมมีการแก้ไขในอัลกุรอาน ปัญหาครอบครัว การปกครองแผ่นดิน หรือปัญหาเศรษฐกิจ จะพบแนวทางแก้ไขในอัลกุรอานอย่างแน่นอน แต่มนุษย์ที่ไม่ตระหนักและไม่ยอมเชื่อในอำนาจของอัลกุรอาน มักจะห่างไกลจากโอกาสเข้าใจอัลกุรอาน จึงทำให้ผู้นั้นไม่สัมผัสความสำคัญของอัลกุรอาน และผลสุดท้ายอัลกุรอานจะกลายเป็นสิ่งที่ไม่มีความหมายในชีวิตของเขา

อนึ่ง อัลกุรอานเป็นบรรทัดฐานในการจำแนกระหว่างความจริงกับความเท็จ ซึ่งอายะฮฺนี้ได้กล่าวถึงคำว่า อัลฟุรกอน หมายถึง สิ่งที่จำแนก อัลกุรอานเป็นบรรทัดจำแนกระหว่างทางนำกับทางหลง เพราะพระผู้ทรงบัญญัติอัลกุรอานคือพระผู้ทรงปรารถนาให้มนุษยชาติบรรลุสัจธรรม อันเป็นพระประสงค์ที่จะค้ำประกันพระดำรัสของอัลลอฮฺให้เป็นแนวทางที่ถูกต้องเสมอไป หมายถึง ผู้ใดใช้อัลกุรอานเป็นกฎเกณฑ์ในชีวิตของตน ย่อมมีโอกาสสูงที่จะยึดมั่นในสัจธรรม และผู้ใดที่ไม่ถืออัลกุรอานเป็นบรรทัดฐานในชีวิตของตน ย่อมมีโอกาสสูงที่จะสับสนและหลงผิด ดังนั้นมนุษย์ทุกคนต้องมีบรรทัดฐานที่อ้างถึงพระดำรัสของอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา เป็นหลักฐาน และให้อิทธิพลของอัลกุรอานเหนืออิทธิพลของบรรทัดฐานอื่น เช่น สติปัญญา หลักประเพณี หรือความเชื่อที่มีกระแสแรงในสังคม เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่มีความสับสน ผู้ที่ใช้อัลกุรอานเป็นแนววิเคราะห์และตัดสิน จะประสบความกระจ่างและได้มีผลสัมฤทธิ์ในการแสวงหาความสบายใจต่อปัญหาต่างๆ เพราะการยึดมั่นในอัลกุรอานทำให้ผู้ศรัทธานั้นมีความเชื่อมั่นในขั้นตอนของการวิเคราะห์ปัญหา โดยอัลกุรอานนั้นเป็นสิ่งที่ประกันมิให้หลงผิด

เดือนรอมฎอนทุกปี บรรดาผู้ศรัทธามีหมายนัดกับอัลกุรอาน มิใช่เพียงทบทวนสำนวนหรือความจำ แต่เพื่อทบทวนอำนาจของอัลกุรอาน ซึ่งเป็นความโปรดปรานอันใหญ่หลวงที่ อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ฝากไว้กับมนุษยชาติ และเป็นเกียรติยศที่พวกเราจะถูกสอบสวนวันกิยามะฮฺ ว่าได้รักษาและอนุรักษ์เกียรติยศนี้อย่างไร อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ได้ตรัสว่า

﴿وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَلِقَوْمِكَ وَسَوْفَ تُسْأَلُوْنَ﴾ الزخرف 44
“และมันเป็นเกียรติสำหรับเจ้าและประชาชาติของเจ้า และพวกเจ้าทั้งหลายจะถูกสอบสวนอย่างแน่นอน” (อัลซุครุฟ 44)

การละหมาดตะรอวิหฺ

2008-08-15T19:55:00.001+07:00

การละหมาดตะรอวิหฺ : ความหมาย, จำนวนร็อกอะฮฺ, ระยะเวลา และรูปแบบการละหมาด

เชคริฎอ อะหมัด สมะดี

ความประเสริฐ

การละหมาดกลางคืนเป็นอิบาดะฮฺที่เป็นเอกลักษณ์ของประชาชาติอิสลาม มุสลิมคือผู้ที่ฟื้นฟูช่วงกลางคืนด้วยการอิบาดะฮฺต่ออัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ไม่เหมือนคนอื่นที่มักใช้ช่วงกลางคืนเพื่อความสนุกสนานหรือนอนหลับ อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ทรงทำให้กลางคืนเป็นเสมือนเครื่องอาภรณ์และเป็นเวลาส่วนตัว ดังที่พระองค์ตรัสว่า

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاساً
ความว่า “และเราได้ทำให้กลางคืนเสมือนเครื่องปกปิดร่างกาย” (อันนะบะอฺ 78/10)

اللَّيْلَ لِتَسْكُنُواْ فِيهِ ... هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ
ความว่า “พระองค์คือผู้ทรงประทานกลางคืนให้แก่พวกท่าน เพื่อพวกท่านจะได้พักผ่อน ...” (ยูนุส 10/67)

อัลกุรอานได้เรียกร้องให้บรรดาผู้ศรัทธาฟื้นฟูช่วงเวลากลางคืนบางส่วนด้วยการลุกขึ้นละหมาด อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา สั่งท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ตั้งแต่ได้รับวะฮียฺช่วงแรก ๆ ให้ลุกขึ้นละหมาดกลางคืนทั้งคืนหรือส่วนหนึ่ง

يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ ﴿١﴾ قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلاً ﴿٢﴾
ความว่า “โอ้ผู้คลุมกายเอ๋ย จงยืนขึ้น (ละหมาด) เวลากลางคืน เว้นแต่เพียงเล็กน้อย” (อัลมุซซัมมิล 73/1-2)

และเป็นเอกลักษณ์ของผู้ศรัทธาที่จะเข้าสวรรค์ในวันกิยามะฮฺ

﴿١٨﴾ كَانُوا قَلِيلاً مِّنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ﴿١٧﴾ وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ
ความว่า “พวกเขาเคยหลับนอนแต่เพียงส่วนน้อยของเวลากลางคืน และในยามรุ่งสางพวกเขาขออภัยโทษ (ต่ออัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา )”[1] (อัซซาริยาต 51/17-18) ช่วงท้ายของกลางคืน (อัสฮาร) มีซุนนะฮฺในการกล่าวอิสติฆฟาร ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของชาวสวรรค์ และเป็นช่วงเวลาดุอาอฺมุสตะญาบ (ดุอาอฺถูกตอบรับ)

ซอฮาบะฮฺบอกว่าท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ไม่ชอบการพูดคุยหลังอิชาอฺ แต่มีรายงานว่าท่านนบี เคยนั่งคุยกับท่านอบูบักร อัศศิดดีก ถึงเรื่องราวของประชาชนหลังละหมาดอิชาอฺ อุละมาอฺจึงตีความว่าท่านนบี ไม่ชอบให้พูดคุยเรื่องไร้สาระหลังละหมาดอิชาอฺ แต่สามารถพูดคุยประเด็นที่มีสาระและความจำเป็นได้ เพื่อให้เวลากลางคืนผ่านไปตามเจตนารมณ์ของอัลอิสลามเท่าที่กระทำได้

ในเดือนรอมฎอน บรรดาอัสสะละฟุศซอลิหฺและนักวิชาการจะหยุดสอนวิชาอื่นนอกจากอัลกุรอาน เพื่อรักษาให้กิจการในเดือนรอมฎอนมุ่งสู่เรื่องอิบาดะฮฺเพียงอย่างเดียว

นอกจากนี้ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ยังให้ความสำคัญกับบางคืนในเดือนรอมฎอนเป็นพิเศษ ดังที่ท่านกล่าวว่า “และผู้ใดยืนละหมาดในคืนอัลกอดรฺ อัลลอฮฺ จะให้อภัยโทษต่อความผิดที่ทำในอดีต” (แสดงถึงความพิเศษอีกระดับหนึ่งของคืนอัลกอดรฺ) เมื่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ย้ำเช่นนี้ เราจึงต้องเข้าใจว่าการศึกษาเรื่องการละหมาดกิยามุลลัยลฺในเดือนรอมฎอนนั้นไม่ด้อยไปกว่าการศึกษาวิธีถือศีลอดหรือวิธีการละหมาด

ความเป็นมา

คำว่า “ตะรอวิหฺ” ซึ่งหมายถึงการละหมาดกิยามุลลัยลฺในเดือนรอมฎอน มาจากการพักระหว่างยืนละหมาด 4 ร็อกอัต ซึ่งเรียกว่า “ตัรวีฮะหฺ” ในสมัยท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ส่วนมาก (รวมทั้งเยาวชน) จะใช้ไม้เท้าพยุงยืนละหมาด เพื่อรักษาผลบุญที่มากกว่าการนั่งละหมาดซึ่งได้เพียงครึ่งหนึ่ง

หะดีษของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม บังคับให้ละหมาดฟัรฎูที่มัสญิด ใครมีความสามารถต้องไป ถ้าไม่ไปอาจถูกสงสัยว่าเป็นมุนาฟิก และถึงขั้นที่ท่านนบีขู่จะเผาบ้านคนที่ไม่ไปละหมาดมัสญิด แต่สำหรับละหมาดซุนนะฮฺทุกประเภท ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ส่งเสริมให้ละหมาดที่บ้าน ส่วนมากท่านนบีจะละหมาดซุนนะฮฺที่บ้าน ดังที่ท่านได้พูดชัดเจนว่า “การที่คนหนึ่งคนใดละหมาดที่บ้าน ดีกว่าการละหมาดที่มัสญิด ยกเว้นฟัรฎู”

อุละมาอฺได้ยกเว้นละหมาดบางประเภทที่เป็นซุนนะฮฺมุอักกะดะฮฺหรือฟัรฎูกิฟายะฮฺที่สมควรละหมาด เช่น ละหมาดกูซูฟ (สุริยคราสหรือจันทรคราส) ละหมาดญะนาซะฮฺ (ถ้าจะละหมาดที่มัสญิด) (ตามซุนนะฮฺท่านนบี ละหมาดญะนาซะฮฺที่มุศ็อลลา ท่านนบี เคยละหมาดญะนาซะฮฺที่มัสญิดเพียงครั้งเดียวเพื่อบอกว่าละหมาดได้)

ในรอมฎอนปีช่วงท้ายชีวิตของท่านนบี ท่านได้ถือศีลอดและละหมาดกิยามุลลัยลฺที่บ้าน ซอฮาบะฮฺได้รายงานว่าท่านนบี ส่งเสริม เรียกร้อง และกระตุ้นให้พวกเราละหมาดกิยามุลลัยลฺที่บ้านโดยไม่บังคับ บรรดาซอฮาบะฮฺก็ละหมาดที่บ้าน และบางคนละหมาดที่มัสญิดแต่ไม่ใช่ญะมาอะฮฺ จนครั้งหนึ่งที่ท่านนบี ได้ออกมาละหมาดที่มัสญิด

มีหะดีษของอบูซัร บันทึกโดยอิมามอบูดาวูด “เราได้ถือศีลอดกับท่านนบี เดือนรอมฎอน จนถึงคืนที่ 24
(เหลืออีก 7 วัน) ท่านนบี นำละหมาดที่มัสญิดช่วง 1 ใน 3 ของกลางคืน[2] คืนที่ 25 ไม่ได้ละหมาด ต่อมาคืนที่ 26 ท่านนบี นำละหมาดตะรอวิหฺจนผ่านไปครึ่งกลางคืน(ประมาณ 5 ชั่วโมง 30 นาที) อบูซัรได้ขอร้องให้ท่านนบี ละหมาดจนถึงซุบฮฺ เพื่อจะได้ละหมาดทั้งคืน ท่านนบี จึงได้ตอบว่า “แท้จริง เมื่อคนหนึ่งคนใดละหมาดพร้อมอิมามจนสำเร็จ จะถูกบันทึกเสมือนละหมาดตลอดคืน”[3] ต่อมาคืนที่ 27 ไม่ได้ละหมาด คืนที่ 28 ท่านนบี เชิญชวนครอบครัวและผู้คนละหมาดตะรอวิหฺ ท่านได้นำละหมาดจนกระทั่งเรากลัวว่าจะไม่ทันรับประทานอาหารสะฮูร และคืนที่เหลือท่านนบี ไม่ได้ละหมาดกับเรา”

สาเหตุที่ท่านนบี ไม่นำละหมาดญะมาอะฮฺที่มัสญิดเป็นประจำ ท่านหญิงอาอิชะฮฺ رضي الله عنها ได้ให้เหตุผลไว้ มีปีหนึ่ง ท่านนบี ละหมาดคืนหนึ่งแล้วเว้น ซอฮาบะฮฺมาเรียกให้ท่านนบี ออกมานำละหมาด แต่ท่านไม่ออก ตอนเช้า ท่านนบี ได้บอกว่า “ฉันเห็นคนเต็มมัสญิดรอฉันนำละหมาด แต่ฉันตั้งใจไม่ออกไปนำละหมาด เพราะเกรงว่าจะถูกบัญญัติให้การละหมาดตะรอวิหฺเป็นวาญิบ และพวกท่านคงไม่ไหว”

แสดงว่าตลอดชีวิตท่านนบี ไม่มีการละหมาดตะรอวิหฺที่มัสญิดเป็นประจำ มีเพียงบางครั้งบางคราว แต่เมื่อท่านนบี เสียชีวิตแล้ว จึงไม่มีโอกาสบัญญัติให้การละหมาดนี้เป็นวาญิบ

สมัยท่านอบูบักรไม่มีการเปลี่ยนแปลง คือใครอยากละหมาดที่บ้านก็ทำ ใครจะละหมาดที่มัสญิดก็ได้ แต่ไม่เป็นญะมาอะฮฺเดียว ละหมาดคนเดียวบ้างหรือเป็นกลุ่มบ้าง หรือมีอิมามนำละหมาดให้เป็นบางครั้ง ช่วงแรกของคิลาฟะฮฺอุมัรก็เช่นเดียวกัน จนครั้งหนึ่งท่านอุมัรเข้ามัสญิดเห็นคนละหมาดตะรอวิหฺกันหลายกลุ่ม แล้วมีความคิดว่าถ้ารวมกันน่าจะดีกว่า จึงแต่งตั้งให้อุบัย อิบนิ กะอฺบ เป็นอิมามประจำมัสญิดสำหรับผู้ชาย และแต่งตั้งตะมีม อัดดารียฺ ให้เป็นอิมามสำหรับผู้หญิง นั่นคือในสมัยท่านอุมัรเริ่มรวมเหลือ 2 ญะมาอะฮฺ เป็นหลักฐานว่าจัดอิมามให้เฉพาะสำหรับผู้หญิง

การละหมาดตะรอวิหฺที่บ้านสามารถทำได้ [4] เพราะสมัยท่านนบี และสมัยท่านอบูบักรก็ทำ และหากที่มัสญิดไม่จัดอิมามนำละหมาด ก็สามารถตั้งญะมาอะฮฺหลายกลุ่มที่มัสญิดได้ แต่อุละมาอฺบอกว่าอย่าให้รบกวนกัน เพราะเคยปรากฏในสมัยท่านนบี มีการอ่านอัลกุรอานกวนกันในมัสญิด ท่านนบี บอกว่า “พวกท่านอย่าอ่านอัลกุรอานเสียงดังซึ่งกันและกัน (อย่ากวนกันด้วยอัลกุรอาน)” เราต้องการความสงบในการอ่านอัลกุรอาน จะอ่านเพื่อรบกวนคนอื่นไม่ได้ หากอยู่กันหลายคนก็อ่านด้วยเสียงพอให้ตัวเองได้ยิน

จำนวนร็อกอัต

เป็นบทบัญญัติสำหรับกิยามุลลัยลฺทั่วไป (รวมทั้งตะรอวิหฺในเดือนรอมฎอน) ที่อุละมาอฺทั้งหมดบอกว่าท่านนบี ไม่เคยละหมาดเกิน 11 ร็อกอัต หะดีษจากท่านหญิงอาอิชะฮฺ رضي الله عنها บันทึกโดยอิมามบุคอรียฺและมุสลิม “ท่านนบี ไม่เคยละหมาดในเดือนรอมฎอนและนอกเดือนรอมฎอนมากกว่า 11 ร็อกอัต ท่านนบี จะละหมาด 4 ร็อกอัต (ทีละ 2 ร็อกอัต) ไม่ต้องถามเลย ว่าท่านนบี ละหมาดยาวและสง่างามอย่างไร[5] และละหมาดอีก 4 ร็อกอัต (ทีละ 2 ร็อกอัต) ท่านอย่าถามถึงความสวยงามและความยาวของมัน และต่อมาละหมาดอีก 3 ร็อกอัต”

(คุณค่าของหะดีษนี้อยู่ที่ผู้รายงานหะดีษคือท่านหญิงอาอิชะฮฺ رضي الله عنها ซึ่งนิกะฮฺกับท่านนบี ตั้งแต่ก่อนอพยพ (อยู่ที่มักกะฮฺ) และเข้าอยู่บ้านเดียวกันเมื่ออพยพมาอยู่ที่มะดีนะฮฺ ท่านหญิงอาอิชะฮฺ رضي الله عنها อยู่กับท่านนบี โดยตลอด และถือศีลอดด้วยกันตั้งแต่ปีฮิจญเราะฮฺศักราชที่ 1-11 (ปีที่ท่านนบีเสียชีวิต) ในเดือนรอมฎอนส่วนมากท่านนบี ละหมาดที่บ้าน ดังนั้นคนที่รู้ลักษณะการละหมาดของท่านนบี มากที่สุดคือภรรยาของท่าน และท่านนบี ชอบอยู่บ้านท่านหญิงอาอิชะฮฺ رضي الله عنها บางครั้งภรรยาคนอื่นสละสิทธิ์ให้ท่านนบี ไปอยู่บ้านท่านหญิงอาอิชะฮฺ رضي الله عنها เพราะรู้ว่าท่านนบี รักมากกว่า ปรับความหึงเพราะรักท่านนบี และอยากให้ท่านได้สิ่งที่รักมากที่สุด ดังนั้น คนที่รู้ความลับของท่านนบี มากที่สุดคือ ท่านหญิงอาอิชะฮฺ رضي الله عنها เป็นที่ยอมรับในบรรดาภรรยานบี และซอฮาบะฮฺ)

สำหรับรายงานที่ว่าท่านนบี ไม่เคยละหมาดมากกว่า 13 ร็อกอัต อุละมาอฺตีความ 2 ร็อกอัตที่เกินมา ทรรศนะหนึ่งบอกว่าเป็นละหมาดซุนนะฮฺหลังอิชาอฺ ส่วนอีกทรรศนะหนึ่งบอกว่าเป็น 2 ร็อกอัตเฉพาะของกิยามุลลัยลฺที่ท่านนบี จะละหมาดเร็วเพื่อเป็นการเตรียมตัวที่จะละหมาดยาวนานต่อไป

ท่านนบี เคยละหมาดต่ำกว่า 11 ร็อกอัต มีรายงานของซอฮาบะฮฺและถ้อยคำที่ท่านนบี แนะนำผู้อื่นให้ทำเช่นกัน หะดีษบันทึกโดยอิมามอบูดาวูดและอิมามอะหฺมัด ท่านหญิงอาอิชะฮฺ رضي الله عنها ถูกถามว่า “ท่านนบี ละหมาดกลางคืนพร้อมด้วยวิตรฺกี่ร็อกอัต” ท่านหญิงตอบว่า “บางครั้งท่านนบี ละหมาด 4 ร็อกอัต (ทีละสอง) และวิตรฺ 3 ร็อกอัต (2-1) บางครั้งละหมาด 6 ร็อกอัต (ทีละสอง) และวิตรฺ 3 ร็อกอัต (2-1) และบางครั้งละหมาด 10 ร็อกอัต (ทีละสอง) และวิตรฺ 3 ร็อกอัต (2-1) ท่านนบี ไม่เคยละหมาดน้อยกว่า 7 ร็อกอัตและไม่เคยละหมาดมากกว่า 13 ร็อกอัต”

หะดีษบันทึกโดยอิมามเฏาะฮาวียฺ ท่านนบี บอกว่า “วิตรฺเป็นสัจธรรม[6] ใครอยากละหมาดกิยามุลลัยลฺพร้อมวิตรฺ 5 ร็อกอัตก็ได้ หรือ 3 ร็อกอัตก็ได้ หรือ 1 ร็อกอัตก็ได้”

อุละมาอฺสรุปว่า การละหมาดกิยามุลลัยลฺสูงสุด 13 หรือ 11 ร็อกอัต และต่ำสุด 1 ร็อกอัต (ซอฮาบะฮฺที่ปฏิบัติวิตรฺ 1 ร็อกอัตคือ มุอาวียะฮฺ อิบนุ อบูซุฟยาน เคยมีสงครามระหว่างมุอาวียะฮฺกับอะลี มีคนเห็นมุอาวียะฮฺละหมาดกิยามุลลัยลฺ 1 ร็อกอัต จึงไปบอกอิบนิอับบาสซึ่งอยู่ฝ่ายอะลี เพราะหวังให้อิบนิอับบาสตำหนิมุอาวียะฮฺ แต่อิบนิอับบาสบอกว่า “ปล่อยเขา เขามีความรู้”)

ระยะเวลา

บางครั้งท่านนบี ละหมาด 1 ใน 3 ของคืน บางครั้งครึ่งคืน และบางครั้งละหมาดทั้งคืน ไม่มีเวลาตายตัว (แต่ส่วนมากจะละหมาด 1 ใน 3 ของคืน แล้วแต่ความเหมาะสม) บางครั้งหนึ่งร็อกอัตเท่ากับซูเราะฮฺอัลมุซซัมมิล (ประมาณ 20 อายะฮฺ) บางครั้งเท่ากับ 50 อายะฮฺ หะดีษท่านนบี กล่าวว่า

مَنْ قَامَ بِعَشْرِ آيَاتٍ لَمْ يُكْتَبْ مِنَ الْغَافِلِيْن ، وَمَنْ قَامَ بِمِائَةِ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْقَانِتِيْن ،
وَمَنْ قَامَ بِأَلْفِ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْمُقَنْطِرِيْن . صحيح الجامع الصغير وزياداته
“ผู้ใดตื่นละหมาดกลางคืนด้วย 10 อายะฮฺ จะไม่ถูกบันทึกว่าเป็นผู้หลงลืม (จากหลักการของอัลลอฮฺ ) และผู้ใดตื่นละหมาดกลางคืนด้วย 100 อายะฮฺ จะถูกบันทึกว่าเป็นกอนิตีน (ยืนละหมาดนาน) และผู้ใดละหมาดกลางคืนด้วย 1,000 อายะฮฺ จะถูกบันทึกว่าเป็นมุกอนฏิรีน (ได้รับผลบุญมหาศาล)”

คืนหนึ่งท่านนบี ป่วย แต่ได้ละหมาดกิยามุลลัยลฺด้วยซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮฺ อาลิอิมรอน อันนิซาอฺ อัลมาอิดะฮฺ อัลอันอาม อัลอะอฺรอฟ และอัตเตาบะฮฺ[7] และมีเรื่องของท่านฮุซัยฟะฮฺ อิบนุ ยะมาน ที่ขอค้างกับท่านนบี คืนหนึ่ง และได้ละหมาดกับท่านนบี อ่านอัลบะเกาะเราะฮฺ อันนิซาอฺ และอาลิอิมรอนในร็อกอัตเดียว อ่านช้า ๆ

ในสมัยท่านอุมัร ที่แต่งตั้งให้อุบัย อิบนิ กะอฺบ นำละหมาดที่มัสญิด อุบัยอ่านอายะฮฺนับหลักร้อย จนคนที่มาละหมาดด้วยใช้ไม้เท้า และจะไม่กลับบ้านจนกว่าใกล้อะซานซุบฮฺ อุละมาอฺบอกว่าการนำละหมาดที่มัสญิดสมควรดูว่าคนทั่วไปสามารถละหมาดได้ยาวนานแค่ไหน แต่หากเป็นมัสญิดหรือมุศ็อลลาที่คนละหมาดสมัครใจละหมาดยาวมากก็สามารถทำได้

การละหมาดกิยามุลลัยลฺเริ่มตั้งแต่เวลาหลังละหมาดอิชาอฺจนถึงเวลาอะซานซุบฮฺ การละหมาดก่อนอิชาอฺมีรูปแบบที่บางครั้งซอฮาบะฮฺปฏิบัติ คือ การละหมาดระหว่างมัฆริบและอิชาอฺทีละ 2 ร็อกอัตเท่าที่ทำได้ เรียกว่า “อิหฺยาอุมาบัยนัลอิชาอัยนฺ” เป็นซุนนะฮฺกลางคืนอีกอย่างหนึ่ง ไม่ใช่กิยามุลลัยลฺ

หะดีษบันทึกโดยอิมามมุสลิม ท่านนบี กล่าวว่า “ใครที่กลัวจะไม่ตื่นช่วงท้ายของคืน ให้ละหมาดวิตรฺก่อนนอน และใครที่หวังว่าจะตื่นละหมาดตอนดึก ให้วิตรฺตอนดึก[8] เพราะการละหมาดช่วงสุดท้ายของกลางคืน เป็นการละหมาดที่มีผู้เป็นพยานให้ (หมายถึงอัลลอฮฺ [9] หรือบรรดามลาอิกะฮฺ) และการละหมาดกลางคืนนั้นประเสริฐยิ่ง”

ส่วนใหญ่ที่มัสญิดจัดละหมาดคือช่วงแรกของกลางคืน การละหมาดญะมาอะฮฺกับอิมามมีความประเสริฐเสมือนละหมาดตลอดคืน แต่การละหมาดในช่วงสุดท้ายที่บ้านก็มีความประเสริฐ ดังนั้นควรปฏิบัติแบบใด?

เชคอัลบานียฺบอกว่า “การละหมาดญะมาอะฮฺที่มัสญิดมีความประเสริฐกว่า เพราะจะถูกบันทึกว่าละหมาดตลอดคืน (รวมถึงช่วงสุดท้ายของคืนด้วย) และนี่คือการปฏิบัติของบรรดาซอฮาบะฮฺเช่นเดียวกัน” แต่เชคอัลบานียฺคลาดเคลื่อนนิดหน่อยในการตีความหะดีษที่ว่า ในสมัยท่านอุมัรได้มีการแต่งตั้งอิมามที่มัสญิดนำละหมาดช่วงแรกของคืน ท่านอุมัรออกมากับซอฮาบะฮฺท่านหนึ่งแล้วบอกว่า “การละหมาดเช่นนี้ดี แต่การละหมาดช่วงที่พวกเขากลับบ้านไปนอนพักผ่อนนั้นดีกว่า คนส่วนมากละหมาดช่วงแรกของกลางคืน” เชคอัลบานียฺอ้างคำพูดที่ว่า “คนส่วนมากละหมาดช่วงแรกของคืน” แต่ท่านอุมัรไม่ได้ละหมาดช่วงนั้น มีรายงานหะดีษหนึ่งว่า ท่านอุมัรไม่ได้ร่วมละหมาดกับอิมามที่มัสญิด แต่ละหมาดที่บ้านช่วงสุดท้ายของกลางคืน ดังนั้นจะฟันธงว่าการละหมาดช่วงแรกเป็นการปฏิบัติของซอฮาบะฮฺทั้งหมดไม่ได้ ถึงแม้ซอฮาบะฮฺส่วนมากปฏิบัติ แต่เมื่อเทียบแล้วท่านอุมัรมีน้ำหนักมากกว่าซอฮาบะฮฺธรรมดา

อุละมาอฺมีทรรศนะที่แตกต่างกันเรื่องละหมาดที่มัสญิดหรือที่บ้านประเสริฐกว่า ท่านนบี บอกว่าละหมาดซุนนะฮฺที่บ้านดีกว่าและละหมาดช่วงสุดท้ายของกลางคืนดีกว่า แต่อีกหะดีษหนึ่งท่านนบี บอกว่าการละหมาดกับอิมามที่มัสญิดได้ผลบุญเท่ากับการละหมาดตลอดคืน จึงมีทรรศนะที่ยึดหะดีษนี้ว่าละหมาดที่มัสญิดดีกว่า เพราะไม่มีอะไรสมบูรณ์กว่าการละหมาดตลอดคืน

ทรรศนะที่ 2 บอกว่าละหมาดที่บ้านดีกว่า โดยยึดตามหะดีษของท่านนบี ที่บอกว่าละหมาดซุนนะฮฺทุกประเภทที่บ้านดีกว่า และละหมาดช่วงสุดท้ายของคืนดีกว่า ส่วนการละหมาดที่มัสญิดท่านนบี ไม่ได้ใช้คำว่า “อัฟฎอลลฺ-ประเสริฐ” เพียงแต่บอกว่าได้รับผลบุญเท่าการละหมาดตลอดคืน

ทรรศนะที่ 3 คือทรรศนะของอุละมาอฺที่ได้ให้แง่คิดว่า หากรู้ว่าการละหมาดที่บ้านช่วงสุดท้ายของคืนมีคุชูอฺมากกว่าและยาวกว่าที่มัสญิด นั่นดีกว่าและได้ผลบุญมากกว่า แต่ถ้ารู้ว่าละหมาดที่มัสญิดยาวกว่านั่นย่อมดีกว่า เพราะความประเสริฐไม่ใช่ในด้านเวลาอย่างเดียว แต่รวมถึงจำนวนและความสมบูรณ์ด้วย

การละหมาดตามอิมามที่บะแลหรือมุศ็อลลาก็ถือว่าเป็นมัสญิด แต่มีคิลาฟว่ามัสญิดบ้าน[10] ถือว่าเป็นมัสญิดหรือไม่ เพราะมีหะดีษบางบทเรียกว่าเป็นมัสญิด ดังที่ซอฮาบะฮฺท่านหนึ่งกล่าวว่า “ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม สั่งให้กำหนดมัสญิดที่บ้านของเราและรักษาความสะอาดด้วย” และเป็นที่ปฏิบัติของบรรดาซอฮาบะฮฺว่าในหมู่บ้านจะมีมัสญิดหรือมุศ็อลลา บางบ้านมีห้องเฉพาะสำหรับละหมาด ถึงแม้จะเรียกว่ามัสญิด อุละมาอฺบางท่านบอกว่าไม่ได้ผลบุญเหมือนมัสญิด ถ้าเรียกว่ามัสญิดและมีญะมาอะฮฺก็ได้ผลบุญ เพราะท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เรียกว่ามัสญิด แต่ที่เรียกว่ามัสญิดสมบูรณ์คือ เป็นที่วะกัฟของมัสญิด ไม่ได้อยู่อาศัยเป็นบ้าน

รูปแบบ

รูปแบบที่ 1 ละหมาด 13 ร็อกอัต คือ ละหมาด 2 ร็อกอัตแรกเร็วหน่อย[11] 2 ร็อกอัตต่อมายาว 2 ร็อกอัตต่อมาสั้นลง แล้วพัก ต่อมาละหมาด 2 ร็อกอัตสั้นกว่า 4 ร็อกอัตที่ผ่านไป และอีก 2 ร็อกอัตสั้นลง แล้วพัก ต่อมาละหมาด 2 ร็อกอัตที่สั้นกว่าที่ผ่านไปทั้งหมด และวิตรฺ 1 ร็อกอัต
รูปแบบที่ 2 ละหมาด 13 ร็อกอัต คือ ละหมาด 8 ร็อกอัตทีละสอง (ให้สลามทุก 2 ร็อกอัต) และละหมาด 5 ร็อกอัตเป็นวิตรฺรวดเดียว อุละมาอฺส่วนมากให้น้ำหนักว่าตะชะฮุดครั้งเดียวในละหมาดวิตรฺ 5 ร็อกอัต

รูปแบบที่ 3 ละหมาด 11 ร็อกอัต เหมือนรูปแบบที่ 1 แต่ไม่มี 2 ร็อกอัตเร็วตอนแรก คือ 2 ร็อกอัต 2 ร็อกอัต แล้วพัก 2 ร็อกอัต 2 ร็อกอัต แล้วพัก ต่อมา 2 ร็อกอัต และ 1 ร็อกอัต
รูปแบบที่ 4 ละหมาด 11 ร็อกอัต คือ ละหมาด 4 ร็อกอัตรวดเดียว (สลามครั้งเดียว ตะชะฮุดเดียว) อีก 4 ร็อกอัตรวดเดียว และ 3 ร็อกอัตรวดเดียว
(เชคอัลบานียฺบอกว่า ไม่มีคำตอบที่ชัดเจนในซุนนะฮฺว่าท่านนบี ละหมาด 4 ร็อกอัตรวดเดียวหรือมีตะชะฮุดด้วย แต่ที่แน่นอนว่าถ้าละหมาดวิตรฺ 3 ร็อกอัตรวดเดียวไม่ให้ตะชะฮุดร็อกอัตที่สอง เพราะมีหะดีษชัดเจนท่านนบี บอกว่า “อย่าละหมาดวิตรฺเหมือนมัฆริบ” นี่จึงเป็นทรรศนะของอุละมาอฺกลุ่มหนึ่งว่า การละหมาดซุนนะฮฺ 4 ร็อกอัตก็ให้นั่งตะชะฮุดครั้งเดียว เพราะถ้านั่งตะชะฮุด 2 ครั้งจะเป็นการเลียนแบบฟัรฎู)
รูปแบบที่ 5 ละหมาด 11 ร็อกอัต คือ ละหมาด 8 ร็อกอัตรวดเดียว นั่งตะชะฮุดและซอละวาตในร็อกอัตที่ 8 แล้วลุกขึ้น (ไม่ให้สลาม) ละหมาดวิตรฺ 1 ร็อกอัต ให้สลาม แล้วนั่งละหมาดอีก 2 ร็อกอัต
(นี่เป็นลักษณะที่ท่านนบี ละหมาดกิยามุลลัยลฺที่บ้าน ไม่มีหลักฐานว่าท่านใช้ละหมาดตะรอวิหฺ น่าจะไม่เคยทำเป็นญะมาอะฮฺ ถ้าจะนำรูปแบบนี้มาละหมาดเป็นญะมาอะฮฺก็ทำได้ แต่มีคิลาฟว่าถ้าอิมามนั่งละหมาดแล้วมะมูมต้องนั่งหรือไม่ บางท่านบอกว่าต้องนั่ง บางท่านบอกว่ายืนก็ได้)
รูปแบบที่ 6 ละหมาด 9 ร็อกอัต คือ ละหมาด 6 ร็อกอัตรวดเดียว นั่งตะชะฮุดและซอละวาตในร็อกอัตที่ 6 แล้วลุกขึ้น (ไม่ให้สลาม) ละหมาดวิตรฺ 1 ร็อกอัต ให้สลาม แล้วนั่งละหมาดอีก 2 ร็อกอัต
เชคอัลบานียฺบอกว่า สามารถเพิ่มเติมบางรูปแบบที่บรรจุในรูปแบบนั้น ๆ อาทิเช่น ลดจำนวนร็อกอัตจากรูปแบบดังกล่าว เช่น จากรูปแบบที่ 1 สามารถลดจำนวนเหลือ 7 ร็อกอัตได้ (2-2-2-1) หรือจากรูปแบบที่ 6 สามารถลดจำนวนเหลือ 7 ร็อกอัตได้ (4-1-2) เพราะท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า “ใครจะละหมาด (รวมวิตรฺ) 5 ร็อกอัตก็ได้ ใครจะละหมาด 3 ร็อกอัตก็ได้ หรือจะละหมาดเพียง 1 ร็อกอัตก็ได้เช่นเดียวกัน”

สำหรับการอ่านในวิตรฺ ร็อกอัตแรกท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม อ่านซูเราะฮฺอัลอะอฺลา ร็อกอัตที่ 2 อ่านซูเราะฮฺอัลกาฟิรูน และร็อกอัตที่ 3 อ่านซูเราะฮฺอัลอิคลาศ บางครั้งเพิ่มซูเราะฮฺอัลฟะลักและซูเราะฮฺอันนาสด้วย ในการบันทึกของท่านอิมามนะซาอียฺ อะหฺมัด อิสนาดซอฮีหฺ ครั้งหนึ่งท่านนบี อ่านในวิตรฺร็อกอัตสุดท้ายด้วย 100 อายะฮฺจากซูเราะฮฺอันนิซาอฺ แสดงว่าการอ่านซูเราะฮฺอัลอิคลาศในร็อกอัตสุดท้ายวิตรฺไม่ใช่วาญิบ

การละหมาด 20 ร็อกอัตไม่ใช่บิดอะฮฺ เพราะมีรายงานชัดเจนว่าท่านอุมัรแต่งตั้งอิมามนำละหมาด 20 ร็อกอัต ไม่มีรายงานว่าท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ทำ แต่ชัดเจนว่าซอฮาบะฮฺทำ และท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม อนุโลมตามหะดีษบันทึกโดยบุคอรียฺและมุสลิม ท่านนบี กล่าวว่า “การละหมาดกลางคืนทีละสอง ๆ” ไม่ได้จำกัดจำนวน อัลกุรอานได้เปิดกว้างว่าการละหมาดกลางคืน ครึ่งคืนก็ได้ ตลอดคืนก็ได้ จึงมีโอกาสมากกว่า 11 ร็อกอัตได้ ซอฮาบะฮฺเข้าใจเจตนารมณ์ของท่านนบี และปฏิบัติเช่นนั้น อุละมาอฺบอกว่าซอฮาบะฮฺเลือกปฏิบัติความประเสริฐของการละหมาดด้วยการเลือกระหว่างจำนวนกับความยาวของการละหมาด ถ้าจะละหมาดยาวก็ลดจำนวน แต่ถ้าละหมาดสั้นก็เพิ่มจำนวน ถ้าละหมาดที่มัสญิดไม่จบแล้วไปวิตรฺที่บ้านก็ไม่ได้ผลบุญที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม บอกว่า “การละหมาดกับอิมามจนจบเหมือนละหมาดตลอดคืน”

ถ้าที่มัสญิดละหมาดเร็วมากไม่ควรร่วมด้วย เพราะไม่ได้ผลบุญ และอาจถึงขั้นละหมาดใช้ไม่ได้ เพราะขาดความสงบซึ่งเป็นรุก่นในการละหมาด

ละหมาดถืออัลกุรอานสามารถทำได้ ถ้ามีความต้องการ แต่ถ้าท่องจำแม่นแล้วไม่ถือดีกว่า มีรายงานว่าทาสของท่านหญิงอาอิชะฮฺ رضي الله عنها เคยละหมาดโดยถืออัลกุรอาน ท่านหญิงอาอิชะฮฺ رضي الله عنها เห็นแล้วไม่ได้ตำหนิ จึงถือว่าทำได้ แต่ไม่ถือว่าประเสริฐกว่า

วันที่ลงบทความ : 16 ก.ย. 49

-------------------
[1]
[2] กลางคืนนับตั้งแต่มัฆริบถึงซุบฮฺ สมมติซุบฮฺตีห้าและมัฆริบหกโมง รวม 11 ชั่วโมง ดังนั้น 1 ใน 3 จึงประมาณ 3 ชั่วโมง 40 นาที นี่คือเวลาที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ละหมาดกลางคืน (ในสมัยก่อนไม่มีนาฬิกา ใช้นับเวลาด้วยการกะ เช่น ช่วงรีดนมแพะหนึ่งถ้วย ช่วงตัดต้นไม้หนึ่งต้น แต่เมื่อรับอิสลามแล้วการกะเวลาจึงเปลี่ยนไป เช่น ช่วงเวลาระหว่างกินสะฮูรกับซุบฮฺประมาณอ่านอัลกุรอาน 50 อายะฮฺ เห็นได้ว่าบรรดาซอฮาบะฮฺได้บูรณะเวลาของพวกเขาด้วยการซิกรุลลอฮฺ เพราะใช้การอ่านอัลกุรอานเป็นมาตรฐานในการกะเวลา)
[3] นี่แสดงถึงความประเสริฐของการละหมาดตะรอวิหฺกับญะมาอะฮฺที่มัสญิด ถึงแม้ไม่ได้ละหมาดตลอดคืน แต่ถือว่าสมบูรณ์ในการบันทึก
[4] สำหรับเรื่องที่ว่าแบบใดมีความประเสริฐมากกว่า จะกล่าวในเนื้อหาต่อ ๆ ไป
[5] หมายถึงละหมาดยาวมากและสวยงามมาก
[6] หมายถึงเป็นเรื่องที่มีความสำคัญปฏิเสธไม่ได้ หรือเป็นสิทธิของอัลลอฮฺ มัซฮับอบูฮานีฟะฮฺอ้างหะดีษนี้ว่าวิตรฺเป็นวาญิบ แต่อีกสามมัซฮับบอกว่าเป็นซุนนะฮฺ อุละมาอฺส่วนมากบอกว่า “ฮักกฺ” หมายถึงมีความสำคัญแต่ไม่ถึงขั้นวาญิบ เพราะอัลกุรอานและหะดีษบอกชัดเจนว่าฟัรฎูมี 5 เวลา
[7] ถือเป็น 7 ซูเราะฮฺยาวที่สุดในอัลกุรอานที่ถูกเรียงกัน เรียกว่า “อัซซับอุฏฏิวาน” รวมประมาณ 10 ญุซ
[8] คนที่มั่นใจว่าจะตื่นก็ให้วิตรฺช่วงท้ายดีกว่า แต่ถ้าไม่มั่นใจให้วิตรฺไว้ก่อน และถ้าตื่นก็ละหมาดทีละสองร็อกอัต (โดยไม่ต้องวิตรฺอีก)
[9] มีหะดีษรายงานจากบุคอรียฺ มุสลิม และท่านอื่น ๆ ท่านนบี กล่าวว่า “ช่วง 1 ใน 3 ส่วนสุดท้ายของกลางคืน อัลลอฮฺ จะเสด็จลงมายังชั้นฟ้าสุดท้ายของโลกนี้ และกล่าวว่าใครที่เตาบัตพระองค์จะรับ ใครขออภัยโทษจะอภัยโทษให้ และใครวิงวอนดุอาอฺข้าจะตอบรับ”
[10] คือการตั้งห้องหนึ่งเป็นบะแลหรือมุศ็อลลา เนื่องจากไม่สามารถสร้างมัสญิดหลังใหญ่ได้
[11] เชคอัลบานียฺบอกว่า 2 ร็อกอัตนี้คือซุนนะฮฺหลังอิชาอฺ หรือนับเป็น 2 ร็อกอัตเริ่มกิยามุลลัยลฺ

Tarawih01.doc

ปัญหากิยามุลลัยลฺ (ละหมาดกลางคืน)

2008-08-15T19:16:00.003+07:00

การละหมาดกิยามุลลัยลฺ

1. คำถาม :

1. จากหนังสือวิธีละหมาดตามบัญญัติอิสลาม ของอัล-อิศลาหฺสมาคมบางกอกน้อย เมื่อท่านนบีละหมาดตะฮัจญุดนั้น ท่านเริ่มละหมาดด้วย 2 ร็อกอะฮฺสั้นๆ แล้วจะละหมาดต่อไปจนครบจำนวนที่ต้องการ คือ 11 ร็อกอะฮฺให้สลามทุกๆ สองร็อกอะฮฺและสุดท้ายให้ละหมาดวิตริเป็นเอกเทศ ในเดือนนรอมฏอนเรามีการละหมาดตะรอเวียะฮฺ 8 ร็อกอะฮฺ ละหมาดวิตริ 3 ร็อกอะอฺ รวม 11 ร็อกอะอฺ อยากทราบว่าเราจะละหมาดตะฮัจญุด ละหมาดวิตริอย่างไร ในเมื่อเกิน 11 ร็อกอะฮฺหรือเปล่า คำกล่าว"ที่ว่าท่านนบีไม่เคยละหมาดในเดือนรอมฎอน และเดือนอื่นๆเกินกว่า 11 ร็อกอะฮฺ" เชคช่วยอธิบายให้ละเอียดนะครับ พร้อมยกหะดิษประกอบ

2. หมาดตะฮัจญุดและละหมาดวิตริ คือ เกียญามุลรอมฎอน หมายความว่าอย่างไร เห็นเพื่อนบอกว่าเป็นการละหมาดเดียวกัน ถ้าเหมือนกันจะเหนียตอย่างไร

คำตอบ

อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ

1. การละหมาดกิยามุลลัยลฺในเดือนรอมฎอน ไม่มีจำนวนจำกัด เพราะเป็นการละหมาดซุนนะฮฺทั่วไป ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้กล่าวว่า "ศ่อลาตุลลัยลิ มัษนา" (บันทึกโดยบุคอรียฺ) หมายถึง "การละหมาดกลางคืนทีละสองๆ" และหะดีษที่รายงานโดยท่านหญิงอาอิชะฮฺว่า ท่านนบีไม่เคยละหมาดกลางในเดือนรอมฎอนหรือนอกเดือนรอมฎอนมากกว่า 11 ร็อกอะฮฺนั้น ได้พูดถึงการปฏิบัติของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ที่มีความประเสริฐยิ่งอย่างแน่นอนแล้ว ซึ่งจะไม่ขัดแย้งว่าละหมาด 11 ดีที่สุด แต่ต้องละหมาดเหมือนท่านนบี แต่ไม่ใช่หมายรวมว่าไม่อนุญาตให้เกิน 11 แต่อย่างใด บรรดาศ่อฮาบะฮฺที่ได้รับรู้หะดีษบทนี้ ก็เข้าใจว่าการละหมาด 11 นั้นประเสริฐอยู่แล้ว แต่พวกท่านได้ละหมาด 21 เพราะเห็นว่าการละหมาด 11 เหมือนท่านนบีต้องละหมาดยาวนานพอสมควร และอุละมาอฺ(นักปราชญ์)ทุกมัซหับก็เห็นพ้องกันว่า อนุญาตให้ละหมาดมากกว่า 11 ร็อกอะฮฺ เพราะฉะนั้นถ้าท่านละหมาด 11 หรือ 8 ร็อกอะฮฺแล้วนอนหลับพักหนึ่ง และลุกขึ้นละหมาดตะฮัจญุดตอนท้ายของกลางคืน ท่านก็สามารถกระทำได้โดยไม่เป็นบิดอะฮฺและไม่เป็นมักโรหฺแต่อย่างใด และไม่มีอุละมาอฺคนหนึ่งคนใดที่กล่าวว่าเป็นบิดอะฮฺ แต่เพียงกล่าวว่าละหมาด 11 หรือมากกว่า 11 อันใดที่จะประเสริฐกว่า

2. การละหมาดกิยามุลลัยลฺ หรือตะรอเวียะหฺ หรือตะฮัจญุด เป็นชื่อที่แตกต่างแต่เนื้อหาเดียวกัน คือ การละหมาดช่วงกลางคืน แต่ในทางภาษาอาหรับและการใช้คำศัพท์อาจแตกต่างกันในบางกรณี เพราะคำว่า "ตะฮัจญุด" รากศัพท์หมายถึง ละการนอนหลับ จึงเรียกการภายหลังนอนหลับพักผ่อนแล้วว่า "ตะฮัจญุด" แต่ถ้าหากละหมาดอิชาอฺแล้วไม่ได้นอนหลับ จึงเรียกการละหมาดตอนนั้นว่า "กิยามุลลัยลฺ" คือ ละหมาดกลางคืน ถ้าเป็นการละหมาดกลางคืนโดยญะมาอะฮฺในเดือนรอมฎอน ซึ่งจะมีการพักทุกช่วง 4 ร็อกอะฮฺ(ดังที่ศ่อฮาบะฮฺได้ปฏิบัติ) ก็จะเรียกการละหมาดนี้ว่า "ละหมาดตะรอเวียะหฺ" แต่ทั้งหมดนี้เป็นชื่อสำหรับการละหมาดกลางคืนเหมือนกัน และไม่มีผลแตกต่างกันเกี่ยวกับชื่อหรือคำศัพท์

วัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ
ริฎอ อะหมัด สมะดี
10 ต.ค. 48

2. คำถาม : ช่วงเวลาละหมาดตะฮัจญุดและละหมาดตัสบีหฺ คือเวลาใด

คำตอบ

อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ

เวลาละหมาดตะฮัจญุดเริ่มภายหลังละหมาดอิชาอฺ ตลอดจนถึงอะซานซุบฮิ และการละหมาดตัสบีหฺ(ในทัศนะที่อนุโลม)ก็ให้ละหมาดได้ทุกเวลายกเว้น 3 เวลามักโรหฺคือ หลังละหมาดซุบฮิจนตะวันขึ้น, หลังละหมาดอัสริจนกระทั่งตะวันตก, และช่วงก่อนดวงอาทิตย์คล้อย คือเวลาซะวาล ก่อนดุฮริประมาณ 15 นาที

วัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ

ริฎอ อะหมัด สมะดี
10 ต.ค. 48

3. คำถาม : มัสยิดที่ใกล้ที่สุดแถวบ้าน ละหมาด 21 เราละหมาด 8 อยากรู้ว่า ระหว่างยืนละหมาดเองที่บ้าน กับไปละหมาดญะมาอะห์ร่วมกับเขา แต่เอาแค่ 8 แล้วกลับมาละหมาดวิตรเอง อย่างไหนน่าจะเป็นหนทางที่ดีที่สุด อยากได้คำแนะนำ

คำตอบ

อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ

ละหมาดที่มัสยิดที่มีการละหมาด 21 ร็อกอะฮฺดีกว่า ถ้าหากการละหมาดของเขาไม่รวดเร็วและไม่ประกอบด้วยบิดอะฮฺอื่นๆ และถ้าหากการละหมาดที่มัสยิดจะมีสภาพเรียบร้อยกว่าการละหมาดด้วยตัวเองที่บ้านของท่าน แต่ถ้าหากท่านสามารถละหมาดที่บ้านแล้วดีกว่าที่มัสยิด หมายถึงนานกว่าและมีคุชัวะมากกว่าก็ละหมาดที่บ้านจะดีกว่า และถ้าหากที่มัสยิดมีบิดอะฮฺประกอบกับการละหมาดตะรอเวียะหฺ ท่านก็สามารถที่มัสยิดได้โดยไม่ต้องร่วมกระทำบิดอะฮฺกับเขา แต่การละหมาดที่บ้านจะดีกว่า ดังกล่าวเป็นคำตอบสำหรับการละหมาดตะรอเวียะหฺเท่านั้น

วัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ
ริฎอ อะหมัด สมะดี
13 ต.ค. 48

4. คำถาม : ที่มัสยิดบ้านผมพอละหมาดอิชาอฺเสร็จดุอาอฺหลังละหมาดเสร็จเขาก็ละหมาดตะรอเวี๊ยะหฺเลย ผมเองก็เลยต้องใช้เวลาที่เขาดุอาอฺหลังละหมาดผมก็รีบละหมาดสุนัตหลังอิชาอฺเลย จะได้ทันละหมาดตะรอเวี๊ยะหฺทันเขา แต่อีหม่ามเขาบอกว่าทางที่ดีไม่ควรละหมาดเพราะเขากำลังดุอาอฺกัน ใช้ละหมาดตะรอเวี๊ยะหฺแทนการละหมาดสุนัตหลังอิชาอฺก็ได้ผลบุญได้เหมือนกัน และมีผู้ใหญ่บางท่านบอกว่าละหมาดสุนัตหลังอิชาอฺไม่มี แต่ที่ผมพอรู้มาคือสุนัตหลังอิชาอฺ เป็นสุนัตมุอักกะดะฮฺ ที่ท่านรอซูลละหมาดประจำ ขอให้ช่วยชี้แจงด้วย ขอให้ท่านอาจารย์มีสุขภาพแข็งแรงตลอดเดือนรอมะฎอน

คำตอบ

อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ

การละหมาดซุนนะฮฺมุอักกะดะฮฺจะไม่ได้รับการเปลี่ยนแปลงใดๆเนื่องด้วยกิจกรรมการละหมาดตะรอเวียะหฺในเดือนรอมฎอน ก็หมายถึงยังเป็นซุนนะฮฺมุอักกะดะฮฺเช่นเดียวกัน เพราะฉะนั้นก็เป็นหน้าที่ของผู้จัดการละหมาดตะรอเวียะหฺที่มัสยิดให้ปล่อยเวลาตามความเหมาะสมให้ผู้ละหมาดซุนนะฮฺสามารถมีเวลาละหมาดได้ แต่ถ้าหากผู้จัดการละหมาดตะรอเวียะหฺไม่ยอมทำ ก็มีหลายทางในการชดเชยละหมาดอิชาอฺ ดังนี้

วิธีแรก คือเข้าละหมาดตะรอเวียะหฺสองร็อกอะฮฺด้วยเหนียตว่าเป็นซุนนะฮฺของอิชาอฺ

วิธีที่ 2 ให้ละหมาดตะรอเวียะหฺให้จบ และก่อนละหมาดวิตริให้แยกตัวและละหมาดซุนนะฮฺอิชาอฺและละหมาดวิตริต่างหาก

วิธีที่ 3 ให้ละหมาดตะรอเวียะหฺรวมทั้งวิตริกับอิมามให้ครบถ้วน และละหมาดซุนนะฮฺอิชาอฺภายหลังจากนั้น

วิธีที่ 4 ให้ละหมาดวิตริร็อกอะฮฺสุดท้าย(ร็อกอะฮฺเดียว)กับอิมาม และไม่ต้องสลาม โดยลุกขึ้นใช้อีกร็อกอะฮฺหนึ่ง โดยมีเหนียตให้เป็นละหมาดซุนนะฮฺ และให้ละหมาดวิตริภายหลังจากนั้น

วิธีที่ 5 ให้ละหมาดซุนนะฮฺในช่วงที่เขากำลังซิเกรหรือขอดุอาอฺกันอยู่ก่อนละหมาดตะรอเวียะหฺ เพราะการละหมาดซุนนะฮฺย่อมมีความสำคัญมากกว่า แต่ถ้าเป็นการรบกวนแก่เขา ก็หาทางในวิธีอื่นๆก็ได้

ที่ดีที่สุดในทัศนะของผม ให้ละหมาดตะรอเวียะหฺสองร็อกอะฮฺแรกด้วยเหนียตเป็นซุนนะฮฺ สำหรับส่วนร็อกอะฮฺที่จะขาดไป ท่านก็สามารถชดเชยได้หลังวิตริ หรือเพิ่มเติมกับวิตริร็อกอะฮฺเดี่ยวดังที่ระบุข้างต้น หรือไม่ต้องชดเชยก็ได้ เพราะท่านนบีก็เคยละหมาดกิยามุลลัยล์ 9 ร็อกอะฮฺ

วัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ
ริฎอ อะหมัด สมะดี
23 ต.ค. 48

5. คำถาม : หลังละหมาดวิตริแล้ว เราสามารถละหมาดตะฮัจญุดหรือละหมาดซุนนะฮฺอื่นๆ ได้หรือไม่ ซุนนะฮฺท่านนบีมีที่ว่า "ท่านทั้งหลายจงให้การละหมาดวิตรเป็นการละหมาดครั้งสุดท้ายของพวกท่านในเวลากลางคืน" แสดงว่าเมื่อละหมาดวิตรหลังละหมาดตะรอเวียะฮฺในญะมาอะฮฺรอมฏอนแล้วไม่สามารถตื่นขึ้นมาละหมาดซุนนะฮฺตะฮัจญุดได้ซิ

คำตอบ

อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ

ไม่ใช่ครับ การละหมาดซุนนะฮฺทั่วไปย่อมเป็นสิทธิของผู้ทำอิบาดะฮฺโดยไม่จำกัด แม้กระทั่งการละหมาดวิตริก็เช่นกัน การที่ท่านนบีได้กล่าวว่า
"อิจญฺอะลู อาคิเราะศ่อลาติกุม บิลลัยลิ วิตรอน" หมายถึง "พวกเจ้าจงให้การละหมาดสุดท้ายในกลางคืนคือละหมาดวิตริ"
นั่นหมายรวมถึงรูปแบบที่สมบูรณ์และดีที่สุด แต่ไม่ได้หมายรวมว่าวาญิบต้องปฏิบัติเช่นนั้น ที่กล่าวเช่นนี้เพราะท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ก็เคยแนะนำศ่อฮาบะฮฺหลายท่านให้ละหมาดวิตริก่อนนอนหลับ เพื่อความเข้มแข็งในการละหมาดวิตริ หากมีความประสงค์หรือโอกาสที่จะตื่นกลางคืนเพื่อละหมาดตะฮัจญุด ก็กระทำได้ตามเอกสิทธิ์ของผู้ปฏิบัติซุนนะฮฺ และมีหลักฐานว่าท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้ละหมาดซุนนะฮฺ 2 ร็อกอะฮฺหลังละหมาดวิตริ อันเป็นหลักฐานยืนยันว่าการละหมาดวิตริมิได้เป็นข้อห้ามมิให้ละหมาดซุนนะฮฺกลางคืนต่อไปแต่อย่างใด ดังนั้นใครเกรงว่าจะไม่สามารถลุดขึ้นกลางคืนเพื่อละหมาดตะฮัจญุดจึงละหมาดวิตริก่อนนอนหลับ และเกิดตื่นกลางคืนก็สามารถได้ เป็นเอกฉันท์(อิจญฺมาอฺ)ระหว่างอุละมาอฺทั้งปวง

วัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ
ริฎอ อะหมัด สมะดี
6 ต.ค. 48

6. คำถาม : มีเรื่องขอสอบถามเชคครับด่วนนิดนึงครับ เนื่องจากในช่วงรอมฎอนนี้มีการละหมาดตะรอเวี้ยะหฺและมีหลายๆที่จัดละหมาดโดยที่มีการอ่านที่ค่อนข้างนานพอสมควรหมายถึงทบทวนอัลกุรอ่านทั้งเล่ม คำถามคือ ผมสามารถที่จะนำกุรอ่านมาเปิดดูโดยที่อิหม่ามเป็นผู้อ่านนำในเวลาละหมาดได้หรือไม่ครับ

คำตอบ

อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ

ไม่สมควรสำหรับมะอฺมูมที่จะถืออัลกุรอานขณะตามอิมามอยู่ เพราะเป็นการกระทำที่ไม่มีความจำเป็น และไม่มีแบบฉบับจากนบีและศ่อฮาบะฮฺ หากถ้าเป็นอิมามหรือละหมาดคนเดียวก็อนุโลมให้ถืออัลกุรอานได้ เพราะมีแบบฉบับจากศ่อฮาบะฮฺ สำหรับอุละมาอฺส่วนมากก็ได้เห็นว่าการถืออัลกุรอานสำหรับมะอฺมูมนั้นย่อมเป็นสิ่งที่มักรูหฺ และมีทัศนะบางทัศนะที่เห็นว่าเป็นหะรอมและอาจถึงขั้นทำให้การละหมาดเสียหายด้วย เพราะฉะนั้น เราพยายามเตรียมพร้อมซึ่งสมาธิในการสดับฟังอัลกุรอานจากอิมามและคำนึงถึงว่าที่เรากำลังได้ยินนั้นเป็นพระดำรัสของอัลลอฮฺ จึงจะช่วยให้มีคุชูอฺโดยไม่ต้องถืออัลกุรอาน

วัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ
ริฎอ อะหมัด สมะดี - 23 ต.ค. 48

------------

สิบคืนสุดท้าย - ลัยละตุ้ลก็อดรฺ

ramdanQ1.doc

ถามตอบปัญหารอมฎอน

2008-08-15T12:52:00.002+07:00

ถามตอบ ปัญหารอมฎอน

1. การเหนียตถือศีลอด
เหนียตถือศีลอดอย่างไร ? ต้องเหนียตทุกวันหรือไม่ ?

2. ปัญหาในการเริ่มรอมฎอนไม่พร้อมกัน
มีคำถามที่คาใจเรื่องการเข้าบวช และการออกอีดทั้งสองฯ ของมุสลิมทุกคนทั่วโลก
หรือว่ามัซอับต่างๆ หรือว่ามุสลิมไทย หรือว่า...อย่างไรกันแน่ครับ

3. การเตาบะฮฺในเดือนรอมฎอน
อยากให้กล่าวถึง "รอมฎอนกับการเตาบะฮฺตัว"
หรือเชคมีข้อแนะนำอย่างไรสำหรับคนที่อยากจะยึดเอารอมฎอนนี้เป็นการเตาบะฮฺตน
เพื่อให้เป็นการเตาบะฮฺที่ยั่งยืนตลอดไป อินชาอัลลอฮฺ

4. ดุอาอฺคอตั่มกุรอาน การขอดุอาอฺ เมื่อจบการอ่านกุรอาน
โดยขอในร็อกอะฮฺสุดท้าย ก่อนการรุกูอที่มีการทำทุกๆปีที่มัสยิดฮะรอม
การกระทำเช่นนี้เป็นบิดอะฮฺหรือไม่ครับ และถ้าเป็นบิดอะฮฺจริง
แล้วไม่มีผู้รู้หรืออุละมาอฺใหญ่เตือนบางหรืออย่างไร

5. ลัยละตุ้ลก็อดรฺ คืนที่มีลัยละตุ้ลก๊อดรฺมีเหตุการณ์ลักษณะใดบ้าง
และเคยมีใครประสบเหตุการณ์เหล่านั้นบ้าง

6. ขณะถือศีลอดใช้ไม้ข่อย(สิว้าก)หรือแปรงสีฟันได้หรือไม่ ? สิว้ากแบบที่ท่านนบีชอบใช้

7. การชักชวนครอบครัวให้ทำดีในเดือนรอมฎอน อยากได้คำแนะนำในกรณีที่คนในครอบครัวถือศีลอดในรอมฎอนแต่ไม่ปฏิบัติตัวให้ สอดคล้องกับบทบัญญัติอิสลามหลายประการ เช่น ไม่ละหมาดเลย แต่งกายเปิดเผยเอาเราะฮฺ ทานอาหารไม่หะล้าล เป็นต้น เราควรจะแนะนำหรือเชิญชวนอย่างไรดีคะ

8. ขายอาหารในเดือนรอมฎอน มุสลิมที่ขายอาหารโดยลูกค้าส่วนใหญ่ไม่ใช่มุสลิม จะขายอาหารในช่วงเดือนรอมฎอนโดยที่ตนเองถือศีลอดและไม่ขายอาหารให้มุสลิมได้หรือไม่

9. ชัยฏอนถูกล่ามโซ่จริงหรือ? มีหะดีษที่ระบุว่าชัยฏอนถูกล่ามโซ่เดือนรอมดอนใช้หรือไม่? และจะถูกล่ามเมื่อใด ในเมื่อ 1 รอมฎอนแต่ละคนนับไม่ตรงกัน

10. ภรรยาปฏิเสธสามีในสิบคืนสุดท้าย สามีมีความต้องการหลับนอนกับภรรยา แต่ภรรยาไม่ยอมหลับนอนด้วย และกล่าวว่าท่านนบีไม่ยุ่งกับภรรยาในสิบคืนสุดท้ายของรอมฎอน เป็นสาเหตุให้สามีไม่ค่อยพอใจ(ภรรยา) รบกวนเช็คช่วยตอบให้ความกระจ่างในฮุก่มศาสนาเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย

11. รอมฎอนลบล้างความผิดทั้งหมดหรือ? การทำความดีในเดือนรอมฎอนเพื่อลบล้างความผิดทั้งหมดที่ทำร้ายจนคนเสียชีวิตหรือลบล้างเฉพาะบาปเล็ก?

12. อะซานขณะทานสะฮูร ถ้าเรากำลังทานอาหารสะฮูรอยู่แล้วได้ยินเสียงอาซาน เราต้องรับประทานจนหมดไหม?

13. ถือศีลอดแต่ไม่ละหมาดฟัรฎูเลยถือศีลอดของเขาใช้ได้ไหม?

14. กินยาเพื่อปรับเลื่อนประจำเดือนเพื่อจะได้ถือศีลอดและทำอิบาดะฮฺอย่างเต็มที่ได้หรือไม่?

15. มีเพศสัมพันธ์ในตอนกลางวันของเดือนรอมฎอน

16. ผู้หญิงมีประจำเดือน ถ้าสะอาดก่อนเข้าเวลาซุบฮิ แต่ไม่ได้อาบน้ำญะนาบะฮฺก่อนซุบฮิ จะถือศีลอดได้หรือไม่ ?

17. ละหมาดตะรอวิหฺที่บ้าน

18. แบบฉบับดุอาอฺกุนูตของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม

19. อ่านดุอาอฺกุนูตภาษาไทยได้หรือไม่

20. การถือศีลอดในเดือนเชาวาล

21. จะทำอย่างไรเมื่อต้องออกจากละหมาดตะรอวิหฺในร็อกอะฮฺที่ 2

.

วิธีต้อนรับรอมฎอน

2008-08-14T11:55:00.001+07:00

วิธีที่ 1 إظهار السُّرُوْرُ
แสดงความปลื้มใจเนื่องในโอกาสต้อนรับเดือนรอมฎอน

ต้อนรับเดือนรอมฎอนด้วยการแสดงความ ยินดี ความปลื้มใจ เช่นที่ท่านนบี กล่าวเมื่อใกล้เดือนรอมฎอนว่า

جَاءَكُمْ شَهْرُ رَمَضَانَ , شَهْرُ رَمَضَانَ شَهْرٌ مُبَارَكٌ كَتَبَ اللهُ عَلَيْكُمْ صِيَامَهُ فِيْهِ تُفْتَحُ أَبْوَابُ الجِنَانِ وَتُغْلَقُ فِيْهِ أَبْوَابُ الجَحِيْمِ ... الحديث . أخرجه أحمد

ความว่า : “เดือนรอมฎอนมายังพวกท่านแล้ว เดือนรอมฎอนเป็นเดือนอันมีความจำเริญยิ่ง อัลลอฮฺทรงบัญญัติให้พวกท่านถือศีลอดในเดือนนี้ ประตูต่างๆของสวรรค์จะถูกเปิด และประตูต่างๆของนรกจะถูกปิด” (บันทึกโดยอิมามอะหมัด)

บรรดาอัสสะละฟุศศอและฮฺจะแสดงความ ดีใจ และเอาใจใส่ในการต้อนรับเดือนรอมฎอน เพราะเป็นสัญลักษณ์ของผู้ศรัทธา ที่จะปิติยินดีเมื่อมีโอกาสกระทำความดี อันเป็นหนทางสู่ความเมตตาของอัลลอฮฺ ดังที่พระองค์ตรัสไว้ว่า

﴿ قُلْ بِفَضْلِ اللّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُواْ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ ﴾

ความว่า : “จงกล่าวเถิด(มุฮัมมัด) ด้วยความโปรดปรานของอัลลอฮฺ และด้วยความเมตตาของพระองค์ดังกล่าวนั้น พวกเจ้าจงดีใจเถิด ซึ่งมันดียิ่งกว่าสิ่งที่พวกเขาสะสมไว้” (ยูนุส 58)

แต่สำหรับผู้ที่มีอีมานอ่อนแอ รักใคร่ความชั่ว ย่อมจะเสียใจเมื่อเข้าสู่เดือนรอมฎอน เพราะเป็นเวลาที่พวกเขาจะรังเกียจ เนื่องจากเป็นอุปสรรคมิให้พวกเขากระทำความชั่ว อาทิเช่น ผู้ที่ติดอบายมุขและไม่สามารถเลิกได้ ก็จะเห็นเดือนรอมฎอนเป็นเวลาแห่งความทรมาน หรือเป็นสิ่งที่ขัดขวางทำลายความสุขของเขา เพราะฉะนั้นกลุ่มนี้จึงจำเป็นต้องปรับจิตใจ ขัดเกลาอารมณ์ใฝ่ต่ำของพวกเขา และตระหนักในโอกาสอันยิ่งใหญ่ที่พระองค์ทรงประทานมาในเดือนรอมฎอน เพื่อแสวงหาความอภัยโทษ และฉวยโอกาสนี้ในการเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาให้อยู่ภายใต้ร่มเงาของอิสลาม

วิธีที่ 2 الشُّكْرُ وَالعَزِيْمَةُ عَلَى الطَّاعَةٍ فِيْ رَمَضَان

การขอบคุณและตั้งใจทำความดีในเดือนรอมฎอน

ต้อนรับเดือนรอมฎอนด้วยความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณที่พระองค์อัลลอฮฺ ทรงโปรดประทานชีวิตและสุขภาพที่ดีจนมีโอกาสเข้าสู่เดือนรอมฎอนและทำอิบาดะฮฺอีกปีหนึ่ง ซึ่งเป็นพระเกียรติอันล้ำค่าที่บ่าวของพระองค์ได้รับโอกาส ถวายความดีในเดือนอันประเสริฐนี้

อิมามนะวะวียฺกล่าวว่า พึงทราบเถิดว่า เป็นสิ่งที่ชอบให้กระทำสำหรับทุกคน เมื่อได้รับความโปรดปรานจากอัลลอฮฺ ให้สุญูดเพื่อขอบคุณพระองค์หรือสรรเสริญต่อพระองค์ การที่เราได้รับโอกาสถือศีลอดเดือนรอมฎอนอีกครั้งหนึ่ง ถือเป็นความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่ที่ควรขอบคุณอัลลอฮฺ ด้วยการปฏิบัติตัวอย่างเหมาะสมกับเนียะมะฮฺนี้ สำรวมตนทั้งคำพูดและการกระทำ ดังมีรายงานจากอบีฮุรอยเราะฮฺ แจ้งว่า ท่านร่อซูลุลลอฮฺ กล่าวว่า

مَنْ لَمْ يَدَعْ قَوْلَ الزُّوْرِ وَالعَمَلَ بِهِ فَلَيْسَ للهِ حَاجَةٌ في أَنْ يَدَعَ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ. رواه البخاري

ความว่า : “ผู้ใดไม่ละเว้นการพูดเท็จและการกระทำที่เป็นเท็จ อัลลอฮฺก็ไม่ทรงประสงค์การอดอาหารและเครื่องดื่มของเขา” (บันทึกโดยอัลบุคอรียฺ)

لَيْسَ الصِّيَامُ مِنَ الأَكْلِ وَالشَّرَابِ ، إِنَّمَا الصَّيَامُ مِنَ اللَّغْوِ وَالرَّفَثِ ، فَإِنْ سَابَّكَ أَحَدٌ أَوْ جَهِلَ عَلَيْكَ فَقُلْ إِنِّي صَائِمٌ إِنِّي صَائِمٌ . رواه ابن خزيمة .

ความว่า : “การถือศีลอดมิใช่(การละเว้น)จากการกินการดื่มเท่านั้น แต่การถือศีลอด(จะต้องละเว้น)จากการพูดจาหรือการกระทำที่ไร้สาระ และการพูดจาหยาบคายด้วย หากมีผู้ใดมาสบประมาทหรือเยาะเย้ยท่าน ก็จงกล่าวแก่เขาว่า ฉันเป็นผู้ถือศีลอด ฉันเป็นผู้ถือศีลอด” (บันทึกโดยอิบนฺคุซัยมะฮฺและอัลฮากิม ว่าสายสืบหะซัน)

رُبَّ صَائِمٍ لَيْسَ لَهُ مِنْ صِيَامِهِ إِلا الجُوْعُ وَالعَطَشُ رواه أحمد وابن ماجة

ความว่า : “บางทีผู้ถือศีลอดนั้น ส่วนได้ของเขาจากการถือศีลอดของเขาก็คือ ความหิวและความกระหายเท่านั้น” (บันทึกโดยอิบนฺมาญะฮฺและอะหมัด)

มุสลิมบางคนก็ยังไม่เข้าใจเป้าหมายแห่งการถือศีลอด หรือเป้าหมายของศาสนบัญญัติที่กำหนดให้ในหนึ่งปีมีเดือนหนึ่งอันเป็นเทศกาลแห่งคุณธรรมและจริยธรรม เพราะฉะนั้นจึงจำเป็นสำหรับเขาที่จะต้องพยายามทำความเข้าใจเดือนรอมฎอนให้มากที่สุด เพื่อที่จะปรับปรุงอุปนิสัยและมารยาทของตน ให้สอดคล้องกับเป้าหมายของเดือนอันประเสริฐนี้

ในสังคมมุสลิมของเรา มักจะมีบุคคลที่กมลสันดานของเขาชั่วช้าอย่างยิ่ง กระทำความผิดโดยไม่มีขอบเขต ละเมิดหลักการอย่างไม่จำกัด ท้าทายความดีแบบไม่มีความละอาย และอาจจะมีส่วนหนึ่งจากบุคคลจำพวกนี้ ที่ยังไม่รู้สึกตัวว่ามีความเลวขนาดนี้ บุคคลเหล่านี้จำเป็นต้องรับสารภาพกับตัวเองเสียก่อน ที่จะแสวงหาประโยชน์จากเดือนรอมฎอน เพราะการถือศีลอดหรือการทำบุญย่อมจะไม่มีผลในชีวิตของเขา ดังที่มันปรากฏกับพวกเขาตลอดชีวิต แม้จะถือศีลอดเดือนรอมฎอนมาเป็นสิบๆปี และยังมีการบริจาค ทำอุมเราะฮฺ ทำฮัจย์ แต่หาได้ยังผลต่อมารยาทจริยธรรมของเขาไม่ บุคคลเหล่านี้แหละที่ท่านนบี ได้กล่าวไว้ข้างต้นว่า จะไม่ได้อะไรนอกจากความหิวความกระหายเท่านั้น นอกเสียจากว่าพวกเขาจำเป็นต้องมีความตั้งใจอย่างแน่วแน่ เพื่อ ที่จะประสบความสำเร็จกับเดือนรอมฎอน ขอพระองค์อัลลอฮฺทรงประทานความเตาฟีกฮิดายะฮฺ และความสำเร็จแก่พี่น้องทุกท่านด้วยเทอญ

การตั้งใจกระทำความดีในเดือนรอมฎอน หาใช่เพียงการคิดฝันหรือความหวังอย่างเดียวไม่ แต่จะต้องมีการวางแผนอย่างละเอียด และเตรียมมานะ(อะซีมัต)ให้เข้มข้น เพื่อจะได้มีความพร้อมสำหรับเดือนรอมฎอน เพราะชาวอาคิเราะฮฺจะวางแผนเพื่อโลกหน้า ดังเช่นชาวดุนยาที่มักจะวางแผนเพื่อโลกนี้ ตัวอย่างในการวางแผนในเดือนรอมฎอนคือ การจัดตารางทำอิบาดะฮฺ ทำความดี จะทำกี่ชนิดกี่อย่าง และจัดการบริหารเวลาในเดือนนี้อย่างมีระบบ

ผู้ศรัทธาควรต้อนรับเดือนรอมฎอนด้วยการ ทำสัญญากับอัลลอฮฺ ให้พระองค์ทรงโปรดเอื้ออำนวยให้เราสามารถปฏิบัติอิบาดะฮฺอย่างจริง ใจ และปฏิบัติตามคำมั่นสัญญานี้ด้วยความบริสุทธิ์ใจ เพราะพระองค์ทรงสัญญาไว้ว่า

﴿ فَلَوْ صَدَقُوْا اللهَ لَكَانَ خَيْرَاً لَهُمْ ﴾

ความว่า : “ดังนั้น หากพวกเขาจริงใจต่ออัลลอฮฺแล้ว ก็จะเป็นการดีแก่พวกเขา”

และท่านนบี เคยพูดกับสาวกท่านหนึ่งว่า

إِنْ تَصْدُقِ اللهَ يَصْدُقْكَ

ความว่า : “ถ้าหากท่านจริงใจต่ออัลลอฮฺ อัลลอฮฺจึงจะจริงจังต่อท่าน”

วิธีที่ 3 الدُّعَاءُ การวิงวอน(ดุอาอฺ)

การวิงวอน(ดุอาอฺ)ต่ออัลลอฮฺ ให้เรามีชีวิตอยู่เพื่อปฏิบัติอิบาดะฮฺในเดือนรอมฎอนอีกครั้ง หนึ่ง ด้วยสุขภาพพลานามัยอันสมบูรณ์

قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ : كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ رَجَب قَالَ : اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا في رَجَبَ وَشَعْبَانَ وَبَلِّغْنَا رَمَضَانَ . رواه أحمد والطبراني

ความว่า : ท่านอนัสอิบนุมาลิก ได้รายงานไว้ว่า เมื่อถึงเดือนรอยับแล้ว ท่านนบี จะกล่าวว่า “โอ้อัลลอฮฺ ขอให้เรามีความจำเริญในเดือนรอยับและเดือนชะอฺบาน และขอให้เราบรรลุสู่เดือนรอมฎอน” (บันทึกโดยอะหมัดและฏ๊อบรอนียฺ)

บรรดาสะละฟุศศอและฮฺมักจะวิงวอนเป็นเวลาหลายเดือน เพื่อจะได้บรรลุถึงเดือนรอมฎอน และวิงวอนเพื่อให้อัลลอฮฺ ตอบรับความดีงามที่ได้กระทำไว้ในเดือนรอมฎอน และเมื่อมุสลิมเห็นจันทร์เสี้ยวของเดือนรอมฎอน เป็นซุนนะฮฺให้กล่าวดุอาอฺว่า

دعاء رؤية الهلال
ดุอาอฺเห็นจันทร์เสี้ยวของต้นเดือน

اللهُ أَكْبَرُ . اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالأَمْنِ وَالإِيْمَانِ وَالسَّلامَةِ وَالإِسْلامِ وَالتَّوْفِيْقِ لِمَا تُحِبُّ وَتَرْضَى رَبِّيْ وَرَبُّكَ اللهُ . رواه الترمذي والدارمي وصححه ابن حبان

คำอ่าน : อัลลอฮุอักบัร อัลลอฮุมมะอะฮิลละฮู อะลัยนา บิลอัมนิ วัลอีมานิ วัสสลามะติ วัลอิสลามิ วัตเตาฟีกิ ลิมา ตุฮิบบุ วะตัรฎอ ร็อบบี วะร็อบบุกัลลอฮุ”

ความว่า : อัลลอฮฺทรงเกรียงไกร โอ้อัลลอฮฺ ขอให้(จันทร์เสี้ยวนี้)ปรากฏต่อเราด้วยความสวัสดิภาพ ความศรัทธา ความปลอดภัย อิสลาม และทางนำในสิ่งที่พระองค์ทรงโปรดและพอพระทัย พระผู้อภิบาลของฉันและท่านคืออัลลอฮฺ (บันทึกโดยติรมิซียฺและดาริมียฺ อิบนิฮิบบานกล่าวว่าศ่อเฮียะฮฺ)

วิธีที่ 4 التَّوْبَة
การกลับเนื้อกลับตัว

การต้อนรับเดือนรอมฎอนด้วยความตั้งใจที่จะออกห่างและละทิ้งความผิดทุกชนิด พร้อมทั้งกลับเนื้อกลับตัวอย่างบริสุทธิ์ใจ เพราะบรรดาผู้ศรัทธามีหน้าที่ต้องเตาบัต(กลับเนื้อกลับตัว)ในทุกเวลาอยู่แล้ว เมื่อถึงเดือนรอมฎอนก็เป็นโอกาสทองที่เราต้องเตาบัตตัว เพราะถ้าหากไม่สามารถกลับเนื้อกลับตัวในเดือนนี้ แล้วเมื่อไหร่เล่าจะกลับเนื้อกลับตัว อัลลอฮฺ ตรัสไว้ว่า

﴿ وَتُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴾

ความว่า : “และพวกเจ้าทั้งหลายจงขอลุแก่โทษต่ออัลลอฮฺเถิด โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย เพื่อพวกเจ้าจะได้รับชัยชนะ” (อันนูร 31)

เดือนรอมฎอนเป็นโอกาสดีที่จะเริ่มชีวิตใหม่อันขาวบริสุทธิ์และปราศจากมลทิน โดยตั้งใจคืนดีกับ
- อัลลอฮฺ โดยปฏิบัติหน้าที่ในฐานะเป็นบ่าวของพระองค์
- ร่อซูลของอัลลอฮฺ โดยปฏิบัติหน้าที่ในฐานะเป็นผู้ยืนหยัดในแนวทางของท่าน
- ครอบครัว สังคม และสิ่งแวดล้อม คือชีวิตทั้งปวงให้ขึ้นอยู่กับพระบัญชาของ อัลลอฮฺ
ชีวิตเช่นนี้ย่อมเป็นชีวิตที่สดใส มีความสุข และประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน

มุสลิมทุกคนต้องทบทวนว่าเขาจะสามารถ เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาได้เท่าไรในเดือนรอมฎอน มนุษย์ที่ยังบูชาอารมณ์ใฝ่ต่ำ สักการะต่อกิเลสที่ยิ่งใหญ่ในชีวิตของเขา มนุษย์ที่ยังมีอุปนิสัยปะปนไปด้วยนิสัยของผู้ปฏิเสธศรัทธา(กาฟิร) ไม่ตระหนัก ในพระบัญชาของอัลลอฮฺ แต่คำนึงถึงอิทธิพลของสังคม กระแสสังคม และอำนาจแห่งสิ่งแวดล้อม จนทำให้ละเลยซึ่งความเป็นมุสลิม และความเป็นบ่าวของพระผู้เป็นเจ้า มนุษย์ที่ยังข้องเกี่ยวกับอบายมุข อาทิเช่น การผิดประเวณี(ซินา) การดื่มสุรา การกินดอกเบี้ย(ริบา) การเล่นพนัน ความลามก การสูบบุหรี่ ยาเสพติด และอื่นๆ บุคคลเหล่านี้มีความจริงใจหรือไม่ ที่จะกลับเนื้อกลับตัวและปรับปรุงชีวิตให้สอดคล้องกับความสดใสของเดือนรอมฎอน? จริงจังหรือไม่ที่จะวางตนเองในกรอบของหลักการอิสลามอย่างเคร่งครัด? บริสุทธิ์ใจหรือไม่ที่จะประกาศความเลื่อมใสต่ออิสลามและ คำสั่งสอนของอัลอิสลาม?

ไม่เป็นสิ่งที่ห่างไกลจากความเป็นไปได้ว่า บุคคลที่เคยใช้ชีวิตของเขาตลอดมาอย่างไร้ศาสนา และจริยธรรม ที่จะกลับเนื้อกลับตัวอย่างรวดเร็วในเดือนรอมฎอน แต่หาเป็นเรื่องง่ายไม่ เพราะสภาพของเขาเสมือนคนป่วยที่แพทย์วินิจฉัยว่าจำ เป็นต้องผ่าตัดเอาส่วนอันตรายออกจากร่างกาย เพื่อจะได้รับความปลอดภัยจากเชื้อโรคอันชั่วร้าย จึงจำเป็นต้องได้รับความเจ็บปวด และการที่จะเปลี่ยนชีวิตจากสภาพบุคคลที่ไม่คำนึงถึงหลักการ มุ่งมั่นในผลประโยชน์และความสุขส่วนตัว ทั้งยังสร้างความปั่นป่วนและความระส่ำระสายในสังคม เมื่อใครได้ยินชื่อจะหาความดีในประวัติไม่เจอ ให้กลายเป็นบุคคลที่มีอีมานมีคุณธรรม สร้างสรรค์ความดีให้แก่สังคม เมื่อใครได้ยินชื่อจะหาความชั่วในประวัติของเขาไม่พบ ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่าย จำเป็น ต้องใช้ความมานะพยายาม และต้องขอความช่วย เหลือจากอัลลอฮฺ อย่างต่อเนื่อง

วิธีที่ 5 مُدَارَسَةُ أَحْكَامِ الصِّيَام การศึกษาวิธีถือศีลอดตามบัญญัติอิสลาม

ต้อนรับเดือนรอมฎอนด้วยการศึกษาแสวง หาความรู้เกี่ยวกับการถือศีลอด และปัญหาที่เกี่ยวข้องที่อาจเกิดขึ้นในเดือนรอมฎอน เพื่อเป็นการเตรียมตัวปฏิบัติอิบาดะฮฺอย่างถูกต้อง เพราะเราถูกใช้ให้ถามผู้รู้ในสิ่งที่เราไม่รู้ ดังนั้นจึงเป็นหน้าที่ของเราทุกๆคนที่ต้องเอาใจใส่ความรู้ในเรื่องนี้ อย่าถือว่าเป็นเรื่องเล็ก เพราะผลกระทบจากการที่ไม่รู้หลักการของการถือศีลอดนั้น อาจทำให้สูญเสียซึ่งผลบุญที่เรามุ่งมั่นแสวงหาอย่างขะมัก- เขม้น จึงทำให้พวกเราขาดทุนโดยไม่รู้สึกตัว

การศึกษาบทบัญญัติการถือศีลอด จำเป็น ต้องศึกษาค้นคว้าก่อนที่จะเข้าสู่วาระแห่งการปฏิบัติ อิบาดะฮฺในเดือนรอมฎอน เพราะมุอฺมินต้องเตรียมความรู้ให้พร้อมก่อนการปฏิบัติ ดังที่พระองค์อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ตรัสไว้ว่า

﴿ فَاعْلَمْ أَنَّهُ لا إِلَهَ إِلا اللَّهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنبِكَ ﴾

ความว่า : “พึงรู้เถิดว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ และจงขอความอภัยโทษต่อความผิดเพื่อตัวเจ้า” (มุฮัมมัด 19)

ในอายะฮฺนี้มีคำสั่งใช้ให้รู้และตระหนักในคำว่า ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮฺ จึงจะมีการปฏิบัติภายหลังความรู้อย่างถูกต้อง ดังนั้น อิมามบุคอรียฺ ร่อฮิมะฮุลลอฮฺ จึงนำอายะฮฺนี้มาเป็นหัวข้อ(บาบ)ในหนังสืออัศศ่อฮี้ฮฺของท่านคือ บาบุน อัลอิลมุ ก๊อบละ อัลเกาลิ วัลอะมะลิ หมายถึง ความรู้ย่อมต้องมีก่อนการพูดหรือการกระทำ
เป็นที่ปรากฏในสังคมอย่างมากมาย คือบุคคลที่กระทำความผิดโดยไม่รู้ หรือรู้แต่ไม่รอบคอบ จึงทำให้มีข้อบกพร่องมากมายในการปฏิบัติศาสนกิจ อาทิเช่น สตรีที่ถือศีลอดแต่ไม่คลุมหิญาบ หรือครอบครัวที่ถือศีลอดแต่ชมหนังชมละครทั้งกลางวันกลางคืน โดยไม่รู้สึกว่าเป็นพฤติกรรมที่กำลังทำลายการถือศีลอด หรือบุคคลที่ร่วมประเวณีกับภรรยาตอนกลางวันของเดือนรอมฎอนโดยไม่รู้ว่าเป็นความผิดอย่างมหันต์(กะบีเราะฮฺหรือบาปใหญ่) จนต้องมีกัฟฟาเราะฮฺ(ไถ่โทษ)ประเภทหนึ่งที่ต้องปฏิบัติ หรือบุคคลที่ถือศีลอดแต่กลับเริ่มละศีลอดด้วยการสูบบุหรี่ อันเป็นความผิดที่ท้าทายพระบัญญัติของอัลลอฮฺ

ตัวอย่างที่ระบุข้างต้นบ่งชี้ถึงผลกระทบแห่ง ความไม่รู้ จึงใคร่ขอให้พี่น้องมุสลิมีนและมุสลิมาตศึกษาหลักการศาสนาอิสลามโดยเฉพาะหลักการแห่งการถือศีลอดอย่างละเอียด ซึ่งในโอกาสนี้ขอแนะนำหนังสือการถือศีลอดตามบัญญัติอิสลาม เรียบเรียงโดยอาจารย์อะหมัด สมะดี (เราะหิมะฮุลลอฮฺ)

วิธีที่ 6 الدَّعْوَةُ إِلَى الخَيْرِ فِيْ رَمَضَان
เผยแผ่ความดีงามและคุณธรรมแห่งเดือนรอมฎอน

ในการรายงานของท่านอบูฮุรอยเราะฮฺ จากท่านนบี กล่าวว่า

عَنْ أَبِيْ هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ : قَالَ رَسُوْلُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ : إِذَا كَانَ أَوَّلُ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ صُفِّدَتِ الشِّيَاطِيْنُ وَمَرَدَةُ الجِنِّ وَغُلِّقَتْ أَبْوَابُ النَّارِ فَلَمْ يُفْتَحْ مِنْهَا بَابٌ ، وَفُتِّحَتْ أَبْوَابُ الجَنَّةِ فَلَمْ يُغْلَقْ مِنْهَا بَابٌ ، وَنَادَى مُنَادٍ : يَا بَاغِيَ الخَيْرِ أَقْبِلْ وَيَا بَاغِيَ الشَّرِّ أَقْصِرْ وَللهِ عُتَقَاءُ مِنَ النَّارِ وَذَلِكَ في كُلِّ لَيْلَةٍ .
رواه ابن خزيمة

ความว่า : “เมื่อถึงคืนแรกของเดือนรอมฎอน บรรดาชยาฏีนและผู้นำของมันจะถูกล่ามโซ่ และบรรดาประตูแห่งนรกจะถูกปิด โดยไม่มีประตูใดๆของมันจะถูกเปิด และบรรดาประตูแห่งสวรรค์จะถูกเปิด โดยไม่มีประตูใดๆของมันจะถูกปิด และผู้เรียกร้องจะกล่าวว่า โอ้ผู้ปรารถนาความดี จงมาเถิด โอ้ผู้ปรารถนาความชั่ว จงยุติเถิด และในทุกคืนอัลลอฮฺทรงปล่อยผู้คนจากนรก” (บันทึกโดยอิบนุคุซัยมะฮฺ)

ผู้ศรัทธาจึงต้องต้อนรับเดือนรอมฎอนด้วย การเตรียมตัวเผยแผ่ความดีงามและคุณธรรมแห่งเดือนรอมฎอน ให้คนใกล้เคียงมีส่วนร่วมในการทำความดี เช่น

- เชิญชวนละหมาดมัสยิดทุกเวลา
- ละหมาดตะรอเวียะฮฺทุกคืน
- บริจาคทานทุกวัน
- อ่านอัลกุรอานให้มากๆ
- ระงับอารมณ์ให้หนักแน่น
- จัดบรรยายหรือนะศีหะฮฺ แบบสั้นๆเล็กๆน้อยๆ สำหรับครอบครัว ญาติมิตร และเพื่อนฝูง ซึ่งจะสร้างบรรยากาศอันสวยงามในสังคมของเรา

วิธีที่ 7 مُشَارَكَةُ المُسْلِمِيْنَ في آلامِهِم
ปลุกจิตสำนึกต่อความทุกข์ของประชาชาติอิสลาม

ผู้ศรัทธาควรต้อนรับเดือนรอมฎอนด้วยจิต สำนึกที่เลื่อมใสต่อประชาชาติอิสลาม โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเห็นพี่น้องมุสลิมที่กำลังประสบความทุกข์ ให้เราร่วมความรู้สึกกับเขาในสิ่งที่เขากำลังประสบอยู่ เฉกเช่นพี่น้องมุสลิมที่อัฟฆอนิสตาน ฟิลิสฏีน อิรัก และอื่นๆ เพราะเดือนรอมฎอนเป็นเดือนแห่งการต่อสู้นัฟซู ต่อสู้ชัยฏอน รวมทั้งต่อสู้ศัตรูด้วย

นอกจากนี้ยังจำเป็นต้องปลุกจิตสำนึกของ เรา ให้มีความห่วงใยต่ออนาคตของประชาชาติอิสลามทั้งมวล เพราะวันนี้สังคมมุสลิมทุกท้องที่อยู่ในสภาพที่น่าเป็นห่วงมาก ทั้งในด้านศาสนา การปกครอง สังคม มารยาทจริยธรรม ครอบครัว และอื่นๆ มุสลิมทุกคนต้องรู้สึกรับผิดชอบระดับหนึ่งต่อหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติในการแก้ไขปัญหาต่างๆ ในสังคมของเรา อย่ามองว่าหน้าที่ของเราในเดือนรอมฎอนคือการถือศีลอด แล้วความรับผิดชอบจะสิ้นสุดแค่นี้ เราต้องตระหนักว่าเดือนรอมฎอนเป็นเดือนแห่งความห่วงใยต่อพี่น้องมุสลิมทั้งปวง ดังที่ท่านนบี ได้สอนไว้ว่า มุสลิมกับมุสลิมเปรียบเสมือนเรือนร่างเดียวกันหรืออาคารเดียวกัน ฉะนั้นในเดือนรอมฎอน ท่านนบี จึงได้ประสบชัยชนะในสงครามบัดรฺ ซึ่งเป็นสงครามยิ่งใหญ่ที่พระองค์อัลลอฮฺ ทรงจำแนกระหว่างสัจธรรมและความเท็จ ท่านนบี กับศ่อฮาบะฮฺได้ต่อสู้ศัตรูอิสลามอย่างเต็มที่ เพื่อให้พระดำรัสของอัลลอฮฺนั้นประจักษ์แจ้งและสูงส่ง และให้ความยุติธรรมปรากฏในสังคมอย่างบริบูรณ์ จึงเป็นบทเรียนที่ยอดเยี่ยมสำหรับเดือนรอมฎอน ที่มีเป้าหมายยิ่งใหญ่กว่าเพียงงดอาหารหรือเครื่องดื่ม ซึ่งเป็นเคล็ดลับที่ต้องฟื้นฟูขึ้นในจิตใจพี่น้องมุสลิมของเรา อันเป็นวิถีทางในการเสริมสร้างบุคลิกภาพให้เข้ม แข็งเพื่อที่จะสามารถเผชิญกับอุปสรรคต่างๆ

เดือนรอมฎอนนี้ เป็นโอกาสดีสำหรับผู้นำ นักการเมือง นักธุรกิจ ผู้รู้ในทุกๆด้าน ที่จะระดมพลังรวมความสามารถ เพื่อที่จะทำให้สังคมมุสลิมเป็นปึกแผ่นเดียว เดือนรอมฎอนควรจะเป็นเดือนแห่งความสามัคคี บนบรรทัดฐานแห่งอะกีดะฮฺที่ถูกต้อง และจรรยาบรรณอันเข้มแข็งที่มีความรับผิดชอบต่อประชาชาติอัลอิสลาม โดยปราศจากเป้าหมายส่วนตัวที่แฝงอยู่ในพฤติกรรมต่างๆ

บุคคลที่สามารถงดอาหาร เครื่องดื่ม และความใคร่ในเดือนรอมฎอน ย่อมมีศักยภาพที่จะระงับกิเลส(ความต้องการและความอยาก)ของตน โดยมุ่งมั่นให้จิตใจของตนมีความโปร่งใสและความ บริสุทธิ์ และเมื่อมีจิตใจเช่นนี้ปรากฏในเดือนรอมฎอนแล้ว ก็แสดงว่าผู้ถือศีลอดนั้นได้ประสบความสำเร็จในการปฏิบัติอิบาดะฮฺ จึงไม่มีสิ่งใดๆที่จะห้ามเขารับรางวัลอันใหญ่หลวงคือ การอภัยโทษอันกว้างขวางจากพระองค์อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา

ตัฟซีรอาลิอิมรอน 75-76

2008-08-14T11:18:00.002+07:00

بسم الله الرحمن الرحيم

تفسير سورة آل عمران
อธิบายความหมาย ซูเราะฮฺอาลิอิมรอน อายะฮฺ 75-76

วันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2551
ณ มัสญิดบ้านตึกดิน

وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِن تَأْمَنْهُ بِقِنطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُم مَّنْ إِن تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لاَّ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلاَّ مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَآئِماً ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿75﴾

75. และจากหมู่ผู้ที่ได้รับคัมภีร์นั้น มีผู้ที่หากเจ้าฝากเขาไว้ซึ่งทรัพย์สมบัติอันมากมาย เขาก็จะคืนมันแก่เจ้า และจากหมู่พวกเขานั้นมีผู้ที่หากเจ้าฝากเขาไว้สักเหรียญทองหนึ่ง เขาก็จะไม่คืนมันแก่เจ้า นอกจากเจ้าจะยืนเฝ้าทวงเขาอยู่เท่านั้น นั่นก็เพราะว่าพวกเขากล่าวว่า ในหมู่ผู้ที่อ่านเขียนไม่เป็นนั้น ไม่มีทางใดที่เป็นโทษแก่เราได้และพวกเขากล่าวความเท็จให้แก่อัลลอฮฺทั้ง ๆ ที่พวกเขารู้กันดีอยู่

الدينار

قَالَ اِبْن أَبِي حَاتِم : حَدَّثَنَا سَعِيد بْن عَمْرو السَّكُونِيّ حَدَّثَنَا بَقِيَّة عَنْ زِيَاد بْن الْهَيْثَم حَدَّثَنِي مَالِك بْن دِينَار قَالَ : إِنَّمَا سُمِّيَ الدِّينَار لِأَنَّهُ دَيْن وَنَار . وَقِيلَ : مَعْنَاهُ مَنْ أَخَذَهُ بِحَقِّهِ فَهُوَ دَيْنه . وَمَنْ أَخَذَهُ بِغَيْرِ حَقّه فَلَهُ النَّار

بعض أهل الكتاب أمناء

روى البخاري عَنْ أَبِي هُرَيْرَة رَضِيَ اللَّه عَنْهُ عَنْ رَسُول اللَّه صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ ذَكَرَ رَجُلًا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيل سَأَلَ بَعْض بَنِي إِسْرَائِيل أَنْ يُسَلِّفهُ أَلْف دِينَار فَقَالَ : اِئْتِنِي بِالشُّهَدَاءِ أُشْهِدهُمْ فَقَالَ : كَفَى بِاَللَّهِ شَهِيدًا فَقَالَ : اِئْتِنِي بِالْكَفِيلِ قَالَ : كَفَى بِاَللَّهِ كَفِيلًا قَالَ : صَدَقْت فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ إِلَى أَجَلٍ مُسَمَّى فَخَرَجَ فِي الْبَحْر فَقَضَى حَاجَته ثُمَّ اِلْتَمَسَ مَرْكَبًا يَرْكَبهَا لِيَقْدَم عَلَيْهِ فِي الْأَجَل الَّذِي أَجَّلَهُ فَلَمْ يَجِد مَرْكَبًا فَأَخَذَ خَشَبَة فَنَقَرَهَا فَأَدْخَلَ فِيهَا أَلْف دِينَار وَصَحِيفَة مِنْهُ إِلَى صَاحِبه ثُمَّ زَجَّجَ مَوْضِعهَا ثُمَّ أَتَى بِهَا إِلَى الْبَحْر فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّك تَعْلَم أَنَّى اسْتَسْلَفْتُ فُلَانًا أَلْف دِينَار فَسَأَلَنِي شَهِيدًا فَقُلْت كَفَى بِاَللَّهِ شَهِيدًا وَسَأَلَنِي كَفِيلًا فَقُلْت كَفَى بِاَللَّهِ كَفِيلًا فَرَضِيَ بِك وَإِنِّي جَهَدْت أَنْ أَجِد مَرْكَبًا أَبْعَث إِلَيْهِ الَّذِي لَهُ فَلَمْ أَقْدِر وَإِنِّي اِسْتَوْدَعْتُكَهَا فَرَمَى بِهَا فِي الْبَحْر حَتَّى وَلَجَتْ فِيهِ ثُمَّ اِنْصَرَفَ وَهُوَ فِي ذَلِكَ يَلْتَمِس مَرْكَبًا يَخْرُج إِلَى بَلَده فَخَرَجَ الرَّجُل الَّذِي كَانَ سَلَّفَهُ لِيَنْظُرَ لَعَلَّ مَرْكَبًا يَجِيئهُ بِمَالِهِ فَإِذَا بِالْخَشَبَةِ الَّتِي فِيهَا الْمَال فَأَخَذَهَا لِأَهْلِهِ حَطَبًا فَلَمَّا كَسَرَهَا وَجَدَ الْمَال وَالصَّحِيفَة ثُمَّ قَدِمَ الرَّجُل الَّذِي كَانَ تَسَلَّفَ مِنْهُ فَأَتَاهُ بِأَلْفِ دِينَار وَقَالَ : وَاَللَّه مَا زِلْت جَاهِدًا فِي طَلَب مَرْكَب لِآتِيَك بِمَالِك فَمَا وَجَدْت مَرْكَبًا قَبْل الَّذِي أَتَيْت فِيهِ قَالَ : هَلْ كُنْت بَعَثْت إِلَى بِشَيْءٍ ؟ قَالَ : أَلَم أُخْبِرك أَنَّى لَمْ أَجِد مَرْكَبًا قَبْل هَذَا قَالَ : فَإِنَّ اللَّه قَدْ أَدَّى عَنْك الَّذِي بَعَثْت فِي الْخَشَبَة فَانْصَرَفَ بِأَلْفِ دِينَار رَاشِدًا "

" ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيل "

أَيْ إِنَّمَا حَمَلَهُمْ عَلَى جُحُود الْحَقّ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ : لَيْسَ عَلَيْنَا فِي دِيننَا حَرَج فِي أَكْل أَمْوَال الْأُمِّيِّينَ وَهُمْ الْعَرَب فَإِنَّ اللَّه قَدْ أَحَلَّهَا لَنَا قَالَ اللَّه تَعَالَى " وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّه الْكَذِب وَهُمْ يَعْلَمُونَ " أَيْ وَقَدْ اِخْتَلَقُوا هَذِهِ الْمَقَالَة وَائْتَفَكُوهَا بِهَذِهِ الضَّلَالَة فَإِنَّ اللَّه حَرَّمَ عَلَيْهِمْ أَكْل الْأَمْوَال إِلَّا بِحَقِّهَا وَإِنَّمَا هُمْ قَوْم بُهُتٌ . قَالَ عَبْد الرَّزَّاق أَنْبَأَنَا مَعْمَر عَنْ أَبِي إِسْحَق الْهَمْدَانِيّ عَنْ أَبِي صَعْصَعَة بْن يَزِيد أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ اِبْن عَبَّاس فَقَالَ : إِنَّا نُصِيب فِي الْغَزْو مِنْ أَمْوَال أَهْل الذِّمَّة الدَّجَاجَة وَالشَّاة قَالَ اِبْن عَبَّاس : فَتَقُولُونَ مَاذَا ؟ قَالَ : نَقُول لَيْسَ عَلَيْنَا بِذَلِكَ بَأْس قَالَ : هَذَا كَمَا قَالَ أَهْل الْكِتَاب لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيل إِنَّهُمْ إِذَا أَدَّوْا الْجِزْيَة لَمْ تَحِلَّ لَكُمْ أَمْوَالهمْ إِلَّا بِطِيبِ أَنْفُسهمْ .

بَلَى مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ وَاتَّقَى فَإِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ﴿76﴾

76. มิใช่นั้นดอก ผู้ใดที่รักษาสัญญาของเขาโดยครบถ้วน และยำเกรง(อัลลอฮฺ) แล้วแน่นอนอัลลอฮฺทรงชอบผู้ที่ยำเกรงทั้งหลาย

" بَلَى مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ وَاتَّقَى "

أَيْ لَكِنْ مَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ وَاتَّقَى مِنْكُمْ يَا أَهْل الْكِتَاب الَّذِي عَاهَدَكُمْ اللَّه عَلَيْهِ مِنْ الْإِيمَان بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا بُعِثَ كَمَا أَخَذَ الْعَهْد وَالْمِيثَاق عَلَى الْأَنْبِيَاء وَأُمَمهمْ بِذَلِكَ وَاتَّقَى مَحَارِم اللَّه وَاتَّبَعَ طَاعَته وَشَرِيعَته الَّتِي بَعَثَ بِهَا خَاتَم رُسُله وَسَيِّدهمْ فَإِنَّ اللَّه يُحِبّ الْمُتَّقِينَ

ดาวน์โหลด : ไฟล์เสียง, เอกสาร(doc)

มาตรฐานการตรวจสอบข้อมูลหิล้าลจากต่างประเทศ

2008-08-12T12:45:00.001+07:00

มาตรฐานการตรวจสอบข้อมูลที่ข้าพเจ้าใช้ในการรับข่าวการเห็นเดือน(หิล้าล)จากต่างประเทศ

1. ข้าพเจ้าถือว่าข้อมูลเกี่ยวกับเข้าเดือนใหม่จากต่างประเทศที่ได้แจ้งแก่ประชาชนนั้น เป็นข้อมูลข่าวสารโดยทั่วไปที่ประชาชนอาจจะรับทราบได้จากแหล่งข่าวต่างๆ โดยมิได้ละเมิดอำนาจของจุฬาราชมนตรีหรือองค์กรมุสลิมต่างๆ ซึ่งทางกฎหมายได้ระบุอย่างชัดเจนว่าองค์กรดังกล่าวมีอำนาจประกาศการเห็นเดือนภายในประเทศ แต่สำหรับการปฏิบัติศาสนกิจนั้นจะเป็นในรูปแบบใดก็เป็นสิทธิอิสระของแต่ละบุคคล ดังที่ระบุอย่างชัดเจนในรัฐธรรมนูญมาตรา 38 คือ บุคคลย่อมมีเสรีภาพบริบูรณ์ในการถือศาสนา นิกายของศาสนา หรือลัทธินิยมในทางศาสนา และย่อมมีเสรีภาพในการปฏิบัติตามศาสนบัญญัติหรือปฏิบัติพิธีกรรมตามความเชื่อถือของตน เมื่อไม่เป็นปฏิปักษ์ต่อหน้าที่ของพลเมือง และไม่เป็นการขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน ซึ่งมาตราดังกล่าวข้าพเจ้าหยิบยกมา มิใช่อื่นใด เว้นแต่เพื่อตอบโต้ผู้ที่ต้องการอาศัยความขัดแย้งเรื่องนี้ในการหาเสียงทางการเมืองโดยใช้กฎหมายบ้านเมืองข่มขู่พี่น้องมุสลิมมิให้ปฏิบัติศาสนกิจตามความเชื่อดังที่ข้าพเจ้าได้ระบุไว้ข้างต้นของเอกสารฉบับนี้ ทั้งๆที่ในหลักการศาสนาไม่มีใครสามารถบังคับให้เราปฏิบัติตามความเชื่อของผู้อื่น เว้นแต่ต้องมีความสมัครใจอย่างเต็มที่

2. ต้องถือว่าการติดตามข่าวดูเดือนจากต่างประเทศขึ้นอยู่กับความสามารถของเรา ถ้าเราปฏิบัติอย่างเต็มความสามารถแล้วก็ไม่ถือว่าบกพร่องแต่ประการใดทั้งสิ้น แต่หากมีความสามารถหรือศักยภาพด้านหนึ่งด้านใด แต่เราไม่ใช้หรือไม่ปฏิบัติเท่าที่กระทำได้ ก็ถือว่าเป็นข้อบกพร่องที่อาจเป็นความผิดที่จะส่งผลกระทบไม่ดีต่อสังคมด้วย

3. ข้อมูลจากต่างประเทศมีทั้งทางโทรทัศน์ภายในประเทศและต่างประเทศผ่านดาวเทียม วิทยุ อินเตอร์เน็ต โทรศัพท์ หรืออื่นๆ ซึ่งทุกวิธีดังกล่าว ผู้ที่มีความสามารถใช้ข้อมูลจากทุกแหล่งก็จะใช้อย่างแน่นอน แต่ในทางปฏิบัติอาจเป็นการเปลืองเวลาที่จะใช้ทุกสื่อเพื่อตรวจสอบข้อมูลที่มีการประกาศทั่วโลกจนไม่มีโอกาสสงสัยได้แล้ว เช่นนี้เราจะถือหลักศาสนาโดยเฉพาะหลักวิชาหะดีษ ที่ให้การรับรองต่อข้อมูลข่าวสารที่มีกระแสเป็นมุสตะฟีฎหรือมุตะวาติร คือกระแสข่าวที่แจ้งมาหลายกระแสโดยไม่มีใครสามารถปฏิเสธหรือตั้งข้อสงสัย แต่ถ้าหากเป็นข้อมูลที่มีกระแสน้อยเราก็จำเป็นต้องตรวจสอบเองหากมีความสามารถ เช่น ข้อมูลที่ข้าพเจ้าได้รับทราบจากประเทศไนจีเรียว่า มีการเห็นหิล้าลรอมฎอนหรือเชาวาล จึงจำเป็นต้องสอบถามเพื่อนที่อยู่ที่นั่น เพื่อรับรองข่าวสารการเห็นเดือนที่มีองค์กรรับรองการเห็นเดือนนั้น ซึ่งข้าพเจ้าก็เคยแจ้งข่าวสารประเภทนี้ตามกระบวนการตรวจสอบดังกล่าว และปรากฏว่าข้อมูลที่ข้าพเจ้าได้รับทราบเป็นความจริงที่ถูกแจ้งทางสื่อต่างๆ ภายหลัง

4. ข้อมูลการเห็นเดือนที่มาจากต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นประเทศมุสลิมหรือไม่ก็ตาม จำเป็นต้องมีองค์กรหรือผู้หนึ่งผู้ใดที่เรารู้จักหรือเป็นที่น่าเชื่อถือรับรองการเห็นเดือนนั้น หากเป็นข่าวที่มีกระแสน้อยและไม่มีการรับรองจากองค์มุสลิมหรือบุคคลที่เรารู้จักดีก็ไม่ควรนำมาเสนอต่อประชาชน

5. การตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับการดูเดือนนั้น เรามีหน้าที่ตรวจสอบในกรณีเดียวคือ เมื่อผู้เห็นเดือนมาแจ้งกับตัวเราเอง ไม่ว่าจะเป็นบุคคลหรือนิติบุคคลก็ตาม แต่ถ้าหากว่าการเห็นเดือนนั้นเป็นข่าวที่แน่นอนโดยมีองค์กรมุสลิมรับรองแล้ว เราก็ไม่จำเป็นต้องตรวจสอบการเห็นเดือนอีก แต่ควรจะตรวจสอบข่าวสารให้มีความมั่นใจตามที่ระบุข้างต้น

6. สำหรับข้อมูลจากประเทศที่มีความวุ่นวายทางด้านการเมืองการปกครอง ซึ่งอาจจะสร้างความสับสนแก่พี่น้องบางท่าน เราจำเป็นต้องตระหนักว่า มุสลิมนั้นย่อมจะปฏิบัติศาสนกิจอย่างปกติ เพราะเป็นภารกิจที่มุสลิมทุกคนต้องปฏิบัติอยู่แล้วแม้กระทั่งในสภาวะที่มีสงคราม ดังนั้น ประเด็นที่เราต้องให้ความสำคัญคือ ข้อมูลที่มาจากประเทศนั้นๆ เป็นข้อมูลที่น่าเชื่อถือหรือไม่ แต่ถ้าหากเราใช้สถานการณ์ในประเทศนั้นมาเป็นปัจจัยสำคัญในการวิเคราะห์ข้อมูลข่าวสาร ก็ย่อมจะไม่มีข่าวใดๆที่น่าเชื่อถือเลยในโลกใบนี้ เพราะมีหลายประเทศที่กำลังประสบปัญหาภายใน ทำให้มีความวุ่นวาย อาทิเช่น ประเทศปาเลสไตน์ซึ่งอยู่ในสภาวะสงครามมากว่า 40 ปีแล้ว แต่ประชาชนก็ยังคงดำรงการปฏิบัติศาสนกิจอย่างต่อเนื่อง แม้กระทั่งในประเทศไทยช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มุสลิมก็คงไม่พลาดในการรักษาหลักการเข้าบวชออกบวชโดยยึดการเห็นเดือนเสี้ยวเป็นบรรทัดฐาน แม้ว่าเห็นภายในประเทศหรือต่างประเทศก็ตาม

7. ข้าพเจ้าขอยืนยันว่าไม่เคยใช้ข้อมูลทางดาราศาสตร์ในการตรวจสอบการเห็นเดือนภายใน ประเทศหรือต่างประเทศ อันเป็นจุดยืนที่ข้าพเจ้าได้ชี้แจงไว้แล้วในหลักการศาสนาในการเข้าเดือนใหม่

8. สำหรับการดูเดือนในประเทศไทย ข้าพเจ้าเห็นว่ามีบุคคลและองค์กรที่ปฏิบัติหน้าที่นี้อยู่แล้ว จึงถือว่าตัวข้าพเจ้าพ้นจากหน้าที่การดูเดือนภายในประเทศ

9. สำหรับการตรวจสอบข้อมูลเห็นเดือนจากต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลของผู้เห็นเดือนหรือวิธีการเห็นเดือนนั้น ข้าพเจ้าเห็นว่าเป็นหน้าที่ขององค์กรมุสลิมที่รับผิดชอบในการประกาศเห็นเดือน โดยต้องมีการประกาศว่าเห็นหิล้าลตามบรรทัดฐานหลักการที่ระบุข้างต้นในเอกสารฉบับนี้ แต่มิใช่หน้าที่ขององค์กรมุสลิมทุกองค์กรที่จะต้องตรวจสอบข้อมูลของผู้เห็นเดือนหรือการเห็นเดือนในประเทศหนึ่งประเทศใด ตราบใดที่การเห็นเดือนนั้นมิได้อยู่ภายใต้การดูแลขององค์กรนั้นๆ เพราะหากทุกองค์กรต้องตรวจสอบข้อมูลการเห็นเดือนเอง พี่น้องมุสลิมในบ้านเราก็คงไม่มีโอกาสที่จะถือศีลอดพร้อมเพรียงกันอย่างแน่นอน เพราะต่างคนต่างตรวจสอบดังที่ปรากฏในสังคมของเรา แต่หากเป็นข้อมูลที่ผ่านการตรวจสอบจากองค์กรต่างประเทศก็ถือว่าพอเพียงแล้วตามหลักศาสนา และตามหลักเกณฑ์ในการแจ้งข่าวสารที่มีความน่าเชื่อถือโดยทั่วไป

10. ตามหลักศาสนานั้นทัศนะของบรรดาอุละมาอฺส่วนมากเห็นว่าการเข้าบวชจำเป็นต้องมีพยานเห็นเดือนอย่างน้อย 1 คน โดยยึดการปฏิบัติของท่านนบี เป็นบรรทัดฐาน ซึ่งข่าวสารที่ข้าพเจ้าเคยแจ้งแก่ประชาชนจะมีผู้เป็นพยานไม่ต่ำกว่า 2 คน จึงถือว่ามีความพอเพียงสำหรับความน่าเชื่อถือ

11. สำหรับมาตรฐานแห่งอดาละฮฺของผู้เห็นเดือน คือจริยธรรมของเขา ก็มีความขัดแย้งระหว่างอุละมาอฺในหลายระดับ แต่พื้นฐานอดาละฮฺ(จริยธรรม)ของผู้เห็นเดือนนั้นคือ ต้องรู้ดีว่าเป็นมุสลิมอย่างชัดเจน ส่วนข้อมูลที่มากกว่านี้ก็อยู่ในกรอบความรับผิดชอบขององค์กรที่ตรวจสอบการดูเดือน ฉะนั้นจึงไม่สมควรที่จะนำประเด็นนี้มาเป็นข้ออ้างอิงเพื่อปฏิเสธการเห็นเดือนจากต่างประเทศ เพราะหากเป็นหน้าที่ของเราที่ต้องตรวจสอบอดาละฮฺ(จริยธรรม)ของผู้เห็นเดือนนั้น ก็จำเป็นที่ต้องตรวจสอบทุกกรณีที่มีการดูเดือน ไม่ว่าจะเป็นในประเทศหรือต่างประเทศก็ตาม

ทั้งนี้ขอยืนยันว่าอดาละฮฺ(จริยธรรม)ที่เป็นคุณลักษณะของผู้เห็นเดือนที่น่าเชื่อถือนั้น ไม่เกี่ยวข้องกับอดาละฮฺ(จริยธรรม)ของการรายงานหะดีษ ซึ่งมีมาตรฐานที่สูงกว่า เพราะนักรายงานหะดีษ(รุวาตุ้ลหะดีษ)ต้องมีคุณลักษณะด้านจริยธรรมและศีลธรรมอย่างบริบูรณ์ เพราะเป็นผู้สืบทอดศาสนบัญญัติอันสูงส่ง จึงต้องมีประวัติที่ดีงามและเคร่งครัด หาใช่ผู้ดูเดือนต้องเหมือนนักรายงานหะดีษไม่ เพราะการดูเดือนนั้นเป็นเรื่องที่สามารถพิสูจน์ได้ด้วยกระบวนการสืบค้นข้อมูลจากแหล่งการดูเดือนต่างๆ แต่ถ้าหากว่าจะยึดมาตรฐานอดาละฮฺของนักรายงานหะดีษให้เป็นมาตรฐานเดียวกันกับผู้เห็นเดือน ก็จะหมายรวมว่าผู้เห็นเดือนต้องเป็นระดับอุละมาอฺเช่นนักรายงานหะดีษเท่านั้น ถ้าหากผู้เห็นเดือนเป็นสามัญชนหรือคนธรรมดาการเห็นเดือนของเขาย่อมเป็นโมฆะ จึงทำให้เรื่องการดูเดือนถูกจำกัดอยู่ในระดับผู้รู้ที่มีอดาละฮฺเหมือนนักรายงานหะดีษ อันเป็นสภาพที่จะทำให้การเข้าเดือนใหม่เป็นเรื่องยากลำบากสำหรับประชาชนทั่วไป และเราทราบกันดีว่าการติดตามจันทร์เสี้ยวเดือนใหม่นั้นเป็นฟัรฎูกิฟายะฮฺ หมายถึงเป็นหน้าที่โดยภาพรวม ทุกคนในสังคมที่มีความสามารถจึงต้องมีความสำนึกในการปฏิบัติหน้าที่ในด้านนี้

สุดท้ายนี้ ขอให้พี่น้องนำข้อมูลที่อ่านในเอกสารฉบับนี้และเข้าใจหลักการศาสนาเกี่ยวกับเรื่องนี้โดยคำนึงถึงหะดีษที่ท่านนบี ได้กล่าวไว้ว่า “แท้จริงศาสนานี้เป็นเรื่องง่าย” ดังนั้นใครที่จะอุตริสิ่งที่ทำให้ศาสนาเป็นเรื่องยาก หรือจะนำเสนอข้อมูลที่ทำให้หลักการศาสนาได้ปฏิบัติอย่างลำบากนั้น ก็คงมีความผิดอย่างมหันต์ในการที่จะให้ประชาชนหันห่างหรือหลีกหนีจากหลักการศาสนากันเที่ยงธรรม และจะทำให้ศาสนานั้นเป็นสิ่งประหลาดที่ไม่ได้รับความนิยม อันเป็นผลร้ายต่อหลักการศาสนาอันบริสุทธิ์ที่ได้รับผลกระทบจากความขัดแย้งส่วนตัวหรือความรู้สึกส่วนตัว ดังนั้น ขอให้หลักการศาสนาอยู่ในแนวหน้า และขอให้เราเป็นผู้น้อมตามหลักการศาสนา

ริฎอ อะหมัด สมะดี

14 เชาวาล 1424

(7 ธันวาคม 2546)

ความน่าเชื่อถือของข่าวสารหิล้าลจากต่างประเทศ

2008-08-12T12:23:00.004+07:00

ความน่าเชื่อถือของข่าวสารที่มาจากต่างประเทศโดยทางอินเตอร์เน็ตก็ดี โทรทัศน์ก็ดี โทรศัพท์ก็ดี หรือสื่ออื่นๆก็ดี ขึ้นอยู่กับ 2 ประเด็นสำคัญ คือ

1) แหล่งข่าวเป็นแหล่งที่น่าเชื่อถือหรือไม่
2) ผู้แจ้งข่าวนั้นให้แก่สังคม น่าเชื่อถือหรือไม่

ส่วนกระบวนการตรวจสอบการเห็นเดือนก็ขึ้นอยู่กับผู้เห็นและองค์กรที่รับรองการเห็นเดือน อันเป็นประเด็นที่จะพูดต่อไป แต่สำหรับการรับข้อมูลข่าวสารจากสื่อต่างๆ ซึ่งเป็นแหล่งข่าวที่เราอ้างอิงถึงในกิจกรรมอื่นๆ เช่น ข่าวสารเกี่ยวกับพี่น้องมุสลิมที่ประสบความทุกข์หรือข่าวสงคราม หรืออื่นๆ ก็จำเป็นต้องมีบรรทัดฐานเดียวกันในการรับข่าวจากแหล่งข่าวนั้นโดยไม่เลือกปฏิบัติ เช่น รับข่าวเกี่ยวกับสงครามที่เกิดขึ้นในประเทศอิรักจากแหล่งข่าวหนึ่ง แต่เมื่อได้รับข้อมูลการเห็นหิล้าลจากแหล่งข่าวเดียวกัน กลับถือว่าเป็นแหล่งข่าวที่ไม่น่าเชื่อถือ ซึ่งเป็นแนวปฏิบัติที่ย่อมจะสร้างความสงสัยแก่คนทั่วไปอย่างแน่นอน ทั้งนี้ข่าวที่น่าเชื่อถือนั้นถ้าหากว่าเป็นกระแสมาจากแหล่งข่าวหลายแหล่ง ก็เป็นข้อมูลที่บรรดาอุละมาอฺเรียกว่า มุสตะฟีฎ หรือ มุตะวาติร (หมายถึง เป็นกระแสมากมายจึงไม่มีโอกาสผิดพลาดหรือคลาดเคลื่อน)

ข้อมูลจากแหล่งข่าวต่างๆ นั้น ถ้าหากเราสามารถตรวจสอบเองได้ก็เป็นการดี แต่การตรวจสอบเองนั้นคงไม่เพิ่มน่าความเชื่อถือนัก ถ้าหากข้อมูลนั้นเป็นข่าวสารที่เผยแพร่ไปทั่วโลกแล้ว และไม่มีการแก้ไขหรือเปลี่ยนแปลงภายหลัง เช่น ข่าวการเห็นหิล้าลเชาวาล(อีดเล็ก)ในปีนี้ (ฮ.ศ.1424 / พ.ศ.2546) ณ ประเทศอิรัก ซึ่งมีข้อมูลเกี่ยวกับผู้เห็น สถานที่ที่เห็น และองค์กรที่รับรองการเห็นหิล้าลนั้น ประกาศผ่านแหล่งข่าวที่น่าเชื่อถือ เช่น เว็บไซต์ islammemory (เจ้าของเป็นมุสลิมในประเทศแคนาดา) , islamtoday (เจ้าของเป็นอาลิมท่านหนึ่งที่ซาอุดิอาระเบีย) , islamicnews (เจ้าของเป็นมุสลิมในประเทศอียิปต์), เว็บไซต์และโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมของอัลญะซีเราะห์ เป็นต้น ในเมื่อมีข้อมูลข่าวสารประกาศทางแหล่งข่าวเช่นนี้แล้ว ถ้าหากมีผู้หนึ่งผู้ใดปฏิเสธข้อมูลดังกล่าว โดยอ้างว่าเป็นข้อมูลที่ไม่น่าเชื่อถือ ตรวจสอบไม่ได้ หรือเพื่อนคนหนึ่งที่อิรักแจ้งมาว่าไม่ได้รับทราบข่าวการเห็นเดือน ก็จำเป็นต้องถือว่า แหล่งข่าวที่มีผลงานมากมายในสังคมมุสลิมทั่วโลกเหล่านี้ไม่มีคุณค่าหรือเป็นสาระที่ไม่น่าเชื่อถือโดยสิ้นเชิง

ดังนั้น เราต้องยึดมาตรฐานเดียวกันในการรับข่าวสารจากแหล่งต่างๆ ส่วนการตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับการเห็นเดือน หากว่าเป็นข้อมูลที่มาจากพี่น้องมุสลิมทั่วโลก หรือจากองค์กรมุสลิมที่ประกาศการเห็นเดือน ไม่ว่าจะมาจากประเทศมุสลิมหรือไม่ก็ตาม เมื่อเป็นข้อมูลที่ได้รับการยืนยันแล้วว่ามาจากผู้ประกาศตนว่าเป็นมุสลิมจริงๆ ก็จำเป็นต้องรับ ดังที่อัลลอฮฺ ได้สอนไว้ว่า

﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِيْنَ آمَنُوْا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَيَّنُوْا ﴾ سورة الحجرات ٦

ความว่า “โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย หากคนชั่วนำข่าวใดๆมาแจ้งแก่พวกเจ้า พวกเจ้าก็จงสอบสวนให้แน่ชัด”

ทุกคนสามารถเข้าใจได้ว่า ถ้าหากผู้แจ้งข่าวไม่เป็นคนชั่วก็ไม่จำเป็นต้องสอบสวน ในเมื่อเป็นมุสลิมที่เราไม่ทราบประวัติหรือสภาพอีมานของเขา เราก็สามารถรับข้อมูลจากเขาได้โดยไม่จำเป็นต้องสืบประวัติหรือพฤติกรรมของเขาอย่างละเอียด เพราะไม่มีใครสามารถกระทำได้ แม้กระทั่งท่านนบี ก็ยังรับข่าวจากชาวชนบท (أَعْرَابِي คืออาหรับเร่ร่อน) ที่ไม่ใช่ชาวเมืองมะดีนะฮฺ ซึ่งท่านนบีรับฟังข้อมูลที่อาหรับคนนั้นได้แจ้งว่าเห็นหิล้าล โดยไม่ได้ตรวจสอบประวัติของเขาและไม่ได้ตรวจสอบข้อมูลการเห็นเดือนในเชิงดาราศาสตร์ ว่าเป็นจันทร์คว่ำหรือจันทร์หงาย หรือเห็นในตำแหน่งกี่องศา หรืออื่นๆ อันเป็นภาคปฏิบัติที่จะบ่งบอกถึงความง่ายของหลักการศาสนาในเรื่องนี้ ซึ่งเป็นประเด็นที่คนส่วนมากไม่เข้าใจ เพราะศาสนบัญญัติของอิสลามนั้นมีแนวทางที่ง่ายสำหรับบรรดาผู้ปฏิบัติ สอดคล้องกับคำพูดที่ท่านนบีมุฮัมมัด ได้กล่าวไว้ว่า

إِنَّ هَذَا الدِّيْنَ يُسْرٌ وَلَنْ يُشَادَّ الدِّيْنَ أَحَدٌ إِلا غَلَبَهُ
“แท้จริงศาสนานั้นเป็นเรื่องง่ายและไม่มีใครที่จะดื้อดึงกับศาสนา(เคร่งครัดจนเลยเถิด)เว้นแต่ศาสนาต้องชนะเขา” (บันทึกโดยบุคอรียฺและมุสลิม)

อนึ่ง พี่น้องบางท่านอาจมีข้อสงสัยในกระบวนการตรวจสอบขององค์กรมุสลิมต่างๆ ซึ่งเป็นประเด็นที่มักจะได้รับความสนใจเมื่อมีความไม่พอใจต่อข่าวสารที่มาจากต่างประเทศ ทั้งๆที่เราไม่เคยคำนึงถึงเรื่องเหล่านี้กับข้อมูลการดูเดือนภายในประเทศไทยของเรา และสำนักจุฬาราชมนตรีซึ่งมีอำนาจหน้าที่ประกาศเดือนใหม่ ก็ไม่เคยชี้แจงถึงกระบวนการตรวจสอบการเห็นเดือน(หิล้าล) พี่น้องสามารถสอบถามนักดาราศาสตร์ทุกท่านที่เคยมีข้อโต้แย้งกับสำนักจุฬาราชมนตรีในเรื่องการเห็นเดือนได้ แม้ กระทั่งในวันจันทร์ที่ 26 พ.ย. 2546 นี้ ที่สำนักจุฬาราชมนตรีได้ประกาศเห็นเดือนนั้น แต่ไม่สามารถตรวจสอบข้อเท็จจริงได้ว่า ใครเห็น? เห็นที่ไหน? เห็นอย่างไร? ซึ่งเป็นข้อสอบสวนที่มักจะถูกอ้างถึงในข่าวการเห็นเดือนจากต่างประเทศ แต่กลับไม่มีใครพูดถึงเมื่อมีการเห็นเดือนภายในประเทศ ซึ่งหากเปรียบเทียบความน่าเชื่อถือระหว่างองค์กรมุสลิมสูงสุดในประเทศไทยคือสำนักจุฬาราชมนตรี กับองค์กรมุสลิมในประเทศอาหรับหรือมุสลิมอื่นๆ จะปรากฏว่า องค์มุสลิมต่างประเทศมีความน่าเชื่อถือมากกว่าอย่างแน่นอน แต่เหตุใดจึงมีข้อสงสัยต่อความน่าเชื่อถือขององค์กรมุสลิมต่างประเทศเท่านั้น ว่าเขามีกระบวนการตรวจสอบหรือไม่ ? รู้เรื่องดาราศาสตร์หรือไม่ ? เหตุใดเราจึงเข้าใจว่าคนอื่นโง่เขลา เราเท่านั้นที่รู้เรื่องเกี่ยวกับการดูเดือน ?

ในการดูหิล้าลเดือนรอมฎอนปีนี้ (ฮ.ศ.1424/พ.ศ.2546) เมื่อประเทศอียิปต์ได้ประกาศเห็นเดือน ในขณะที่หลายประเทศไม่เห็น เช่น จอร์แดน ปาเลสไตน์ ซูดาน แต่เมื่อมีการเห็นเดือนในประเทศอียิปต์และประกาศเป็นทางการแล้ว ประเทศเหล่านี้จึงประกาศเข้าเดือนรอมฎอนเช่นเดียวกับประเทศอียิปต์ เป็นสิ่งที่น่าประหลาดมากทีเดียวที่จอร์แดน ซูดาน และอียิปต์ ซึ่งเป็นประเทศที่เราส่งลูกหลานของเราไปศึกษาเรื่องศาสนาถึงระดับปริญญาตรีโทหรือเอก โดยผู้รู้ส่วนมากที่มีบทบาทในสังคมมุสลิมไทยปัจจุบันนี้ก็สำเร็จการศึกษาจากประเทศดังกล่าว แต่เมื่อประเทศเหล่านี้ประกาศเห็นเดือนกลับอ้างว่าองค์กรมุสลิมของเขาไม่น่าเชื่อถือหรือไม่มีกระบวนการตรวจสอบที่น่าเชื่อถือ ซึ่งข้ออ้างต่างๆนานาก็มีมากมาย แต่สำหรับผู้มีความบริสุทธิ์ใจต่อปัญหาต่างๆ ย่อมจะมีจุดยืนที่หนักแน่น ไม่เลือกปฏิบัติ และจะไม่ยึดมาตรฐานแบบดับเบิ้ลสแตนดาร์ด

ริฎอ อะหมัด สมะดี
14 เชาวาล 1424 (7 ธันวาคม 2546)

หลักการศาสนาในการเข้าเดือนใหม่ (จันทรคติ)

2008-08-11T12:34:00.001+07:00

1. การดูเดือน(จันทร์เสี้ยวเดือนใหม่) เป็นหลักเกณฑ์ที่ศาสนาอัลอิสลามได้บัญญัติไว้อย่างชัดเจนสำหรับการเข้าเดือนใหม่ โดยมีหะดีษจากท่านนบี ได้กล่าวไว้ว่า

إِذَا رَأَيْتُمُوهُ فَصُومُوا وَإِذَا رَأَيْتُمُوهُ فَأَفْطِرُواْ (رواه البخاري ومسلم)

“หากพวกท่านเห็นจันทร์เสี้ยว(เดือนใหม่)จงถือศีลอด และหากพวกท่านเห็นมัน(เดือนใหม่)ก็จงละศีลอด” การเห็นเดือนนั้นท่านนบี มิได้กำหนดว่าต้องเห็นด้วยสายตาหรือใช้กล้องขยาย แต่จำเป็นต้องเห็นด้วยสายตาเป็นหลัก

2. ในบทหะดีษ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม มิได้ใช้ให้ประชาชาติอิสลามทุกคนต้องเห็นเดือนเสี้ยวจึงจะนับเดือนใหม่ เพราะเป็นไปไม่ได้โดยธรรมชาติ หากท่านนบีใช้ให้ประชาชาติติดตามเดือนใหม่ และเมื่อบุคคลที่น่าเชื่อถือได้เห็นจันทร์เสี้ยวเดือนใหม่แล้ว ผู้ที่รับทราบข่าวการเห็นเดือนนั้นก็จำเป็น(วายิบ)ที่ต้องถือศีลอด ดังอายะฮฺที่อัลลอฮฺ ตรัสไว้ว่า

﴿ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ﴾ سورة البقرة ١٨٥

มีความหมายว่า “ดังนั้น ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเข้าอยู่ในเดือนนั้นแล้วก็จงถือศีลอด”

และในภาคปฏิบัติท่านนบี ก็ไม่ได้เห็นเดือนเอง แต่มีบุคคลอื่นที่เห็นเดือนและแจ้งแก่ท่านนบี ซึ่งท่านก็ได้ประกาศการเห็นนั้นให้ประชาชนทั่วไปทราบ

จากศาสนบัญญัติต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการดูเดือน จะเห็นว่ามี 2 ประการ ที่จำเป็นต้องเกิดขึ้น

1) การติดตามดูเดือนใหม่
2) การแจ้งข่าวการเห็นเดือนอย่างน่าเชื่อถือ

นั่นคือหน้าที่ของสังคมมุสลิมโดยทั่วไปที่ต้องปฏิบัติ จึงจะถือว่าได้ปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของอัลลอฮฺและร่อซูล ถ้าหากว่าไม่มีผู้ใดในประชาชาติอิสลามติดตามดูเดือนเลย ก็จะถือว่าประชาชาติอิสลามทั้งหมดมีข้อบกพร่องในหน้าที่นี้ แต่ถ้าหากว่ามีการเห็นเดือนอย่างน่าเชื่อถือ แต่กลับไม่มีการแจ้งข่าวหรือแจ้งข่าวโดยสร้างความสงสัยหรืออุปสรรค เพื่อไม่ให้ประชาชนปฏิบัติตามศาสนบัญญัติดังกล่าว ก็เป็นข้อบกพร่องสำหรับสังคมโดยทั่วไป หรืออาจจะเป็นความผิดอย่างมหันต์ เพราะเป็นการขัดขวางมิให้มุสลิมีนปฏิบัติศาสนกิจอย่างครบถ้วนและถูกต้อง ตามบทบัญญัติที่มีในกิตาบุลลอฮฺและซุนนะฮฺของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม

3. หากไม่มีการเห็นเดือน ก็ต้องนับเดือนเก่าให้ครบ 30 วัน ดังที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม
กล่าวว่า

فَإِنْ غُمَّ عَلَيْكُمْ فَأَكْمِلُواْ عدة شعبان (رواه البخاري ومسلم)

“หากมีสิ่งบดบังมัน (ทำให้พวกเจ้าไม่สามารถเห็นหิล้าลได้) ก็จงนับชะอฺบานให้ครบถ้วน(30 วัน)”

4. ท่านนบีไม่อนุญาตให้ใช้วิธีอื่นในการนับเดือนใหม่ นอกจากแนวทางที่ระบุข้างต้น เช่น วิธีคำนวณโดยวิชาดาราศาสตร์ ซึ่งเป็นประเด็นที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม
ห้ามไว้อย่างเด็ดขาดในหะดีษที่ท่านกล่าวว่า

نَحْنُ أُمَّةٌ أُمِّيَةٌ لا نَكْتُبُ وَلا نَحْسُبُ ..

“เราเป็นประชาชาติที่ไม่ใช้การบันทึกหรือการคำนวณในการนับเดือน” (บันทึกโดยบุคอรียฺ)

ในเรื่องนี้ ท่านชัยคุลอิสลามอิบนุตัยมียะฮฺ (มัซฮับฮัมบาลี) ท่านอิมามอิบนุลมุนซิร (มัซฮับชาฟิอียฺ) ท่าน อิมามบาญียฺ ท่านอิมามอิบนุรุชดฺ อัลกุรฏุบียฺ (มัซฮับมาลิกียฺ) ท่านอิมามอิบนุฮาญัร ท่านอิมามซุบกียฺ(มัซฮับชาฟิอียฺ) ท่าน อิมามอัยนียฺ อิมามอิบนุอาบิดีน อิมามมุลลาอะลี กอรียฺ (มัซฮับฮานาฟียฺ) ท่านอิมามเชากานียฺ และท่านอิมามซิดดี๊ก หะซัน คอน (ไม่สังกัดมัซฮับ) ได้ระบุว่า เป็นอิจญฺมาอฺ(มติเอกฉันท์)ในบรรดานักปราชญ์แห่งศาสนาอิสลามว่า ไม่อนุญาตให้ใช้การคำนวณของวิชาดาราศาสตร์เป็นบรรทัดฐานในการนับเดือนใหม่ ซึ่งเป็นเอกฉันท์ในบรรดาสาวกของท่านนบี ที่ไม่มีข้อขัดแย้งกันแม้แต่น้อย

ชัยคุลอิสลามอิบนุตัยมียะฮฺได้กล่าวไว้ว่า เป็นสิ่งที่ไม่น่าสงสัยเลยว่าในซุนนะฮฺที่ถูกต้องของท่านนบีมุฮัมมัด และในเอกฉันท์ของบรรดาสาวก(ศ่อฮาบะฮฺ)ของท่าน ยืนยันว่าไม่อนุญาตให้อาศัยการคำนวณทางดาราศาสตร์ โดยมีหะดีษบันทึกในบุคอรียฺและมุสลิม ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม
กล่าวไว้ว่า

نَحْنُ أُمَّةٌ أُمِّيَةٌ لا نَكْتُبُ وَلا نَحْسُبُ ..

“เราเป็นประชาชาติที่ไม่ใช้การบันทึกหรือการคำนวณในการนับเดือน”

และท่านนบี กล่าวไว้อีกว่า

صُوْمُوْا لِرُؤْيَتِهِ وَأَفْطِرُوْا لِرُؤْيَتِهِ

“จงถือศีลอดเมื่อเห็นมัน(หิล้าล) และจงละศีลอดเมื่อเห็นมัน(หิล้าล)”

ดังนั้นผู้ที่อาศัยการคำนวณในเรื่องหิล้าล(จันทร์เสี้ยว) นอกจากเป็นผู้ที่หลงทางจากศาสนบัญญัติและเป็นผู้ประดิษฐ์สิ่งแปลกปลอมในศาสนาแล้ว ก็จะถือว่าเป็นผู้ผิดพลาดในเชิงเหตุผลโดยปัญญา และผิดพลาดในด้านดาราศาสตร์ด้วย เพราะผู้รู้ด้านดาราศาสตร์ทราบอย่างดีว่าการเห็นหิล้าลนั้นไม่สามารถใช้การคำนวณได้ และชัยคุลอิสลามอิบนุตัยมียะฮฺได้ถือว่า ผู้ที่นำวิชาดาราศาสตร์มาเป็นบรรทัดฐานในการเห็นเดือนใหม่หรือนับเดือนใหม่ เป็นผู้ที่สร้างอุตริกรรมในศาสนาอิสลาม ซึ่งผู้ที่ริเริ่มประดิษฐ์เรื่องนี้คือกลุ่มชีอะฮฺนิกายอิสมาอิลียะฮฺ และท่านได้ตำหนิผู้ที่เชื่อการคำนวณของนักดาราศาสตร์ว่าจันทร์เสี้ยวนั้นเห็นได้หรือไม่ได้ จนกระทั่งได้ปฏิเสธการเห็นเดือนโดยพยานที่น่าเชื่อถือ ว่าประหนึ่งผู้ปฏิเสธสัจธรรมหลังจากที่ได้รับทราบแล้ว
จากเนื้อหาที่ระบุข้างต้น พี่น้องผู้ศรัทธาสามารถจำแนกได้ระหว่างแนวทางของท่านนบี บรรดาศ่อฮาบะฮฺทั้งปวง มัซฮับทั้งสี่ที่ประชาชาติอิสลามนับถือ และแม้กระทั่งบรรดานักปราชญ์ตั้งแต่ยุคบรรพชน(สะลัฟ)จนถึงปัจจุบัน กับอีกฝ่ายหนึ่ง คือแนวทางของผู้สร้างอุตริกรรมในศาสนบัญญัติ โดยนำดาราศาสตร์มาเป็นบรรทัดฐานในการดูเดือนหรือนับเดือน ทั้งๆที่เป็นแนวทางที่ถูกปฏิเสธอย่างเด็ดขาดในหลักการของศาสนาอิสลาม

อนึ่ง ในภาคปฏิบัติของประชาชาติอัลอิสลามตั้งแต่อดีตนั้น ไม่ได้ให้ความสำคัญกับวิชาดาราศาสตร์หรือข้อมูลจากดาราศาสตร์เลย ยกเว้นช่วงที่กลุ่มชีอะฮฺปกครองบางท้องถิ่น เช่นในศตวรรษที่ 4 (ฮ.ศ.) ณ ประเทศอียิปต์ อาณาจักรอัลฟาฏิมียะฮฺซึ่งยึดในลัทธิชีอะฮฺบาฏินียะฮฺ ได้ใช้การคำนวณในการนับเดือน แต่บรรดานักปราชญ์ในยุคนั้นได้ปฏิเสธวิธีนี้ด้วยประการทั้งปวง และในปัจจุบันก็ไม่มีประเทศใดที่ให้ความสำคัญกับวิชาดาราศาสตร์ ยกเว้นอิหร่านที่ใช้ลัทธิชีอะฮฺในการปกครอง และประเทศที่เชื่อในหลักวิทยาศาสตร์มากกว่าศาสนบัญญัติอย่างประเทศลิเบีย ที่เอียงไปทางด้านสังคมนิยมมากกว่าศาสนาอิสลาม แต่ก็ยังมีกลุ่มชาวซุนนะฮฺในทั้งสองประเทศที่ไม่ยอมรับหลักการดังกล่าว และยังยืนหยัดหลักการศาสนาอิสลามในเรื่องนี้
ในสังคมของเราอาจจะมีผู้อ้างว่าไม่ใช้ดาราศาสตร์ในการนับเดือนหรือเห็นเดือน แต่จะสังเกตว่า เขามักจะอ้างอิงถึงข้อมูลแห่งวิชาดาราศาสตร์ในการตรวจสอบการเห็นเดือน เช่น การกล่าวว่า เห็นได้อย่างไร มันไม่มีเดือน? เห็นได้อย่างไร ประเทศอื่นยังไม่เห็นเลย? เห็นได้อย่างไร มันเดือนเก่าไม่ใช่เดือนใหม่? มันหงายหรือคว่ำ? เป็นต้น ซึ่งข้อมูลดังกล่าวมิใช่อื่นใดนอกจากข้อมูลแห่งวิชาดาราศาสตร์ ประหนึ่งว่าเขาไม่สามารถบอกกับชาวบ้านว่าต้องใช้วิชาดาราศาสตร์เพราะรู้ว่าผิดหลักการ จึงนำเอาข้อมูลทางดาราศาสตร์มาสร้างข้อสงสัย เพื่อปฏิเสธการเห็นเดือนที่ปรากฏแล้วอย่างน่าเชื่อถือ

สิ่งที่น่าวิตกกังวลก็คือ ในอดีตนั้นกลุ่มซุนนะฮฺบ้านเราไม่เคยอ้างอิงข้อมูลทางดาราศาสตร์โดยสิ้นเชิง ทั้งยังประณามแนวทางดังกล่าวอย่างรุนแรง แต่ปัจจุบันดาราศาสตร์กลับมามีบทบาทในนามอื่น เช่น ความจริง ธรรมชาติ หรือสัจธรรม และนำมาเป็นบรรทัดฐานที่ต้องใช้ในการตรวจสอบการเห็นเดือน จึงขอเตือนพี่น้องมุสลิมีนและมุสลิมาตที่ยึดมั่นในกิตาบุลลอฮฺและซุนนะฮฺให้หนักแน่นในแนวทางของอิสลามเกี่ยวกับการดูเดือนและการนับเดือน และจงหลีกห่างจากทุกแนวที่ค้านกับหลักการศาสนา

14 เชาวาล 1424

(7 ธันวาคม 2546)

ฟังอัลกุรอาน

2008-08-10T17:40:00.007+07:00

อัลกุรอาน
เชคริฎอ อะหมัด สมะดี

ละหมาดตะรอวิหฺ เดือนรอมฎอนปีนี้ (1429)

ละหมาดตะรอวิหฺ เดือนรอมฎอน ฮ.ศ.1426

ญุซ 21

ญุซ 22

ญุซ 23

ญุซ 24

ญุซ 25

ญุซ 26

ญุซ 27

ญุซ 28

ญุซ 29

ญุซ 30

ลัยละตุ้ลก๊อดรฺ

2008-08-02T17:05:00.003+07:00

เนื่องในวโรกาสอันมหาศิริมงคลแห่งเดือนรอมฎอน ขอนำเสนอเนื้อหาสาระธรรมเกี่ยวกับคืนอัลก๊อดรฺ อันเป็นช่วงเวลาที่มีความประเสริฐยิ่งสำหรับผู้ศรัทธาที่มุ่งมั่นแสวงหาความเมตตาจากอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา

ลัยละตุ้ลก๊อดรฺแปลว่าอะไร

คำว่า "ลัยละฮฺ" แปลว่า กลางคืน และคำว่า "อัลก๊อดรฺ" แปลว่า พระกำหนด หรือ ความยิ่งใหญ่ แสดงว่า "ลัยละตุ้ลก๊อดรฺ" หมายถึง คืนแห่งพระกำหนด หรือ คืนที่ยิ่งใหญ่ ความประเสริฐและความยิ่งใหญ่ของลัยละตุ้ลก๊อดรฺเนื่องจากสามประการ ดังนี้

เป็นคืนที่อัลกุรอานเริ่มถูกประทานลงมา ดังที่อัลลอฮฺตรัสไว้ว่า "แท้จริงเราได้ประทานอัลกุรอานลงมาในคืนอัลก๊อดรฺ" (ซูเราะฮฺอัลก๊อดรฺ 1)
เป็นคืนที่ผลบุญถูกบันทึกอย่างทวีคูณดังที่อัลลอฮฺตรัสไว้ว่า "คืนอัลก๊อดรฺนั้นดียิ่งกว่าหนึ่งพันเดือน" (ซูเราะฮฺอัลก๊อดรฺ 3)
เป็นคืนที่อัลลอฮฺทรงกำหนดกฎสภาวะของมนุษยชาติประจำปี ดังที่อัลลอฮฺตรัสไว้ว่า "แท้จริง เราได้ประทานอัลกุรอานลงมาในคืนอันจำเริญ แท้จริงเราเป็นผู้ตักเตือน ในคืนนั้นทุกๆกิจการที่สำคัญถูกจำแนกไว้แล้ว" (ซูเราะฮฺอัดดุคอน 3-4)

จากเหตุผลข้างต้น คืนอัลก๊อดรฺจึงมีความศักดิ์สิทธิ์ในความเชื่อของบรรดาผู้ศรัทธาและเรียกร้องสู่หนทางอันจำเริญที่มนุษย์ทุกคนมีความปรารถนา

ลัยละตุ้ลก๊อดรฺมาเมื่อไหร่ ?

พึงทราบเถิดว่าคืนอัลก๊อดรฺนั้นมีอยู่เฉพาะเดือนรอมฎอนในระยะเวลาตลอดปี ซึ่งหลักฐานที่กล่าวข้างต้นมีความชัดเจน จึงเป็นทัศนะที่ถูกต้องและสอดคล้องกับหลักฐานอันประจักษ์แจ้งว่า คืนอัลก๊อดรฺนั้นไม่ปรากฏในเดือนอื่นนอกจากเดือนรอมฎอน และเป็นคืนที่จะปรากฏทุกๆปีจนกระทั่งวันกิยามะฮฺ เพราะอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ทรงตรัสไว้ว่า "บรรดามลาอิกะฮฺและอัรรูหฺ(ญิบรีล)จะลงมาในคืนนั้น" (ซูเราะฮฺอัลก๊อดรฺ 4) ซึ่งมีการใช้กริยา "ตะนัซซะลุ" หมายถึง ลงมา ซึ่งเป็นกริยามุฎอริอฺ(คือ กริยากล่าวถึงปัจจุบันและอนาคต) มิได้ใช้กริยา "ตะนัซซะลัต" ซึ่งเป็นกริยามาฎียฺ(คือกริยาอดีต) จึงบ่งถึงเวลาของคืนอัลก๊อดรฺว่ามีอยู่ตลอดอนาคต และคำแนะนำของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ที่สนับสนุนในการแสวงหาคืนลัยละตุ้ลก๊อดรฺนั้น เป็นการยืนยันว่าเป็นคืนที่ยังคงมีอยู่ตลอดไป ซึ่งท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ส่งเสริมให้บรรดาผู้ศรัทธาขะมักเขม้นขยันแสวงหาคืนอัลก๊อดรฺในสิบคืนสุดท้ายของเดือนรอมฎอนโดยเฉพาะในคืนคี่ ดังที่มีพจนารถบันทึกโดยอิมามบุคอรียฺและมุสลิม

ลัยละตุ้ลก๊อดรฺอยู่ ณ คืนใด ?

พึงทราบเถิดว่า ศาสนามีความประสงค์ที่จะปกปิดการกำหนดคืนอัลก๊อดรฺ เพื่อกระตุ้นความสนใจของบรรดาผู้ศรัทธาให้แสวงหาคืนอัลก๊อดรฺสุดความสามารถ ซึ่งไม่มีใครสามารถยืนยันได้ว่าประสบลัยละตุ้ลก๊อดรฺอย่างแน่นอน แม้กระทั่งยุคท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ท่าน นบีเพียงบอกว่า "อุตลุบูฮา ฟิลวิตร มินฮา" หมายถึง จงแสวงหามัน(คืนอัลก๊อดรฺ)ในคืนคี่ของสิบคืนสุดท้าย และมีศ่อฮาบะฮฺหลายท่านได้ถามท่านนบีถึงหมายกำหนดของลัยละตุ้ลก๊อดรฺ แต่ท่านนบีไม่ได้ให้คำตอบนอกจากแนะนำให้ขยันในสิบคืนสุดท้ายเท่านั้น หากปรารถนาประสบคืนอัลก๊อดรฺ ก็ให้ขยันทำอิบาดะฮฺทุกคืนไม่เว้นสักคืนเดียว เพราะผู้ใดขยันทำอิบาดะฮฺในทุกคืนนั้น ก็ถือว่าได้รับสิทธิแห่งลัยละตุ้ลก๊อดรฺในระดับหนึ่ง ถึงแม้จะไม่รู้ว่าประสบคืนอัลก๊อดรฺหรือไม่ เพราะการแสวงหาคืนอัลก๊อดรฺนั้นต้องปฏิบัติด้วยการทำอิบาดะฮฺอย่างบริบูรณ์

จะรู้ได้อย่างไรว่าประสบคืนอัลก๊อดรฺ ?

ไม่มีศาสนบัญญัติที่ชี้ขาดหรือกำหนดคืนอัลก๊อดรฺ แต่มีหลักฐานที่จะบอกถึงลักษณะที่เกี่ยวข้องกับคืนอัลก๊อดรฺ ซึ่งลักษณะดังกล่าวจะปรากฏช่วงเช้าภายหลังคืนอัลก๊อดรฺ หากปรากฏก็เป็นเครื่องหมายหนึ่งว่าคืนนั้นคือคืนอัลก๊อดรฺ ซึ่งมีหะดีษบันทึกโดยอิมามมุสลิม ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้กล่าวถึงลักษณะดวงอาทิตย์ที่จะปรากฏในช่วงเช้าภายหลังคืนอัลก๊อดรฺว่า ดวงอาทิตย์จะขึ้นโดยไม่มีแสงรัศมี ส่วนเครื่องหมายที่มีการพูดคุยในวงผู้สนใจต่อคืนอัลก๊อดรฺว่า น้ำทะเลจะมีรสชาติจืด หรือต้นไม้ในป่าจะปรากฏในสภาพกราบโค้ง หรือจะสามารถเห็นอะไรแปลกประหลาดเป็นพิเศษ ดังกล่าวทั้งสิ้นเป็นเรื่องนิยายปรัมปราไม่มีที่มา จึงกล่าวได้ว่า ลักษณะของดวงอาทิตย์ที่ระบุข้างต้นเป็นเครื่องหมายเดียวที่สามารถใช้เป็นเครื่องสำรวจคืนอัลก๊อดรฺ และเครื่องหมายที่สองเป็นเครื่องหมายในส่วนตัว ซึ่งท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้บอกถึงวิธีปรากฏของลัยละตุ้ลก๊อดรฺในหะดีษหลายบท ท่านนบีจะกล่าวถึงการฝัน(อัรรุยา)ที่ท่านเห็นและกล่าวกับสาวกของท่าน และสาวกของท่านก็ได้ฝัน(เห็นรุยา)และนำมาปรึกษาท่านนบี จึงเป็นเครื่องหมายอีกประการหนึ่ง แต่มิใช่ทุกคนสามารถกระทำได้ เพราะเรื่องฝัน(รุยา)เป็นเรื่องของอัลลอฮฺ ดังที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า “รุยานั้นมาจากอัลลอฮฺ"

จะกล่าวดุอาอฺบทไหนในคืนอัลก๊อดรฺ

ท่านหญิงอาอิชะฮฺได้ถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ในเรื่องนี้และท่านนบีแนะนำให้กล่าวว่า

اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَفُوٌّ تُحِبُّ العَفْوَ فَاعْفُ عَنِّي

"อัลลอฮุมมะ อินนะกะอะฟูวุน ตุฮิบบุนอัฟวะ ฟะฟุอันนียฺ"

ความว่า โอ้พระเจ้าแห่งข้าพระองค์ แท้จริงพระองค์ท่านเป็นผู้ทรงอภัย พระองค์ท่านชอบที่จะให้อภัย ดังนั้นขอพระองค์ทรงอภัยให้แก่ข้าพระองค์

ดุอาอฺที่ระบุข้างต้นมิใช่หมายถึงขอดุอาอฺบทอื่นไม่ได้ แต่หาเป็นดุอาอฺที่มีความสำคัญยิ่งในคืนอัลก๊อดรฺ และสำหรับผู้ขอดุอาอฺนั้นสามารถใช้ดุอาอฺบทอื่นก็ได้ แม้กระทั่งการขอดุอาอฺด้วยภาษาไทยหรือภาษาอื่นนอกจากภาษาอาหรับก็ได้เช่นกัน เพราะไม่มีข้อห้ามใดๆในเรื่องนี้ ต่อเมื่อการปฏิบัติอิบาดะฮฺได้กล่าวอัซการ(คำสรรเสริญ)ที่เป็นภาษาอาหรับอย่างครบถ้วน จึงสามารถขอดุอาอฺส่วนตัวด้วยภาษาที่เราถนัดได้

สุดท้ายนี้ ความยิ่งใหญ่ของลัยละตุ้ลก๊อดรฺไม่มีใครสามารถมีจินตนาการต่อมัน ต่อเมื่อห่างไกลจากบรรยากาศของเดือนรอมฎอนอันประเสริฐ เพราะความประเสริฐลัยละตุ้ลก๊อดรฺนั้นสืบมาจากความประเสริฐของเดือนรอมฎอน แม้กระทั่งการขยันในลัยละตุ้ลก๊อดรฺก็เป็นสภาพที่ต่อเนื่องจากการขยันทุกคืนในเดือนรอมฎอน จึงจะเห็นว่าการขยันแสวงหาคืนอัลก๊อดรฺนั้นเป็นสภาพปกติสำหรับผู้ศรัทธาที่ขะมักเขม้นตั้งแต่ต้นเดือนรอมฎอน

ไม่เป็นสิ่งที่ต้องบรรยายให้มากนักสำหรับพี่น้องผู้ศรัทธาที่ตระหนักในความสำคัญของเดือนรอมฎอนแล้ว แต่เป็นสิ่งที่จะฝากตอนท้ายนี้ว่า รางวัลอันใหญ่หลวงแห่งการขยันทำอิบาดะฮฺตลอดปีย่อมจะได้รับในเดือนรอมฎอน และรางวัลอันใหญ่หลวงของเดือนรอมฎอนย่อมจะถูกรับในคืนอัลก๊อดรฺ จึงขออย่าให้พี่น้องพลาดไปซึ่งรางวัลแห่งชีวิตที่ถูกประดับด้วยการปฏิบัติความดี และขอดุอาอฺต่ออัลลอฮให้พี่น้องทุกท่านประสบคืนอัลก๊อดรฺและรับในสิ่งที่ท่านวิงวอนไว้โดยทั่วกัน

ที่มา : ชมรมอัซซุนนะฮฺ บางกอกน้อย, รอมฎอน 1425
ดาวน์โหลด : alQodr.doc

---------------------------------

ลัยละตุ้ลก็อดรฺ คืนที่มีลัยละตุ้ลก๊อดรฺมีเหตุการณ์ลักษณะใดบ้าง และเคยมีใครประสบเหตุการณ์เหล่านั้นบ้าง
ลัยละตุ้ลก็อดรฺ

ซะกาตุลฟิฏริ

2008-08-01T21:41:00.003+07:00

ิ
1. บัญญัติซะกาตุลฟิฏริ

عَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَضَ زَكَاةَ الْفِطْرِ مِنْ رَمَضَانَ عَلَى النَّاسِ

ซะกาตุลฟิฏริเป็นบัญญัติบังคับ ดังหะดีษของอิบนุอุมัรแจ้ง “ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้บัญญัติให้ซะกาตุลฟิฏริแก่ผู้คนในเดือนรอมฎอน” บันทึกโดย : อัลบุคอรียฺ และมุสลิม

และหะดีษของอิบนฺอับบาสที่ว่า “ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้บัญญัติให้ซะกาตุลฟิฏริเป็นฟัรฎูที่จำเป็น” บันทึกโดย : อะบูดาวู๊ด และอันนะซาอีย์

2. ซะกาตุลฟิฎริได้บัญญัติบังคับแก่ใครบ้าง ?

ซะกาตุลฟิฏริได้บัญญัติบังคับแก่ เด็ก ผู้ใหญ่ ผู้ชาย ผู้หญิง ผู้เป็นอิสระ และทาสหรือคนรับใช้ที่เป็นมุสลิม ดังมีรายงานหะดีษของอับดุลลอฮฺ อิบนฺอุมัร แจ้งว่า

أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَضَ زَكَاةَ الْفِطْرِ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيْرٍٍ عَلَى كُلِّ حُرٍّ أَوْ عَبْدٍ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى مِنْ الْمُسْلِمِينَ . رواه البخاري ومسلم

“ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้บัญญัติบังคับซะกาตุลฟิฏริจำนวนหนึ่งศ๊ออฺจากอินทผลัม หรือข้าวสาลี (หนึ่งศ๊ออฺ = หนึ่งทะนาน หรือประมาณ 2 1/2 ก.ก.) แก่ทาสหรือคนรับใช้ผู้เป็นอิสระผู้ชาย ผู้หญิง เด็กและผู้ใหญ่ที่เป็นมุสลิม” บันทึกโดย : อัลบุคอรียฺ และมุสลิม

3. ชนิดของซะกาตุลฟิฎริ

ชนิดของอาหารที่ใช้ตวงเวลาออกซะกาตุลฟิฎริ คือ 1.ข้าวบาร์เล่ย์ หรือ 2. อินทผลัม หรือ 3. อิกฎ หรือ 4. ลูกเกด หรือ 5. ซัลตฺ ดังมีรายงานหะดีษของอะบีสะอี๊ด อัลคุดรีย์ กล่าวว่า

أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ يَقُوْلُ كُنَّا نُخْرِجُ زَكَاةَ الْفِطْرِ صَاعًا مِنْ طَعَامٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ . البخَاري ومسلم

“พวกเราได้ออกซะกาตุลฟิฎริจำนวนหนึ่งศ็ออฺในประเภทอาหาร หรือ ข้าวบาร์เล่ย์ หรืออินทผลัม หรืออิกฎหรือลูกเกด” บันทึกโดย : อัลบุคอรียฺ และมุสลิม

และรายงานหะดีษของอิบนฺอุมัร แจ้งว่า ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า “ได้มีบัญญัติให้จ่ายศ่อดะเกาะฮฺอัลฟิฎเราะฮฺ หนึ่งศ็ออฺจากข้าวบาร์เล่ย์ หรืออินทผลัม หรือซัลตฺ” บันทึกโดย : อิบนฺคุซัยมะฮฺ และอัลฮากิม

หมายเหตุ : อิกฏ = นมก้อนแข็ง, ซัลตฺ = ข้าวสาลีชนิดหนึ่งไม่มีเปลือก

ได้มีความคิดเห็นแตกต่างกันในการอธิบายความหมายของคำว่า “ประเภทอาหาร” ที่ระบุอยู่ในหะดีษของอะบีสะอี๊ด อัลคุดรีย์ โดยกล่าวกันว่าหมายถึงข้าวโพดหรือข้าวโอ๊ด และกล่าวอีกว่าอื่นจากนี้ แต่เป็นที่มั่นใจได้ว่ามีความหมายโดยทั่วไปครอบคลุมถึงทุกสิ่งที่เป็นอาหารที่ตวงได้ เช่น ข้าวโพด ข้าวโอ๊ด รวมทั้งประเภทอาหารที่กล่าวมาแล้วข้างต้น และแป้งสาลี และแป้งชนิดอื่น ๆ ดังกล่าวทั้งหมดนั้นได้มีการปฏิบัติกันในสมัยท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ดังมีรายงานหะดีษของ อิบนฺอับบาส แจ้งว่า “ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ใช้ให้เราจ่ายซะกาตรอมฎอน หนึ่งศ็ออฺจากอาหารประเภทดังกล่าวแทนเด็ก ผู้ใหญ่ ผู้เป็นอิสระ ทาสหรือคนรับใช้ ผู้ใดจ่ายซัลตฺก็จะถูกรับ และฉันคิดว่าเป็นเช่นนั้น และกล่าวว่าผู้ใดจ่ายแป้งสาลี ก็จะถูกรับ และผู้ใดจ่ายแป้งชนิดอื่นก็จะถูกรับ” บันทึกโดย : อิบนฺคุซัยมะฮฺ ด้วยสายสืบที่ศ่อฮี้ฮฺ

และมีรายงานหะดีษจากอิบนฺอับบาส เช่นเดียวกันแจ้งว่า “ซะกาตรอมฎอน หนึ่งศ็ออฺจากอาหารประเภทต่างๆ ผู้ใดจ่ายข้าว ข้าวโพด หรือข้าวโอ๊ด จะถูกรับผู้ใดจ่ายข้าวบาร์เล่ย์จะถูกรับ ผู้ใดจ่ายลูกเกตจะถูกรับ และฉันคิดว่าเป็นเช่นนั้น และผู้ใดจ่ายแป้งชนิดอื่นๆ ก็จะถูกรับ" บันทึกโดย : อิบนฺคุซัยมะฮฺ ด้วยสายสืบที่ศ่อฮี้ฮฺ

4. จำนวนหรือปริมาณของซะกาตุลฟิฎริ

มุสลิมจะต้องออกซะกาตุลฟิฎริ หนึ่งศ็ออฺจากอาหารประเภทต่างๆ ดังได้กล่าวมาแล้ว ได้มีทัศนะที่แตกต่างกันในประเภทของข้าวโอ๊ดและข้าวโพด กล่าวกันว่าจะต้องออกครึ่งศ็ออฺ ซึ่งเป็นทัศนะที่มี น้ำหนักกว่าและถูกต้องกว่า ดังคำกล่าวของท่านนะบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ที่ว่า “จงจ่ายซะกาตุลฟิฎริหนึ่งศ็ออฺแบ่งสอง (หมายถึงครึ่งศ็ออฺ) จากอาหารประเภทข้าวสาลี หรือหนึ่งศ็ออฺจากอินทผลัม หรือข้าวบาร์เล่ย์ แทนผู้เป็นอิสระ ทาส เด็ก และผู้ใหญ่” บันทึกโดย : อะบูดาวู๊ด อันนะซาอีย์ อัลบัยฮะกีย์

5. ใครบ้างที่จะต้องออกซะกาตุลฟิฎริ

มุสลิมจะต้องออกซะกาตุลฟิฎริเพื่อตัวเองและแทนทุกคนที่อยู่ภายใต้การปกครอง เช่น เด็ก ผู้ใหญ่ ผู้ชาย ผู้หญิง ผู้เป็นอิสระ และทาส ดังมีรายงานหะดีษของอิบนฺอุมัร แจ้งว่า “ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ใช้ให้จ่ายศ่อดะเกาะตุลฟิฎริแทนเด็ก ผู้ใหญ่ ผู้เป็นอิสระ และทาส จากผู้ที่อยู่ภายใต้การปกครองของท่าน” บันทึกโดย : อัดดารุกุฎนีย์ และอัลบัยฮะกีย์ ด้วยสายสืบที่หะซัน

6. ซะกาตุลฟิฎริจะต้องจ่ายให้แก่ใครบ้าง ?

ซะกาตุลฟิฎริจะต้องไม่จ่ายให้แก่ผู้ใด นอกจากคนยากจนอนาถา ดังมีรายงานหะดีษของอิบนฺอับบาส แจ้งว่า “ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้บัญญัติซะกาตุลฟิฏริ เพื่อล้างมลทินของผู้ถือศีลอดจากการพูดที่ไร้สาระและการกล่าวคำหยาบคาย และเพื่อเป็นอาหารแก่คนยากจนอนาถา” บันทึกโดย : อัดดฺรุกุฎนีย์ และอัลบัยฮะกีย์ ด้วยสายสืบที่หะซัน

7. เวลาจ่ายซะกาตุลฟิฏริ

จะต้องจ่ายซะกาตุลฟิฏริก่อนผู้คนจะออกไปละหมาดอีด และไม่อนุญาตให้จ่ายล่าไปหลังละหมาดอีดหรือก่อนละหมาด เว้นแต่ก่อนหน้าเพียงวันหนึ่งหรือสองวัน ดังปรากฎจากการกระทำของอิบนฺอุมัร (ซึ่งผู้เล่าหะดีษได้กล่าวว่า) “ถ้าหากการจ่ายซะกาตุลฟิฎริหลังละหมาดอีดแล้วเป็นการจ่ายศ่อดะเกาะฮฺชนิดหนึ่งจากการจ่ายศ่อดะเกาะฮฺทั้งหลาย” ดังมีหะดีษรายงานโดยอิบนฺอับบาส กล่าวไว้ว่า “ผู้ใดจ่ายซะกาตุลฟิฎริก่อนละหมาดถือว่าเป็นซะกาตที่ถูกรับและผู้ใด จ่ายมันหลังละหมาดถือว่าเป็นศ่อดะเกาะฮฺชนิดหนึ่งจากศ่อดะเกาะฮฺทั้งหลาย” บันทึกโดย : อัลบุคอรียฺ

อุละมาอฺบางท่านมีความเห็นว่าอนุญาตให้จ่ายซะกาตุลฟิฏริตั้งแต่วันแรกของเดือนรอมฎอน โดยอ้างหลักฐานคำกล่าวของท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ที่ว่า “ผู้ใดจ่ายซะกาตุลฟิฎริก่อนละหมาดถือว่าเป็นซะกาตที่ถูกรับ”

8. เคล็ดลับของการจ่ายซะกาตุลฟิฎริ

พระผู้ทรงบัญญัติศาสนาผู้ทรงปรีชาญาณได้บัญญัติการจ่าย ซะกาตุลฟิฎริเพื่อเป็นการล้างมลทินของบรรดาผู้ถือศีลอดจากการพูดจาที่ไร้สาระ และการกล่าวคำหยาบคายแก่คนยากจนอนาถา เป็นการพอเพียงแก่พวกเขาในวันสำคัญนั้น ดังที่หะดีษของอิบนฺอับบาสได้กล่าวไว้ข้างต้น

ที่มา : หนังสือการถือศีลอดตามบัญญัติอิสลาม (ฉบับปรับปรุง)
ดาวน์โหลด : zakatulfitr.doc

------------------------------------

1072 ซะกาตฺฟิตเราะฮฺ ถ้าอีดไม่ตรงกันเราจะให้คนที่ยังไม่ออกอีดได้หรือไม่ครับ

คำตอบ

อัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ

การออกซะกาตฟิตเราะฮฺต้องออกในช่วงเวลาก่อนละหมาดอีดุ้ลฟิตริ ศ่อฮาบะฮฺบางท่านอนุโลมให้ออกก่อนวันอีด 2-3 วันก็ได้ การออกซะกาตฟิตเราะฮฺต้องออกในเวลาตามความเชื่อของผู้ออก มิใช่เวลาของผู้รับ เพราะเป็นส่วนอิบาดะฮฺของผู้ออกซะกาต จึงต้องรักษาเงื่อนไขตามความเชื่อของตน

วัสสลามุอะลัยกุม วะเราะหฺมะตุ้ลลอฮฺ วะบะร่อกาตุฮฺ

ริฎอ อะหมัด สมะดี
26 ต.ค. 48

การถือศีลอดตามบัญญัติอิสลาม

2008-08-01T21:29:00.000+07:00

อาจารย์อะหมัด สมะดี ร่อหิมะฮุลลอฮฺ

สารบัญ

ความประเสริฐของเดือนรอมฎอน
สังคมมองเดือนรอมฎอนอย่างไร
วิธีต้อนรับเดือนรอมฎอน

บัญญัติเกี่ยวกับการถือศีลอด
คุณประโยชน์ของการถือศีลอด
คุณประโยชน์ของเดือนรอมฎอน
จำเป็นต้องถือศีลอดเดือนรอมฎอน
สนับสนุนให้ถือศีลอดเดือนรอมฎอน
การปรากฏของเดือนรอมฎอน
การตั้งเจตนารมณ์ (เหนียต)
เวลาของการถือศีลอด
สะฮูร
สิ่งจำเป็นที่ผู้ถือศีลอดควรละเว้น
สิ่งที่อนุญาตให้ผู้ถือศีลอดปฏิบัติได้
อุปสรรคของการถือศีลอด
การแก้ศีลอด
สิ่งที่ทำให้เสียศีลอด
การถือศีลอดใช้
การไถ่บาปหรือไถ่โทษอัลกั๊ฟฟาเราะฮฺ
อัลฟิตยะฮฺหรือการชดใช้
คืนอัลก็อดรฺ
อัลเอี๊ยะอฺติก๊าฟ
ละหมาดตะรอเวี๊ยะฮฺ
ซะกาตตุลฟิฏรฺ
การถือศีลอดซุนนะฮฺ
รอมฎอนเป็นเดือนแห่งการอบรมจิตใจ
หลังจากรอมฎอนแล้วเราจะปฏิบัติตัวอย่างไร?

หนังสือการถือศีลอดตามบัญญัติอิสลาม (pdf)

สนับสนุนเว็บไซต์ / รายการวิทยุอิสลามอินไทยแลนด์

2008-08-01T21:26:00.002+07:00

สนับสนุนรายการวิทยุอิสลามอินไทยแลนด์

พี่น้องที่ประสงค์จะบริจาคเพื่อสนับสนุนรายการวิทยุอิสลามอินไทยแลนด์
สามารถโอนเงินมาได้ที่

ชื่อบัญชี - นายปราโมทย์ สมะดี (เพื่อรายการวิทยุอิสลามอินไทยแลนด์)
หมายเลขบัญชี - 094-228412-6
ธนาคารไทยพาณิชย์ (0094 สาขาปิ่นเกล้า)
บัญชีเงินฝากออมทรัพย์

-------------------------------------

ท่านสามารถสนับสนุนเว็บไซต์และกิจกรรมการเผยแผ่ศาสนาได้ดังต่อไปนี้

1. ไฟล์เสียงที่ฟังแล้ว เขียน "คำสำคัญ(keywords)" หรือ เนื้อหาโดยสรุปไว้ที่ไฟล์นั้น โดยคลิกที่ "เขียนคำแนะนำ" ทางด้านล่างของหน้าเว็บ (ตัวอย่าง) เพื่อใช้ในการทำเครื่องมือค้นหาภายในเว็บไซต์นี้ต่อไป

2. เรียบเรียงคำบรรยายเป็นบทความ ส่งอีเมล์มาที่ islaminthailand49@gmail.com

วิธีเรียบเรียงบทความ

เรียบเรียงเป็นภาษาหนังสือด้วยสำนวนภาษาไทย
ตรงที่ไม่แน่ใจหรือที่เป็นภาษาอาหรับให้ทำเครื่องหมายไว้(ทำเป็นแถบสีหรือตัวอักษรสี) วงเล็บเวลาว่าเป็นนาทีที่เท่าไหร่ของไฟล์
พิมพ์ชื่อไฟล์ที่เรียบเรียงไว้ด้วย
เนื้อหาส่วนที่ไม่เกี่ยวข้องกับหัวข้อบรรยาย ให้ใส่ไว้ที่เชิงอรรถ(ฟุตโน้ต)

3. อนุญาตให้เผยแพร่บทความ หนังสือ หรืออื่นๆ จากเว็บไซต์นี้ ทางอินเตอร์เน็ต,เอกสาร, หรืออื่นๆ

4. ท่านสามารถโอนเงินเพื่อสนับสนุนเว็บไซต์ได้ดังนี้

โอนเงินทางไปรษณีย์ ส่งมาที่

นายปราโมทย์ สมะดี
21/1ถ.สมเด็จพระปิ่นเกล้า แขวงอรุณอมรินทร์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพ
(สามารถโอนได้ที่ที่ทำการไปรษณีย์ทุกแห่ง)

โอนเงินทางธนาคาร

หมายเลขบัญชี 001-1-03994-9
ธนาคารอิสลามแห่งประเทศไทย
(ใช้ระบบบาทเน็ต สำหรับบการโอนภายในประเทศไทยตามธนาคารต่างๆ ใช้ได้ทุกธนาคาร)

โอนเงินจากต่างประเทศตามรหัส

TIBT THBK Islamic Bank to Thailand
001-1-03994-9
ระบบ swift

ท่านสามารถติดต่อได้ทางเว็บไซต์หรือเบอร์โทรศัพท์
0-2433-8754 และ 086-003-1821
islaminthailand49@gmail.com

การถือศีลอดซุนนะฮฺ

2008-08-01T13:56:00.001+07:00

นอกจากการถือศีลอดในเดือนรอมฎอน ซึ่งเป็นเดือนที่ 9 ของปีอิสลามทุกๆปีแล้ว ยังมีการถือศีลอดที่เป็นซุนนะฮฺอีก ซึ่งท่านนะบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้ปฏิบัติเป็นประจำ คือ

การถือศีลอดในเดือนเชาวาล 6 วัน

ดังมีรายงานจากอะบีอัยยู๊บ ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ แจ้งว่า ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า

مَنْ صَامَ رَمَضَانَ ثُمَّ أَتْبَعَهُ سِتًّا مِنْ شَوَّالٍ كَانَ كَصِيَامِ الدَّهْرِ" . رواه مسلم

"ผู้ใดถือศีลอดเดือนรอมฎอนแล้วถือศีลอดติดตามอีก 6 วันของเดือนเซาวาล เสมือนกับว่าเขาถือศีลอดตลอดปี" บันทึกโดย : อัลญะมาอะฮฺ นอกจากอัลบุคอรียฺ และอันนะซาอียฺ

สำหรับผู้ที่ถือศีลอดเดือนรอมฎอนทุกๆปี บรรดาผู้รู้กล่าวว่า ความดีหนึ่งมีผลบุญถึง 10 เท่า การถือศีลอดเดือนรอมฎอนมีผลบุญเท่ากับ 10 เดือน แล้วติดตามอีก 6 วันของเดือนเชาวาล มีผลบุญเท่ากับ 2 เดือน

การถือศีลอด 10 วันแรกของเดือนซุลฮิจญะฮฺ และยืนยันวันอะร่อฟะฮฺสำหรับผู้ที่ไม่ได้ไปทำฮัจญฺ

سُئِلَ النَّبِي عَنْ صَوْمِ يَوْمِ عَرَفَةَ فَقَالَ: يُكَفِّرُ السَّنَةَ الْمَاضِيَةَ وَالْبَاقِيَةَ

قَالَ وَسُئِلَ عَنْ صَوْمِ يَوْمِ عَاشُورَاءَ ؟ فَقَالَ يُكَفِّرُ السَّنَةَ الْمَاضِيَةَ

ดังมีรายงานจากอะบีก็ตาดะฮฺ ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ แจ้งว่าท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า "การถือศีลอดวันอะร่อฟะฮฺเป็นการลบล้างความผิดสองปี คือในปีที่ผ่านมาและปีต่อไป และการถือศีลอดวันอาชูรออฺ (วันที่ 10 ของเดือนมุหัรรอม) เป็นการลบล้างความผิดในปีที่ผ่านมา" บันทึกโดย : อัลญะมาอะฮฺ นอกจากอัลบุคอรียฺ และอัตติรมิซียฺ

และมีรายงานจากท่านหญิงฮัฟเซาะฮฺ ร่อฎิยัลลอฮุอันฮา แจ้งว่า "4 อย่างที่ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ไม่เคยละทิ้งการกระทำเลยคือ การถือศีลอดวันอาซูรออฺ 10 วันแรกของเดือนซุลฮิจญะฮฺ และ 3 วันของทุกๆเดือน (คือวันที่ 13, 14 และ 15 ของเดือนอะหรับ) และละหมาด 2 ร๊อกอะฮฺก่อนละหมาดฟัจรฺ" บันทึกโดย : อะหมัด และอันนะซาอียฺ

การถือศีลอดในวันจันทร์และวันพฤหัสบดี

ดังมีรายงานจากอะบีฮุรอยเราะฮฺ ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ แจ้งว่า ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ส่วนใหญ่แล้วท่านจะถือศีลอดในวันจันทร์ และวันพฤหัสบดี และมีผู้ถามถึงสาเหตุที่สนับสนุนให้มีการถือศีลอดในสองวันดังกล่าว ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม กล่าวว่า

"แท้จริงการงานต่างๆนั้นจะถูกนำเสนอทุกๆวันจันทร์และวันพฤหัสบดี ดังนั้นอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา จะทรงอภัยโทษให้แก่มุสลิมทุกคน หรือมุอฺมินทุกคน เว้นแต่ผู้ที่โกรธเคืองกันสองคน แล้วพระองค์ได้ตรัสว่า จงให้การอภัยของทั้งสองคนล่าออกไปก่อน" บันทึกโดย : อะหมัด ด้วยสาบสืบที่ศ่อฮี้ฮฺ

ในหนังสือศ่อฮี้ฮฺมุสลิมกล่าวว่า ท่านนะบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ถูกถามถึงการถือศีลอดในวันจันทร์ ท่านกล่าวว่า "ฉันได้เกิดในวันนั้น และวะฮีย์ถูกประทานให้แก่ฉันในวันนั้น"

การถือศีลอด 3 วันของทุกๆเดือนอิสลาม

อะบูซัรริน อัลฆ๊อฟฟารีย์ ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า "ท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ใช้ให้เราถือศีลอดในทุกๆเดือน 3 วันข้างขึ้น คือวันที่ 13, 14, 15 ของเดือนอิสลาม และกล่าวว่า เสมือนกับการถือศีลอดตลอดปี" บันทึกโดย : อันนะซาอียฺ และอิบนฺฮิบบาน กล่าวว่าเป็นหะดีษศ่อฮีฮฺ

การถือศีลอดเดือนมุฮัรรอม ยืนยันวันอาชูรออฺ (วันที่ 10) และหนึ่งวันก่อน (วันที่ 9) และหนึ่งวันหลัง (วันที่ 11)

มีรายงานจากอิบนฺอับบาส ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุ แจ้งว่า เมื่อท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ถือศีลอดวันอาชูรออฺ (วันที่ 10) และท่านได้ใช้ให้ถือศีลอดในวันนั้น มีผู้คนกล่าวขึ้นว่า โอ้ท่านร่อซูลุลลอฮฺ มันเป็นวันที่พวกยะฮูดและพวกนะศอรอยกย่องให้ความยิ่งใหญ่ ท่านร่อซูลุลลอฮฺ กล่าวตอบว่า "ถ้าในปีต่อไป (อินชาอัลลอฮฺ) เราจะถือวันตาซูอาอฺ (วันที่ 9)" อิบนฺอับบาสกล่าวว่า ปีต่อไปยังมาไม่ถึงท่านร่อซูลุลลอฮฺ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้สิ้นชีวิตเสียก่อน บันทึกโดย : มุสลิม และอะบูดาวู๊ด

ที่มา : หนังสือการถือศีลอดตามบัญญัติอิสลาม (ฉบับปรับปรุง), อาจารย์อะหมัด สมะดี
ดาวน์โหลด : assiyaam_sunnah.doc

ตัฟซีรซูเราะฮฺอาลิอิมรอน 77-78

2008-08-01T10:46:00.002+07:00

بسم الله الرحمن الرحيم

تفسير سورة آل عمران

อธิบายความหมาย ซูเราะฮฺอาลิอิมรอน อายะฮฺ 77-78

วันอังคารที่ 7 ตุลาคม 2551
ณ มัสญิดบ้านตึกดิน

إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلاً أُوْلَـئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿
77﴾

77. แท้จริงบรรดาผู้ที่นำสัญญาของอัลลอฮฺและการสาบานของพวกเขาไปขายด้วยราคาอันเล็กน้อยนั้น ชนเหล่านี้แหละไม่มีส่วนได้ใด ๆ แก่พวกเขาในปรโลก และอัลลอฮฺจะไม่ทรงพูดแก่พวกเขา และจะไม่ทรงมองดูพวกเขาในวันกิยามะฮฺ และทั้งจะไม่ทำให้พวกเขาสะอาดด้วย และพวกเขาจะได้รับโทษอันเจ็บแสบ

عقوبة اليمين الكاذبة

• الْحَدِيث الْأَوَّل روى الْإِمَام أَحْمَد : أَبِي ذَرّ قَالَ : قَالَ رَسُول اللَّه y " ثَلَاثَة لَا يُكَلِّمهُمْ اللَّه وَلَا يَنْظُر إلَيْهِمْ يَوْم الْقِيَامَة وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَاب أَلِيم " قُلْت : يَا رَسُول اللَّه y مَنْ هُمْ ؟ خَسِرُوا وَخَابُوا قَالَ : وَأَعَادَهُ رَسُول اللَّه

y ثَلَاث مَرَّات قَالَ " الْمُسْبِل وَالْمُنْفِق سِلْعَته بِالْحَلِفِ الْكَاذِب وَالْمَنَّان " . وَرَوَاهُ مُسْلِم

• الْحَدِيث الثَّانِي " روى الْإِمَام أَحْمَد عَدِيٍّ ِبْن عَمِيرَة الْكِنْدِيّ قَالَ : خَاصَمَ رَجُل مِنْ كِنْدَة يُقَال لَهُ اِمْرُؤُ الْقِيس بْن عَامِر رَجُلًا مِنْ حَضْرَمَوْت إِلَى رَسُول اللَّه y فِي أَرْض فَقَضَى عَلَى الْحَضْرَمِيّ بِالْبَيِّنَةِ فَلَمْ يَكُنْ لَهُ بَيِّنَة فَقَضَى عَلَى اِمْرِئِ الْقِيس بِالْيَمِينِ فَقَالَ الْحَضْرَمِيّ : أَمْكَنْته مِنْ الْيَمِين يَا رَسُول اللَّه ؟ ذَهَبَتْ وَرَبّ الْكَعْبَة أَرْضِي فَقَالَ النَّبِيّ y " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِين كَاذِبَة لِيَقْتَطِع بِهَا مَال أَحَد لَقِيَ اللَّه عَزَّ وَجَلَّ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَان " قَالَ رَجَاء : وَتَلَا رَسُول اللَّه y " إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّه وَأَيْمَانهمْ ثَمَنًا قَلِيلًا " فَقَالَ اِمْرُؤُ الْقِيس : مَاذَا لِمَنْ تَرَكَهَا يَا رَسُول اللَّه ؟ فَقَالَ " الْجَنَّة " قَالَ : فَاشْهَدْ أَنِّي قَدْ تَرَكْتهَا لَهُ كُلّهَا

وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُم بِالْكِتَابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ﴿78﴾

78. และแท้จริงจากหมู่พวกเขานั้น มีกลุ่มหนึ่งบิดลิ้นของพวกเขา ในการอ่านคัมภีร์ เพื่อพวกเจ้าจะได้คิดว่ามันมาจากคัมภีร์ ทั้งๆ ที่มันมิได้มาจากคัมภีร์ และพวกเขากล่าวว่า มันมาจากที่อัลลอฮฺทั้งๆ ที่มันมิใช่มาจากอัลลอฮฺ และพวกเขากล่าวความเท็จให้แก่อัลลอฮฺ ทั้งๆ ที่พวกเขาก็รู้กันดีอยู่

معنى التحريف !

وَقَالَ مُجَاهِد وَالشَّعْبِيّ وَالْحَسَن وَقَتَادَة وَالرَّبِيع بْن أَنَس : " يَلْوُونَ أَلْسِنَتهمْ بِالْكِتَابِ " يُحَرِّفُونَهُ وَهَكَذَا رَوَى الْبُخَارِيّ عَنْ اِبْن عَبَّاس أَنَّهُمْ يُحَرِّفُونَ وَيُزِيلُونَ وَلَيْسَ أَحَد مِنْ خَلْق اللَّه يُزِيل لَفْظ كِتَاب مِنْ كُتُب اللَّه لَكِنَّهُمْ يُحَرِّفُونَهُ وَيَتَأَوَّلُونَهُ عَلَى غَيْر تَأْوِيله . وَقَالَ وَهْب بْن مُنَبِّه : إِنَّ التَّوْرَاة وَالْإِنْجِيل كَمَا أَنْزَلَهُمَا اللَّه تَعَالَى لَمْ يُغَيَّر مِنْهُمَا حَرْف وَلَكِنَّهُمْ يُضِلُّونَ بِالتَّحْرِيفِ وَالتَّأْوِيل وَكُتُب كَانُوا يَكْتُبُونَهَا مِنْ عِنْد أَنْفُسهمْ " وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْد اللَّه وَمَا هُوَ مِنْ عِنْد اللَّه " فَأَمَّا كُتُب اللَّه فَإِنَّهَا مَحْفُوظَة وَلَا تُحَوَّل رَوَاهُ اِبْن أَبِي حَاتِم فَإِنْ عَنَى وَهْب مَا بِأَيْدِيهِمْ مِنْ ذَلِكَ فَلَا شَكّ أَنَّهُ قَدْ دَخَلَهَا التَّبْدِيل وَالتَّحْرِيف وَالزِّيَادَة وَالنَّقْص . وَأَمَّا تَعْرِيب ذَلِكَ الْمُشَاهَد بِالْعَرَبِيَّةِ فَفِيهِ خَطَأ كَبِير وَزِيَادَات كَثِيرَة وَنُقْصَان وَوَهْم فَاحِش وَهُوَ مِنْ بَاب تَفْسِير الْمُعَرَّب الْمُعَبَّر وَفَهْم كَثِير مِنْهُمْ بَلْ أَكْثَرهمْ بَلْ جَمِيعهمْ فَاسِد وَأَمَّا إِنْ عَنَى كُتُب اللَّه الَّتِي هِيَ كُتُبه مِنْ عِنْده فَتِلْكَ كَمَا قَالَ مَحْفُوظَة لَمْ يَدْخُلهَا شَيْء .

هل وقع التحريف في التوراة والإنجيل في اللفظ أو المعنى أو في كليهما ؟

قد اختلف العلماء في هذه المسألة على أربعة أقوال :
1- أنها بدلت كلها.
2- أن التبديل وقع ولكن في معظمها .
3- أن التبديل وقع في اليسير منها ومعظمها باق على حاله ونصر هذا القول شيخ الإسلام ابن تيمية.
4- أن التبديل وقع في المعاني أي في شرح ألفاظها وليس في نفس اللفظ وقد نصره لبخاري في صحيحه .

วันที่ลงบทความ : 7 ต.ค. 51
ดาวน์โหลด : aliimron077.doc

ตัฟซีรอาลิอิมรอน 2 (51-100)